Podcast 019


Vóór de procedure


Doel van het medisch tuchtrecht is het bewaken en bevorderen van de kwaliteit van zorg. Klachtgerechtigden kunnen rechtstreeks een klacht bij het tuchtcollege indienen. VvAA-advocaten Shirin Slabbers


en Valéry Daniels zien hoeveel impact zo’n tuchtklacht kan hebben. Daniels is daarom voorstander van een inhoude- lijker mondeling vooronderzoek waarin de klager en beklaagde al vroegtijdig bij elkaar worden gebracht. Hij vertelt er meer over in Opereren op medisch en juridisch snijvlak van de Tuchtcol- leges voor de Gezondheidszorg, dat online is in te zien. Ook ziet hij veel nut in een gesprek vóór de procedure, zoals Slabbers voorstelt. “Laat het tuchtcollege de klacht pas


in behandeling nemen wanneer de klager de klacht eerst bij de zorgver- lener heeft ingediend”, stelt Slabbers. Die heeft dan de gelegenheid te rea- geren. Bij voorkeur volgt een gesprek en gaat de onvrede (soms) van tafel.” Slabbers schreef hierover het artikel Houd de discussie over het tuchtrecht zuiver en deskundig. Meer informatie vindt u op artsenauto.nl/podcast-tuchtklacht.


tussen subjectieve en objectieve bevin- dingen.” In de daaropvolgende jaren vindt


onder meer aanvullend onderzoek plaats door collega’s uit andere ziekenhuizen. Er wordt niets gevonden. Op zeker moment ontploft zijn cliënt tijdens een gesprek. Het boezemt hem angst in. “Ze werd heel boos, vinger in de lucht naar mij, schuivend met stoelen. Daarna ging ze scheldend de wachtkamer in.” Zes jaar na de ingreep ontvangt


Herbert een klacht. “Ik zag de bui wel hangen. Het baarde me meer zorgen dat ik soms dacht: ben ik wel veilig?” Zijn klacht wordt als enige in de podcastserie door de geschillencommissie afgehan- deld. Herbert ervaart dit als positief. “De procedure verloopt snel, gemiddeld drie tot vier maanden, en de uitspraak is bin- dend; hoger beroep is niet mogelijk.”


Wat als Dierenarts Paul noemt de tuchtprocedure ‘een heel lang traject’. Anderhalf jaar is hij bijna dagelijks bezig met uitzoeken en uitsluiten. “Om mijn casus zo sterk mogelijk te maken en door het stemmetje in mijn hoofd: wat als ik nou wél een fout heb gemaakt?” Hij sliep er slecht door. “Als je een waarschuwing of berisping krijgt, sta je voor je gevoel te boek als misdadiger.” In een andere aflevering blijkt hoe


huisarts Geert-Jan wel zo’n waarschu- wing krijgt. En, in hoger beroep, een publicatie erbovenop. “Ik heb het gevoel dat mensen die wél een veroordeling heb- ben gehad het nog moeilijker vinden om erover te praten. Het kost veel energie om het gevoel vast te houden dat je geen slechte huisarts bent.” De klacht aan het adres van Herbert


werd ongegrond verklaard. De kno-arts had daar ook vertrouwen in. “Ik heb haar zes jaar begeleid en alles goed opgeschreven.” Ook Paul verwachtte een positieve


uitspraak, al bleef het tot het einde toe spannend. “Je weet nooit of je een tik op de vingers krijgt.” De dag van de zitting ging hij met zijn werkgever naar Den Haag. “Dan kom je samen met de eiser in een wachtruimte van tien vierkante


De uitspraak is het einde van de procedure, maar niet van de impact


meter. Ik heb nog goedemorgen gezegd.” Na de zitting moest hij nog zes tot acht weken wachten op de uitspraak: de klacht werd ongegrond verklaard.


Branie De uitspraak is het einde van een proce- dure, maar niet van de impact. Dieren- arts Paul: “Ik denk er nog elke maand aan. Als ik coassistenten begeleid. Als hetzelfde hondenras weer op tafel staat. Vóór de klacht had ik een soort branie: zo gaan we het doen. Ik meld nu veel eerder bij een cliënt dat we ook kunnen doorsturen als we er niet uitkomen”. De eigenaar komt hij nog weleens tegen. “Ik ga dan niet per se een blokje om. Maar ik steek wel de straat over.”


<


Vanuit privacy-overwegingen worden alleen voornamen gebruikt. De volledige namen zijn bij de redactie bekend.


<


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84