search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
902 | WEEK 02-03 09 JANUARI 2019


“DE ZEE IS MEER ONTSPANNEN DAN DE BINNENVAART” Binnenschippers op zee


werd hij samen met zijn jongere broer Wim eige- naar van de coaster Gitana. Ze wordt bevracht door Amasus Shipping en vaart op heel Europa, Noord-Afrika, de Middellandse Zee en de Zwarte Zee. “Ik zeg altijd, je kunt kiezen uit twee vaarge- bieden”, vertelt Jan. “Het Noorden, en dan heb je meestal minder mooi weer, maar wel norma- le mensen. En het Zuiden, dan heb je meestal mooi weer, maar heb je te maken met een totaal andere cultuur waar wij nooit aan zullen wen- nen. Als wij naar de Noord-Afrikaanse kust gaan ben je twintig sloffen sigaretten armer voordat je ingeklaard bent. Je kunt wel zeggen: Ik doe daar niet aan mee, maar dan word je gewoon niet ingeklaard”. Welke landen zijn berucht? “Marokko, Tunesië, Libië, Egypte… Oekraïne is helemaal verschrikkelijk corrupt”. Welk merk sigaretten hebben ze het liefst in die landen? “Marlboro, maar die nemen we niet mee. We ko- pen altijd de goedkoopste sigaretten”.


Vlnr: Albert Visser, Gea Bakker-Zwering, Jan Bakker, Mieke Visser-Bakker en Marita Visser, dochter van Albert en Mieke, op de Harlingen 32 Geeske Jannie en de Marita. “Jan en Albert mogen als schipper op een zesbaks duwstel door heel Nederland varen, maar je moet een loods aan boord nemen”. Foto Heere Heeresma jr.


AMSTERDAM De zwagers Jan Bakker en Albert Visser komen beiden uit een binnenvaartgezin, maar kozen voor de zee. Beiden zijn kapitein- eigenaar van een coaster. Ook varen zij bei- den recreatief en commercieel op omgebouw- de binnenvaartschepen. Ze vinden de zee meer ontspannen dan de binnenvaart, maar ook de zeevaart kent zijn ergernissen.


HEERE HEERESMA JR.


Aan de nieuwe chartersteiger bij de Oude Houthaven in Amsterdam liggen de tot jacht omgebouwde viskotter Harlingen 32 Geeske Jannie en de tot dagtochtenschip omgebouw- de luxemotor Marita naast elkaar. De Geeske Jannie is van Jan Bakker en zijn vrouw Gea, de Marita van Albert Visser en zijn vrouw Mieke. Ze gaan tijdens het Amsterdam Light Festival door de grachten varen op een sloep die wordt be- stuurd door Albert-Wim, Jans zoon, die werk- zaam is in de rondvaart.


De ouders van Albert Visser (1962) hadden een kleine Dortmunder, de Actief. Albert heeſt broers in de binnenvaart, maar ging zelf meteen de zee op. “Ik vind het wat meer ontspannen dan de binnenvaart”, zegt Albert. Zijn huidige coaster,


COLUMN


Recht in zicht


Ynke Ooijkaas


E ynke.ooijkaas@boonkvanleeuwen.com T 010 2811 815 I www.boonkvanleeuwen.nl


die hij in 2010 liet bouwen, heet Warber. De twee vorige droegen dezelfde naam. “Warber is een Fries woord voor bezig zijn”, vertelt Albert. “Het enige actieve is zijn naam”, lacht Jan Bakker. Tijdens het gesprek delen de zwagers geregeld verbale plaagstootjes naar elkaar uit.


De Warber wordt bevracht door Wijnne & Barends. “We doen voornamelijk hout van- uit Finland naar Engeland en Frankrijk”, vertelt Albert. “We laden altijd in Rauma en Hamina, en varen naar Hull en Fécamp. We moeten een keer in de drie weken zo’n reis doen. De laatste tijd gaan we vaak in ballast weer terug. Je kunt het makkelijk in twee weken doen en dan hou je een week over. In de Oostzee doen we vaak hout- snippersreisjes voor de papierindustrie om de tijd op te vullen”.


De ouders van Jan Bakker (1962) hadden een spits, de Morgenstond, die onder de naam Klifrak nog in de vaart is. Jans zus Mieke ver- telt dat zij en Jan na hun school graag aan boord bij hun ouders wilden, maar dat een spits nou eenmaal te klein was voor twee man personeel. Jan ging als matroos op een Denemarkenvaarder werken en zo ont- stond het plan om met hun ouders op een


Denemarkenvaarder te gaan varen. Dat hun va- der vroeger op zee had gevaren, kwam goed uit. Hun vader ging terug naar school om zijn papieren voor Beperkte Kleine Handelsvaart te halen en kocht een Denemarkenvaarder, die ook Morgenstond heette, waarna Mieke en Jan een jaar of drie als bemanning met hun ou- ders hebben meegevaren. Ze gingen om beur- ten naar de Zeevaartschool in Delfzijl en in die tijd, de jaren ’80, leerde Mieke Albert kennen. Zij en Albert gingen als zetschippers op een Denemarkenvaarder werken en kochten vervol- gens hun eerste Warber. De Marita, in 1929 als de Neeltje gebouwd bij Bijholt in Foxhol, is een liefhebberij van Albert en Mieke. Albert vaart als schipper op het Lemster skûtsje en kocht de Marita als volgschip. Om de kosten te druk- ken maken ze dagtochten met groepen vanuit Lemmer.


Marlboro Jan en Gea kochten de in 1904 als binnenschip gebouwde en tot kotter omgebouwde Geeske Jannie tien jaar geleden als jacht. Jan heeſt drie coasters gehad die alle Aldebaran heet- ten, maar de papierwinkel werd hem teveel. “Ik was geen kapitein, maar boekhouder met vari- abel uitzicht”. Om de papierwinkel te verdelen,


Niet repareren, maar total loss


Schipper Kees Langstraat en zijn vrouw Marie hebben hun hele leven gevaren. Het laatste schip de ‘Maria-feline’ is hun pensioenvoor- ziening. Het schip is onlangs opnieuw ge- keurd en de motor pas gereviseerd. Kortom: het schip kan nog jaren mee.


Dan slaat op een druilerige dinsdagmorgen het noodlot toe. In de bocht van het kanaal wordt het schip geraakt door een duwstel dat niet op tijd uit kan wijken. Een van de bakken raakt de ‘Maria-feline’ aan bakboordzijde en scheurt de huid open.


Daarna gaat het ontzettend snel. Terwijl Langstraat roept dat zijn vrouw snel boven moet komen, komt ze - door de klap gealar- meerd - al aangerend. Gelukkig weten ze, met hulp van het duwstelpersoneel, op tijd van boord te komen. Het lukt alleen niet papegaai Lodewijk, al 40 jaar hun vaste vriend, mee te nemen. Binnen enkele minuten zinkt het schip en er steekt nog slechts een klein stukje stuurhut boven water uit.


Na de eerste crisisopvang door de politie, Steunpunt Binnenvaart, mensen van de kerk, familie en vrienden zitten Langstraat en zijn vrouw aan tafel met hun verzekeraar. Ze willen het schip liefst laten lichten en laten repare- ren. Maar kán dat wel?


De ‘Maria-feline’ had een verzekerde waarde van 450.000 euro. Met 1200 ton is het schip de laatste jaren interessant voor starters. De marktwaarde van het schip lag, mede gelet op de onlangs gedane aanpassingen en de ge- stegen vraag, op het moment van het ongeval dan ook rond de 500.000 euro.


Door de aanvaring en het zinken is echter veel schade ontstaan. Het casco heeſt ernstige scha- de, de motoren zijn waarschijnlijk onherstelbaar beschadigd, alle apparatuur en aansluitingen zullen vervangen moeten worden, de roef en voorwoning zien er vreselijk uit, met de berging zijn de luiken beschadigd en de inboedel moet als verloren worden beschouwd. Treurnis alom!


De expert die de schade heeſt opneemt, schat de reparatiekosten op zeker 400.000 euro. In de polis van Langstraat staat, dat wanneer de reparatiekosten meer dan 75 procent van de verzekerde waarde bedragen, het schip economisch total loss wordt beschouwd. In dat geval krijgt de schipper de verzekerde waarde uitgekeerd, minus de restwaarde van het schip. 75 procent van de verzekerde waarde is in dit geval 337.500 euro. De herstel-


kosten zullen volgens de expert en een aantal offertes van werven zeker 400.000 euro bedra- gen. Daarmee is het schip dus total loss.


Ondanks herhaalde verzoeken van Langstraat het schip toch te repareren, zit dat er voor de ‘Maria-feline’ niet meer in. Voor de verzekeraar is dat zoals dat heet ‘goed geld naar kwaad geld brengen’. Het scheepje is zoveel herstel- kosten eenvoudigweg niet meer waard.


Nu er niet gerepareerd mag worden, belt Langstraat een paar slopers om te vragen wat de schrootwaarde is. Het hoogste bod is 30.000 euro. Daarnaast krijgen Langstraat en zijn vrouw 420.000 euro van de verzekering. Dus de verzekerde waarde min de restwaarde.


Er zijn overigens ook verzekeraars die andere percentages hanteren. Soms met dekking van de reparatiekosten tot maximaal de verze- kerde som.


Kees en Marie Langstraat hadden zich het einde van hun schippersloopbaan heel anders voorgesteld. Maar gelukkig hebben ze elkaar nog en dat is toch het allerbelangrijkste.


Ynke Ooijkaas is advocaat bij Boonk Van Leeuwen Advocaten te Rotterdam en gespecialiseerd in vervoers-, binnenvaart- en handelsrecht. Ynke heeſt vrijwel haar hele werkzame carrière in een op scheepvaart gerichte werkomgeving doorgebracht en geeſt juridische ondersteuning aan diverse binnenvaartorganisaties als ook aan de zogenaamde ‘bruine vloot’.


Zinloos papierwerk De laatste tijd zit de Gitana wat vaker in het kor- tere werk, maar onlangs heeſt ze in Spanje staal geladen voor Turkije. “Weet je waarom?”, vraagt Albert. “Staal kan niet bederven, hij doet er zo- lang over”. “Hij loopt wat harder als wij”, rea- geert Jan. “Maar als wij ons ruim aanvegen, zit hij weer vol”. Jan vertelt over doorgeslagen re- gelgeving in de zeevaart en zinloos papierwerk. In Italië moet hij “23 lijsten, certificaten en der- gelijke” doormailen. “Elke haven heeſt zijn eigen lijstjes, dus ook al vaar je van de ene Italiaanse haven naar de andere, je kunt weer al die lijstjes doormailen. Daar gaan uren en uren in zitten. Ze zijn nu wel druk bezig dat overal standaardlijs- ten gebruikt moeten gaan worden”.


Loodsplicht Mieke vindt de loodsplicht in Nederland discu- tabel. “Jan en Albert mogen als schipper op een zesbaks duwstel door heel Nederland varen. En dan kom je met je eigen schip, en dan mag dat ineens niet meer, dan moet je een loods aan boord nemen. Maar jij kent je eigen schip beter dan elke loods en je kent de gebieden ook”. “Wij hebben meer papieren dan heel die loods”, vult Albert aan.


“Ze gooien het op veiligheid, maar bij te slech- te weersomstandigheden moet je het met een loods op afstand doen, dan mag je ineens wel alleen varen. Dat is heel frustrerend”.


23


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52