983 | WEEK 08-09 23 FEBRUARI 2022


‘OH, IK BEN DENK IK VERKEERD VERBONDEN’ Vrouwen in de techniek nog steeds een zeldzaam verschijnsel


ROTTERDAM Het aantal vrouwen op de tech- nische arbeidsmarkt is al jaren gering. Het is zelfs zo sterk, dat er bijna nergens in Europa zo weinig vrouwen in de technieksector wer- ken als in Nederland.


41


Volgens de Monitor Techniekpact van juni 2021 oefenden op dat moment 226.000 vrou- wen in Nederland een technisch beroep uit. Dat komt neer op een totaalaandeel van vrou- wen in een technisch beroep van 14 procent. En dat is al een stijging ten opzichte van voor- gaande jaren. Dat werken (of studeren) in de techniek uitdagend, afwisselend en simpel- weg leuk kan zijn - ook voor vrouwen - bewij- zen Diana Groeneveld, Saskia Hermans en Denise Hoefnagel.


Diana Groeneveld Functie: verkoop spare parts/service bij De Waal machinefabriek BV


Diana Groeneveld werkt sinds april 2017 bij De Waal. Ze begon als Inkoop Assistent en in- middels houdt zij zich bezig met de planning, verkoop van spare parts en serviceonderde- len en allerlei voorkomende administratie- ve werkzaamheden. “Ik begon op kantoor en nu bevind ik mij op de werkvloer, dat ligt mij een stuk beter. Ik ben erachter gekomen dat ik ook de technische kant van het werk heel leuk vind. Ik ben van oorsprong management- assistente/directiesecretaresse, daar ben ik ook voor opgeleid. Eigenlijk wilde ik bij de Koninklijke Landmacht werken, maar toen ik daar een conditietest moest doen, bleek ik Pfeiffer te hebben. Ik besloot de meao te gaan doen en kwam via een stage bij Promac te- recht. Daar heb ik vervolgens dertien jaar ge- werkt. Ook hier kwam ik er al achter dat de technische kant van het werk mij aansprak. Na mijn werk als afdelingshoofd van het se- cretariaat en diverse PR-activiteiten, kwam ik terecht op de afdeling life saving equipment, waar ik projectengineer was. Ik zat daar met drie mannen aan een bureau en dat beviel mij goed. Ze namen mij mee naar verschillende werven en leveranciers om kennis op te doen. Het is fijn dat mannen over het algemeen dui- delijk zeggen waar het op staat.”


Bewijzen Inmiddels werkt Diana alweer vijf jaar bij De Waal, sinds een jaar op de werkvloer. “Ik ben hier terechtgekomen ter ondersteuning van de serviceafdeling en de machinefabriek.” Diana merkt dat zij zich als vrouw soms weleens moet bewijzen. De mannelijke klanten die haar bellen, zijn niet altijd direct overtuigd van haar technische kennis. “Deze ochtend heb ik al veel telefoontjes aangenomen. Ik hoor nog dagelijks ‘oh ik ben denk ik verkeerd verbon- den’, omdat ze geen vrouw verwachten. Soms krijgen ze mij aan de telefoon en dan wordt gevraagd naar iemand met technische ken- nis. Gelukkig krijg ik ook wel positieve reacties hoor”, aldus Diana met een lach. Ze beschikt inmiddels over een flinke dosis technische kennis, ook omdat ze zelf altijd precies wil we- ten hoe iets in elkaar zit. “Ik krijg vragen over het inplannen van een schip in de liſt, voor een monteur aan boord, over een stuurwerkkeu- ring of bijvoorbeeld over bepaalde vetsoor- ten voor een schroefas. Ik schrijf zoveel moge- lijk op als iemand een vraag heeſt en als ik het antwoord niet direct weet, dan zoek ik het uit om later terug te bellen.”


Kruiplijncoaster Ze is momenteel druk bezig met voorberei- dingen rondom een derde kruiplijncoaster op rij waarvan De Waal een Rotery Vane stuurma- chine mag ombouwen naar een STUWA stuur- machine. Onder begeleiding van een collega


Diana Groeneveld (links) en Saskia Hermans.


van de hydrauliek serviceafdeling zijn er al twee installaties in Varna (Bulgarije) omge- bouwd. “Het laatste schip voor deze opdracht- gever gaat eind april het dok in. Met het eerste schip hebben we best wat gedoe gehad, om- dat de cilinders die wij op voorraad hadden niet de juiste keur hadden. Inmiddels zijn deze vervangen voor DNV/GL goedgekeurde cilin- ders. Samen met mijn collega Johan Muilwijk ben ik heel diep in die keureisen gekropen, en dan met name in de lasregels vanuit DNV. We weten nu precies waar we op moeten let- ten. We moeten er daarnaast voor zorgen dat alles op tijd geleverd wordt. Ik vind het be- langrijk goed te blijven communiceren. Ik ben recht door zee en blijf zeggen waar het op staat. Dat betekent ook: op tijd aangeven als je uitloopt.”


Tussen de mannen Diana zit dagelijks op kantoor met twee man- nelijke collega’s. Daarnaast werkt zij nauw sa- men met service hydrauliekmonteurs, draai- ers en verspaners. Groeneveld: “Sinds kort hebben we ook een vrouwelijke draaier, dat is leuk voor de dynamiek. Ik ben hier gewoon een van het team. Wat ik ook merk: als klanten de machinefabriek binnenlopen en ze zien al- leen mij in het kantoortje zitten, dan lopen ze door. Als er een mannelijke collega bij is, dan komen ze binnen voor vragen. Grappig is dat.”


Vakmanschap Diana vindt het jammer dat ze kennis van het vakmanschap ziet verdwijnen omdat er moeilijk aan technisch personeel te komen is. “Vooral omdat jongeren vaak niet weten wat er allemaal mogelijk is op dit gebied, ook voor vrouwen. En vrouwen met vakkennis, ze zijn er echt! Zelf ben ik dan ook trots op mijn doch- ter die de opleiding Motorvoertuigen volgt. Je moet namelijk iets doen waar je echt blij van wordt, dat is belangrijk. Ik ben de technische wereld ingerold. En of het leuk is? Ja, geen dag is hetzelfde. Helemaal nu ik in het kantoor zit op de werkvloer in de machinefabriek, zit ik goed op mijn plek.”


Saskia Hermans Functie: Machinaal verspaner bij machinefabriek De Waal


Saskia Hermans versterkt sinds kort het team van draaiers bij Machinefabriek De Waal. “Tijdens mijn sollicitatie waren ze in eer- ste instantie wel een klein beetje verbaasd een vrouw te zien, gewoon omdat je dat niet zo vaak ziet. Ook tijdens mijn opleiding, de Stichting Vakopleiding Metaal in Etten-Leur, was ik het enige meisje in de klas. Ik denk dat er sowieso te weinig aandacht wordt besteed aan techniekvakken en beroepen op scho- len. Ik heb twee jongens en zelfs zij weten niet eens wat er allemaal mogelijk is. Nu wel een beetje, dankzij mij”, vertelt Saskia met een lach.


Verzorging


Saskia Hermans heeſt niet altijd in de tech- niek gewerkt. In eerste instantie koos zij voor


Denise Hoefnagel aan het sleutelen op de Nieuw Statendam.


de zorg. Ze begon aan een opleiding tot apo- thekersassistente maar kwam erachter dat de zorg ‘niet helemaal haar ding’ is. Via een in- teressetest kwam zij uit bij metaal- en hout- bewerking. Tijdens het bekijken van scholen bleek zij de richting metaal het leukst te vin- den. “Het maken van producten sprak mij aan. Het was een opleiding van twee jaar en daar- naast heb ik diverse cursussen gedaan. Ik heb twee jaar gewerkt in deze branche en daarna ben ik weer acht jaar de metaalwereld uit ge- weest. Waarom? “Bij mijn toenmalige werkge- ver kreeg ik geen cursussen meer aangeboden vanwege de gedachte ‘ze zal toch wel kinde- ren krijgen’. Ja, dat is echt gebeurd. Ik ben de zorg ingegaan, maar ik miste het werken met metaal heel erg. Via via kon ik solliciteren en uiteindelijk heb ik tien jaar lang bij een be- drijf gewerkt waar ik leerde draaien en frezen. Via een uitzendbureau ben ik nu bij De Waal terechtgekomen.”


Verandering In de afgelopen twintig jaar is er volgens Saskia veel veranderd als het gaat om het wer- ken als vrouw in de techniek. “Je moest je als vrouw vroeger veel meer bewijzen tussen de mannen. Zij zijn toch een beetje bevoor- oordeeld. Vrouwen krijgen kinderen. Dat heb ik zelf ook ervaren.” Daarnaast is er volgens Saskia nog te weinig bekend over de vele mo- gelijkheden die de technische wereld biedt. “Dat geldt eigenlijk voor alle ambachten, er is weinig over bekend. Vroeger gingen dergelijke werkzaamheden vaak over van vader op zoon. Tegenwoordig is dat niet altijd vanzelfspre- kend meer.”


Andere vibe Net als haar collega Diana, vindt Saskia het prettiger om met mannen te werken dan met vrouwen. “Het is gewoon een andere vibe”, zegt ze. “Ik heb mij hier niet harder moeten bewijzen en ben ook niet voorgetrokken.” Ze is nu druk bezig met inwerken, met het leren kennen van de machines. Voor haar ligt een tekening voor het draaien van sluitplaten voor buitenseals. “Ja, dit werk bevalt mij goed. Ik blijf hier nog wel even.”


Denise Hoefnagel Opleiding: Mbo Maritiem Officier, STC Rotterdam


Denise Hoefnagel zit in het derde jaar van de opleiding tot Maritiem Officier aan het STC in Rotterdam. Ze is net terug van haar eer- ste stage bij de Holland Amerika Lijn, waar zij werkte aan boord van het cruiseschip Nieuw Statendam. Ze is afkomstig uit de binnenvaart en was er al snel achter dat techniek haar aan- sprak. “Dat vond ik veel leuker dan het leren van de talen.”


Op aanraden van haar vader besloot ze niet direct te kiezen voor de bekende weg: een car- rière in de binnenvaart. “Hij zei dat het mis- schien wel beter was om een wat hogere tech- nische opleiding te doen, zodat ik later altijd nog een stapje terug kan doen. Ik heb al veel


jaren in de binnenvaart doorgebracht, het lijkt mij leuk om (nu ik nog jong ben) te kiezen voor wat grotere, verre reizen.”


Denise houdt van techniek, van werken met haar handen. Tijdens haar stage, die liep van eind oktober tot eind januari, werd dat nog eens extra bevestigd. “Je wordt opgeleid voor een functie op de brug en in de machineka- mer, daar was ik dan ook vooral te vinden tij- dens mijn stage. Ik hield mij daarnaast bezig met de safety, waaronder het testen en con- troleren van lifeboats, tenders en zwemves- ten. Ook reisplanning was onderdeel van mijn stage.”


Passie voor techniek Het werken in de machinekamer vond Denise een van de leukste dingen tijdens haar stage. “Ik was ingedeeld bij de ochtendwacht, van 6 tot 12 uur. Tijdens die wacht moet je alles doen. Soms is er bijvoorbeeld meer vermogen nodig op de brug, dan moet er een derde mo- tor bijgezet worden. In de haven zijn er weer twee andere motoren nodig en soms moet er van brandstof gewisseld worden. Na de wacht is het tijd voor het nodige onderhoud aan de machinekamer. “Die passie voor techniek is moeilijk uit te leggen, ik vind het gewoon heel interessant. Als ik iets zie, vraag ik mij al- tijd af: ‘hoe werkt het?’ Dat heb ik al als mijn fiets rammelt, bij wijze van spreken. Als ik een machinekamer zie, is dat gevoel nog sterker. Tijdens mijn stage hebben we ook een keer een motor uit elkaar gehaald, dat was echt het hoogtepunt van mijn periode aan boord van de Koningsdam.”


Denise is van mening dat iedereen het werk moet kiezen waar hij of zij gelukkig van wordt. “Het gaat er niet om of je een man of een vrouw bent.” Toch merkt ze wel dat ze zich in een mannenwereld bevindt. “Tijdens mijn stage was ik de enige vrouw op de brug en in de machinekamer. Ik merkte dat ik mij mis- schien wel wat meer moest bewijzen, de man- nen denken toch dat je minder kunt. Soms hielpen ze mij met tillen bijvoorbeeld. Daar maak ik gewoon dankbaar gebruik van hoor. Het is maar net hoe je er zelf mee omgaat. In eerste instantie moesten de mannen even af- tasten welke grapjes ze konden maken maar dat viel reuze mee en …. ik lachte overigens net zo hard mee. Soms vergaten ze gewoon even dat ik een vrouw was”, vertelt Denise met een lach.


De keuze is reuze Hoe haar toekomst eruit ziet? Dat weet Denise nog niet precies. “Het is best een lastige keu- ze. Als ik ga varen op zee, dan ben ik lang van huis. Dat is vooral leuk als je jong bent. Als je ouder wordt en een gezin start, wil je dichter bij huis zijn. Dan is werken in de binnenvaart misschien een optie. Met de opleiding die ik nu doe, kan ik ook terug de binnenvaart in. Ik kan echter ook de technische kant op, dat vind ik misschien wel interessanter. De keuze is reuze met de opleiding tot Maritiem Officier. Ik ga eerst maar eens een paar jaar ervaring op doen, daarna zie ik wel weer verder.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64