This page contains a Flash digital edition of a book.
in memoriam


Monty Martin Kraaijeveld 1945 - 2015


Op 30 maart 2015 overleed, aan de complicaties van een aanvankelijk goed verlopen darmoperatie, Monty Martin Kraaijeveld, voormalig secretaris van de Sectie Tandarts Specialisten (STS) van de KNMT. Iedere Nederlandse orthodontist en mka-chirurg boven de veertig jaar kende Monty. In de 31 jaar die hij in dienst was van de KNMT heeſt hij zich, uiteraard samen met Annelies Bikker en een flink aantal anderen, op meer dan voortreffelijke wijze ingezet voor de uit- voering van het beleid van de STS. Zijn kennis van za- ken is daarbij van groot belang geweest. Weliswaar kon het – soms tot ongeduld van de bestuursleden – enige tijd duren voordat Monty een taak gereed had, maar het eindresultaat was altijd boven de maat. Monty onder- kende namelijk het belang van het nauwkeurig lezen en bestuderen van de stukken van overheden en verzeke- raars. Wie dit soort, vaak omvangrijke documenten kent, weet dat de veelal gevaarlijke clou nogal eens verborgen zit in onschuldig voorkomende alinea’ s. Monty was ook een sociaal mens. Hij was vrijwel altijd aanwezig bij bijeenkomsten die van belang waren voor de tandarts- specialist, zodat je hem overal tegenkwam. Als hij ergens niet was, bekroop je het idee dat je bij een niet ter zake doend evenement was. Monty waardeerde de collegiale no nonsens omgang in de STS en vond dat de KNMT als geheel daar een voorbeeld aan kon nemen. Hij was een kunstkenner en kunstliefebber. Met tomeloze energie bezocht hij in weekenden en vakanties een onvoorstel- baar aantal tentoonstellingen, voorstellingen, films en musea. Hij zag er nooit tegenop om enkele duizenden kilometers te rijden om een expositie te kunnen zien. Hij kon het ook allemaal opslaan en verwerken, zodat hij steevast met mooie verhalen terugkeerde. Monty had ook een uitgebreid netwerk, zeker in het culturele leven van Amsterdam waar hij een zeer gewaardeerd bestuurslid van een groot aantal verenigingen en instel- lingen was. Op 9 april is, in aanwezigheid van een groot aantal vrienden en bekenden, waaronder een delegatie van de KNMT, op een prachtige manier afscheid van hem genomen in ‘De nieuwe Ooster’ in Amsterdam. Ook wij gedenken deze sympathieke Amsterdammer, met wie je het weleens oneens kon zijn, maar op wie je nooit echt boos kon worden. Hij bepaalde vele jaren mede het gezicht van de tandarts-specialisten, was er trots op bij ons te horen en heeſt veel voor ons betekend.


Gertjan Dicker Rutger Batenburg


Job van der Zwan 1944 - 2015


Job werd in 1944 geboren in Gronin- gen. Toen hij tien was zou het gezin naar Amerika emigreren en werden huis en inboedel verkocht. Tot de reis werd Job tijdelijk bij een oom ondergebracht, een haringreder aan de Scheveningse haven. Dit leverde hem een levenslange liefde voor Scheveningen op. Toen de emigratie niet doorging, kwam het gezin in Zwolle terecht. Daar leerde Job zijn vrouw Hety kennen. Ze trouwden in 1971 en kregen twee kinderen, Hanneke en Leonard. Voor het zover was studeerde Job tandheelkunde in Amsterdam. Na zijn afstuderen deed hij ervaring op als dienstplichtig tandarts. In die periode leerde hij een van zijn beste vrienden kennen, Sybout Hiemstra. Met hem won hij als zeiler onder meer een Nederlands kampioen- schap en de Sneekweek. In 1980 voltooide Job in zijn woonplaats Groningen de specialisatie kaakchirurgie en aansluitend zijn promotieonderzoek, over het gebruik van corticosteroïden bij M3 verwijdering. Hij heeſt er nooit een geheim van gemaakt dat hij een vaste aanstel- ling aan de universiteit ambieerde. Toen die mogelijkheid zich niet voordeed, belandde hij in Zeeland, in 1982. Job legde zich er volledig toe op kaakosteotomieën, was hier- in zeer perfectionistisch en grensverleggend en schreef enkele onderwijsboeken op dit vakgebied. Hij vervulde ook bestuurlijke taken. Zo was hij lid van de Adviesraad, maakte deel uit van het Centraal College, was lid van de visitatiecommissie kaakchirurgie en ten slote van het Scheidsgerecht van de Gezondheidszorg, divisie tand- heelkunde. Zijn grote kennis op het gebied van architec- tuur en monumenten benute hij in de Stichting vrien- den van Middelburg. Zo’n tien jaar geleden werd Job ziek, hij moest stoppen met werken. Koken, golfen, fotografie en zijn lidmaatschap van het Birdy-koor werden nieuwe passies. Job was competitief en liet zich soms gelden om zich geaccepteerd te voelen, zoekend naar erkenning en waardering, maar ook met een groot verzet tegen on- recht. Hij was eerlijk en duidelijk, wat ook kon inhouden dat je het grondig met hem oneens kon zijn. Diep in zijn hart was Job echter gevoelig en kwetsbaar. Juist dat nam hem voor je in. Tussen 1982 en 2007 maakte hij deel uit van de maatschap kaakchirurgie Zeeland. We herinneren ons Job als een markante, integere en intelligente collega, bevlogen en een harde werker, kleurrijk en met veel hu- mor, zeer geliefd bij het personeel en met het hart op de goede plek. Tijdens zijn ziekte heeſt Job alles aangegre- pen om te blijven leven. Op 27 maart verloor hij die strijd.


7


NEDERLANDS TANDARTSENBLAD > 12 juni 2015


NEDERLANDS TANDARTSENBLAD > 12 juni 2015


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44