This page contains a Flash digital edition of a book.
20 opinie INBOX


KiMo


doende kunnen duiden, en dat aan de universiteiten en wetenschappelijke verenigingen moeten overla- ten? Artsen, apothekers, verpleegkundigen en fysio- therapeuten kunnen dit wel, maar tandartsen niet? Zo wordt de hele beroepsgroep geblameerd. Blijkbaar heeft onze eigen vereniging geen hoge pet op van de capaciteiten van de beroepsgroep, haar leden nota bene! Het kader van onze vereniging lijkt wel heel erg ver van het veld af te staan. Tandartsen willen graag richtlijnen! Van het ontwikkelen daarvan horen zij ab- soluut deelgenoot te zijn. Zij moeten die richtlijnen immers in de praktijk gaan brengen. Een richtlijn is de wetenschappelijke onderbouwing of brede consen- sus (binnen de beroepsgroep!) voor praktijkwerk- zaamheden. Een richtlijn zonder bemoeienis van de nota bene wetenschappelijk opgeleide professional is feitelijk geen richtlijn. Verbazingwekkend dus dat de KNMT zich heeft teruggetrokken en er in dit hele, door haar geïnitieerde en grotendeels betaalde proces niet voor heeft kunnen zorgen dat haar leden de plek kre- gen die zij verdienen: in het centrum van een richtlij- neninstituut, voor en door alle tandartsen, om de kwaliteit van de mondzorg te ondersteunen. Worden de leden van de KNMT nog wel goed vertegenwoor- digd door hun eigen verenigingsbestuur?


Drie jaar lang heeft de beroepsgroep gehoord dat zij zou gaan participeren in een richtlijneninstituut, het Kennisinstituut Mondzorg (KiMo). Het was een wens van de overheid, maar vooral ook van de beroeps- groep zelf om haar werkzaamheden waar nodig te on- dersteunen door richtlijnen. Dat komt ten goede aan de beroepsgroep, maar ook aan de kwaliteit van de zorg en dus de patiënt. Breed ondersteund door haar leden nam de KNMT het voortouw hierin. Tot mijn verbazing las ik begin september dat "de leden van de KNMT de wetenschappelijke verenigingen en universi- teiten de ruimte geven om een instituut voor klinische richtlijnen in de mondzorg op te richten" en dat de KNMT zich heeft teruggetrokken uit het eigen initiatief om tot een richtlijninstituut te komen. Wanneer zijn de leden hierover geconsulteerd? Hadden die niet juist gevraagd – via een aangenomen motie op de laatste Algemene Vergadering – om meer zeggen- schap over de richtlijnen, waarmee zij in de praktijk zouden worden geconfronteerd en die zij zouden moeten implementeren? De KNMT stelt tot haar be- sluit te zijn gekomen om ‘de onafhankelijkheid van de richtlijnen te waarborgen’. Onze eigen beroepsorgani- satie acht haar leden dus niet in staat om deelgenoot te zijn van richtlijnen, zonder het eigen belang te laten prevaleren? Veronderstelt de KNMT dat haar leden wetenschappelijk verkregen onderbouwing niet vol-


NEDERLANDS TANDARTSENBLAD > 25 september 2015


SASKIA VAN ZELM tandarts, Amsterdam


KiMo 2


Met grote verbazing heb ik er via de KNMT-nieuwsbrief kennis van genomen dat de KNMT zich heeft terugge- trokken uit het Kennisinstituut Mondzorg, waarvan zij nota bene initiatiefnemer is! Klinische richtlijnen zijn niet bedoeld voor wetenschappers of wetenschappe- lijke verenigingen, maar voor de algemeen practicus, iemand die op basis van richtlijnen zijn klinisch werk verricht! Vanaf het moment dat de tandarts zich ont- trok aan het werken als kermisattractie, probeert hij zijn patiënten naar eer en geweten de beste behande- ling te geven. De eed van Hippocrates verplicht hem daar ook toe. Toen in 1993 de Wet BIG de tandarts ex- pliciet opdroeg de patiëntbehandeling ‘doeltreffend, doelmatig, patiëntgericht en van goede kwaliteit’ uit te voeren, was dat niet meer dan het benoemen van wat hij eigenlijk altijd al deed of moest doen. Het con- creet benoemen hiervan dwong hem explicieter na te denken over de beste ‘evidence based practice’. Het opstellen van praktijkrichtlijnen is een logisch gevolg daarvan. Toen de Gezondheidsraad in 2012 vaststelde


NEDERLANDS TANDARTSENBLAD > 25 september 2015


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52