052 Mijn huis


Wie: Ken Buth (74, gepensioneerd dierenarts) en Wil Bieling (67, gepen sioneerd antiquair) Huis: vrijstaand voormalig bankgebouw in Burgh-Haamstede (ZL) Bouwjaar: 1923 Wonen hier sinds: 1974 (Ken) en 2011 (Wil).


Paarden en poppen


Bij binnenkomst in het huis van gepensioneerd dierenarts Ken Buth en zijn partner Wil Bieling zijn het meteen het uitzicht vanuit de woonkeu- ken op de grote, besloten tuin – een (speel)paradijs voor de kleinkinderen – en de drie schilderijen in de zitkamer bij de open haard die de aandacht trekken. Het zijn werken van de hand van de avantgardistische schilder, graficus en beeldhouwer Herman Bieling (1887-1964). “Dat was mijn opa”, vertelt Wil. Wanneer we de knusse keuken met zijn grote Aga-fornuis (“daardoor


is het hier in de winter altijd heerlijk warm”) verlaten voor een rondje door onder meer de voormalige praktijkruimtes en de bibliotheek (“daar zitten we ’s avonds meestal om tv te kijken”), komen we al snel ogen tekort. We zien meer kunst van Herman Bieling, en prenten, halsters en andere parafernalia die getuigen van een grote liefde voor paarden. Het is een passie, zo horen we, die het paar deelt én bij elkaar bracht. Ken vertelt dat zowel hij als Wil de mensport beoefenen. In de grote schuur achter het huis staat het rijtuig waarmee ze met hun paarden geregeld een tocht maken door de fraaie omgeving van Burgh-Haamstede. “We wonen hier ideaal, binnen een paar minuten zijn we al in het bos.” Karakteristiek voor het huis is de ‘ondiepte’. Buth, wijzend: “Kijk, je


kunt wel nagaan hoe smal het was als je je bedenkt dat deze binnen- muren vroeger de buitenmuren waren.” Hij vertelt dat de oorspronkelijke woning dateert uit 1923 en ooit door een brand deels werd verwoest. “In 1948 heeft de Rotterdamsche Bank het gekocht en op de oude fundering een nieuw pand neergezet. In 1974 heb ik het van de bank gekocht en ben er een praktijk begonnen. Iedere vijf á zes jaar heb ik wel iets aan- gebouwd, het is vooral naar achteren toe flink uitgedijd.” In de voormalige spreekkamer in het ‘zijgebouw’ naast het huis staan


nog altijd apothekerspotten uit de praktijk van vader Buth, die huisarts was. Ook de operatielamp is blijven hangen.


In de voormalige spreekkamer staan nog potten uit vaders praktijk


De grootste verrassing van het huis wacht op de bovenverdieping. Hier geen paarden, maar poppen. Héél veel poppen. In alle soorten en maten. Het zijn de stille getuigen van het vroegere werkzame leven van Wil, die als antiquair was gespecialiseerd in antieke poppen. Bij ons afscheid komt het gesprek nog even op de zee, die in Zeeland


nooit ver weg is. “In 1953 kwam het water tot op ongeveer honderd meter van hier”, wijst Buth naar iets verderop. “Maar het heeft dit pand dankzij zijn iets hogere ligging nét niet bereikt.” Hij vertelt dat Zeeuwen met huizen die destijds wél in het zeewater hebben gestaan, de gevolgen ervan helaas nog steeds merken. “Daar komt zelfs na zeventig jaar nog altijd zout uit de muren.”


Wilt u ook meedoen met uw huis? Mail naar oproep@artsenauto.nl


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84