Tekst: Leen Jobse Illustratie: Marcel Leuning


Onvergetelijk 037


Luisterend oor “


Oud-dierenarts Leen Jobse trof tijdens een waarneming in Wales een boer die in een aflevering van James Herriott had kunnen figureren.


Na bijna dertig jaar ben ik gestopt met de gemengde praktijk en daarna heb ik nog een aantal jaren als waarnemer gewerkt; een tijd in eigen land en ook in Engeland en Wales. Ik kwam vaak in dezelfde ge- mengde praktijk in Pembroke, Wales. Op een middag gaf de praktijkmanager


een visite door: een vaars die bezig was te kalven en de boer had hulp nodig. Op de boerderij stond de (ook al wat oudere) boer me op te wachten met een kan warm water enzovoort. Het was voor mij – thuis was het hoogste punt in de praktijk onge- veer een verkeersdrempel – een hele toer om met een 4 wiel aangedreven Landro- ver door een paar weilanden, heuvel op en heuvel af, na een kilometer bij de koe aan te komen. De boer had de vaars op zijn ronde ge-


vonden, ze was bezig te kalven. Zo te zien lag ze al een hele tijd te proberen het kalf kwijt te raken. Een vluchtig onderzoek leerde me dat het kalf dood was. De vaars was er ook niet best aan toe, dus die eerst


maar eens wat opgepept. De boer was een gezellige prater en terwijl ik met de vaars bezig was, wilde hij graag weten hoe een veearts zijn werk deed in Nederland en hoe ik – op mijn leeftijd! – hier in Wales terechtgekomen was. Inmiddels leek de vaars wat op te knappen. Na een paar touwtjes aan de voor poten van het kalf gedaan te hebben, zetten we ons in de modder om te trekken. Weeën waren er bijna niet. Ondertussen was de boer aan het


vertellen dat hij nu alleen op de boerderij was. Vier jaar geleden had zijn vrouw een paar koffers ingepakt en hem gevraagd haar naar het station te brengen, ze ging een paar dagen naar haar moeder in Lon- den. Maar ze was nog steeds niet terug- gekomen! Toch raar, niet? Ja, dat vond ik ook wel, en hij vertelde wat hij allemaal al had verzonnen om haar terug te laten komen, maar ze bleef nog even bij haar moeder... We waren bijna vergeten wat we aan


het doen waren daar achter die vaars, de geboorte vlotte niet goed, en bovendien waren de weeën nu wel erg lang uitge- bleven. We keken eens naar elkaar en hadden dezelfde gedachte: ook de vaars had ondertussen de laatste adem uitgebla- zen. Trekken aan een dood paard zeggen


ze weleens, dat gold nu voor allebei, de vaars en zijn vrouw. Ondanks de slechte afloop was het


toch een bijzonder moment, zo zittend in de modder, even alleen met z’n tweeën, ver van de ‘boze wereld’. Ik heb hem het allerbeste gewenst voor de toekomst, we scheidden als vrienden en ik ben terugge- keerd naar de praktijk. Daar vertelde ik mijn wedervaren: ze kenden het verhaal al, want elke keer als de boer iemand ont- moette in zijn eenzaamheid, moest het opnieuw verteld worden. Mijn moeder zou gezegd hebben: ‘Net als James Herriot!’ Een luisterend oor kan soms meer betekenen dan een goede afloop.


Zijn vrouw was na vier jaar nog steeds niet teruggekomen


Iedere (para)medisch professional heeft wel een patiënt (gehad) die hij of zij nooit vergeet. U stuurde ons zoveel indrukwekkende verhalen voor deze rubriek dat we voorlopig geen nieuwe inzendingen kunnen verwerken. U hoort het als dat weer kan.


”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84