Tekst: Marie-Claire Melzer Fotografie: Lieke Marleen van Kalken


Spiegel 049


Op deze plek verhalen schrijvers, journalisten en publicisten over een persoonlijke ervaring met de gezondheidszorg en houden zo zorgprofessionals een spiegel voor.


Zorgen


Ze nam me serieus. Hoe groots dat was, zie ik nu pas


In het ziekenhuis zag ik een heleboel artsen en verloskundigen, telkens weer andere. De baby bewoog niet veel, maar alles was in orde, werd me steeds gezegd. Toch maakte ik me zorgen. Je moet je geen zorgen maken, zei een arts, je hebt een zwangerschap als een 25-jarige. Maar ik was al bijna veertig. Die negen maanden heb ik veel gedacht en gevreesd, maar niet dat de baby zou overlijden in mijn buik. Precies op de uitgerekende dag. Daarna heb ik niemand van die hele stoet artsen en verloskundigen nog gezien. Wel zag ik twee nieuwe artsen, een man en een vrouw, die het onderzoek naar de doodsoorzaak leidden. De man wapperde met cijfers en testresultaten, en gaf mij – ongetwijfeld onbedoeld – vooral het gevoel dat ik een mislukt zwangerschapsproject was, maar bij haar, een heel lieve gynaecologe, werd ik langzaam weer mens. Ze wapperde niet met uitslagen en wuifde ook geen zorgen weg, maar praatte met me. Ze hielp me mijn vertrouwen in mezelf, en in de artsen, weer terug te vinden. Ik was benieuwd naar de doodsoorzaak van mijn kind, maar al snel bleek dat ze niets hadden gevonden. Hij had geen aangeboren afwijkingen of infecties. Het leek erop dat hij gezond was geweest. Waarschijnlijk was hij pas op het laatst in de problemen geraakt. Mijn nachtmerriescenario was uitgekomen: zijn dood was misschien te voorkomen geweest. Ik vroeg de gynae- cologe: moet ik denken aan een snel proces, van minuten of seconden? Ze had een of ander verhaal kunnen op- hangen, maar dat deed ze niet. Ze zei: het kan ook een


langzaam proces zijn geweest, van uren, of dagen. Ik vond het verschrikkelijk om te horen, maar was tegelijkertijd blij dat ze mij dit eerlijk vertelde. Eenmaal weer thuis werd ik steeds kwader, op mezelf, en op al die stomme zorgverleners. Ik stuurde een boze brief naar het ziekenhuis. Te midden van een woedende woordenbrij maakte ik één zinnig punt: ik had kritiek op de manier waarop ze de zorg hadden georganiseerd, met te veel verschillende artsen en verloskundigen. Precies dat punt viste de gynaecologe eruit. Bij onze volgende afspraak zei ze: ik heb je brief gelezen, en ik vind ’m goed. We hebben ’m in het team besproken en we hebben besloten de zorg anders te gaan organiseren. Natuurlijk had zij als arts veel meer kennis dan ik bij elkaar had kunnen googelen. Toch nam ze me serieus. Hoe groots dat was, zie ik nu eigenlijk pas.


Marie-Claire Melzer (1971) schreef, samen met Marieke Klomp, de biografie Boy Edgar. Dubbelleven van een alleskunner (2015) en publiceerde het non-fictieboek Drie vrouwen. De vergeten feministen van de jaren dertig (2024). Onlangs verscheen We werden zelfs weer gelukkig, een memoir over de doodgeboorte van haar eerste kind.


Ze zei ook, mocht je ooit weer in verwachting raken, dan beloof ik dat ík je persoonlijk zal begeleiden. Zo is het gegaan. Ik raakte weer in verwachting, en de gynaecologe begeleidde me, samen met een vast team. Deze baby bewoog goed, ik maakte me niet veel zorgen, maar soms toch een beetje. De gynaecologe zei dan nooit dat ik me geen zorgen moest maken. Ze luisterde gewoon. Ik beviel van een prachtige zoon. De gynaecologe feliciteerde me, en ik heb haar bedankt voor alles, maar misschien toch niet genoeg. Bij dezen.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108