search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
030 Interview


Tekst: Adri van Beelen Beeld: De Beeldredaktie/Marcel van Hoorn


‘Vrijheid is het belangrijkste’


Tandarts Alexander Jakubov kwam in 1992 bewust naar het westen in de hoop een beter leven op te kunnen bouwen. Nu heeft hij alweer achttien jaar een eigen tandartsenpraktijk in Vaals. “Hier heerst echte vrijheid. Dat is een verademing.”


het uiteenvallen van het Sovjet-imperium werd de situatie in zijn land onstabiel. Voor Jakubov was dit de aanleiding om te vertrekken naar een land met betere perspectieven. “Het was niet alleen politiek zeer chaotisch in mijn land, ook economisch ging het erg slecht. Jonge mensen hadden weinig toekomstper- spectief. Daarom wilde ik mijn geluk in het westen beproeven.” Hij had zich er helemaal op ingesteld


A


om in West-Europa te gaan wonen en werken, en kwam in november 1992 als vluchteling in Duitsland terecht en nam er de Duitse nationaliteit aan. Duits leerde hij relatief snel aan de Univer- siteit van Münster, waar hij ook tand- heelkunde studeerde. Hij spreekt nu vloeiend Duits. Daarnaast kennen ook de Russische en Oekraïense taal weinig geheimen voor hem. “Mijn grootouders van moederskant waren joden uit Oekraïne, uit de regio Odessa”, verklaart


lexander Jakubov (53) is geboren in Oezbekistan, dat een halve eeuw geleden nog deel uit- maakte van de toen- malige Sovjet-Unie. Na


hij. “Daarnaast heb ik vrienden die uit Charkov komen. Zij wonen nu vanwege de oorlog in Düsseldorf.” Jakubov woont zelf deels in Nederland,


deels in Duitsland. Hij werkt als tand- arts in zijn praktijk in Vaals (Limburg). Daar woont hij doordeweeks. In het weekend verblijft hij in Düsseldorf. Wer- ken in Nederland bevalt hem uitstekend. “Ik voel me hier goed. Op den duur zou ik ook de Nederlandse nationaliteit graag willen krijgen.” Aanvankelijk begon Jakubov in de


Oezbeekse hoofdstad Tasjkent met een studie geneeskunde, maar toen hij naar Duitsland vertrok, was hij door toeval aangemeld voor de studie tandheel- kunde. “Die studie beviel me echter zó goed dat ik dat ben blijven studeren. Ik ben nog altijd blij dat ik die keuze toen gemaakt heb.” Momenteel helpt hij vluchtelingen uit


Oekraïne. Hij gaf en geeft hen weleens gratis tandheelkundige hulp, vooral in het begin van de oorlog. “Toen heb ik enkele mensen gratis geholpen. Nu zijn ze meestal wel goed verzekerd, al doe ik sommige kleinigheden nog steeds pro deo.”


Soms verleent hij vluchtelingen onder- dak in zijn onderkomen in Düsseldorf: “Er woont momenteel een dame bij mij.” Ook in Vaals wilde hij mensen op-


nemen, maar dat stuitte op wettelijke belemmeringen. “Het kon niet omdat ik hier geen officiële woonruimte heb, al- leen een tijdelijk doordeweeks verblijf.” Het weerhoudt Jakubov er echter niet van te doen wat in zijn vermogen ligt. Zo stuurt hij gratis instrumentarium naar Oekraïne. “Ik heb dit jaar bijvoorbeeld een tandartsstoel aan het leger geschon- ken”, zegt hij. Jakubov ziet zichzelf niet meer terug-


keren naar zijn vaderland. “Nee, als er niets verandert in het land, dan gaat dat niet gebeuren”, zegt hij. “Kijk, ik heb be- wust voor West-Europa gekozen vanwe- ge de Europese waarden. Alles hier – de Europese filosofie, de Euro pese politiek – bevalt mij zo veel beter dan in Rusland of Oezbekistan. Dat zijn allebei gewoon nog totalitaire staten met dictatoriale regimes. Daar wil ik niet naar terug.”


Als jonge man heeft de tandarts nog als militair in het Sovjetleger gediend tij- dens de oorlog in Afghanistan. Hij kent


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84