040 Dilemma
Moet een GZ-psycholoog de ouders van een 15-jarige cliënt informeren over de behandeling, terwijl de cliënt dit niet wil?
Een GZ-psycholoog behandelt een meisje van 15 jaar met som- berheidsklachten. Het duurt een tijd voordat ze de hulpverlener vertrouwt. Er is flink geïnvesteerd in de behandelrelatie en dat lijkt te helpen. Tijdens de behandeling komt er gaandeweg meer informatie
boven. Het blijkt dat het meisje af en toe automutileert en soms ook denkt aan suïcide. De behandeling is onder andere daarop gericht en het risico lijkt onder controle. Het meisje wil niet dat de behandelaar haar ouders op de hoogte stelt. Ze zegt dat ze niet langer mee zal werken als de psycholoog hen inlicht. Tegelijkertijd zijn de ouders bezorgd. Ze voelen dat er wat speelt
en vragen informatie. Daarvoor heeft de GZ-psycholoog begrip. Maar ze vreest dat de behandelrelatie op het spel komt te staan als ze de ouders op de hoogte brengt. Is de GZ-psycholoog daar gezien de leeftijd van het meisje toe
verplicht? Kan ze recht doen aan zowel de zorgen van de ouders als aan de wens van het meisje?
De GZ-psycholoog mag in deze casus zonder toestemming van het meisje geen informatie aan haar ouders verstrekken. Volgens de wet hebben ouders met gezag alleen recht op informatie over een minderjarige van 12 tot en met 15 jaar, voor zover deze informatie nodig is om toestemming voor een behandeling te kunnen geven. Aan deze voorwaarde wordt hier niet voldaan. Dat zou wel het geval zijn als de GZ-psycholoog een andere dan de eerder afgesproken behandeling had voorgesteld. Voor deze nieuwe behandeling is immers naast toestemming van de minderjarige ook die van de ouders vereist. Bij een informatieverzoek als in deze
Wilt u een dilemma aan dit panel voorleggen? Stuur dan een mail naar
redactie@artsenauto.nl o.v.v. ‘Dilemma’. Wij nemen contact met u op.
casus moet een GZ-psycholoog de minderjarige in staat stellen een zorg- vuldige afweging te maken. Daarbij moet zij uitleggen wat de voor- en nadelen van het informeren van de ouders voor de behandeling kunnen zijn. Belangrijk is dat de minderjarige zich vrij voelt om toestemming te weigeren.
Een goede relatie tussen cliënt en psycho- loog is noodzakelijk voor een goede zorgrelatie. Het was moeilijk vertrouwen op te bouwen met dit meisje. Dat wil de GZ-psycholoog niet op het spel zetten. Maar uiteraard willen de ouders ook graag weten hoe het met hun dochter gaat en weten of ze zich terecht zorgen maken of dat ze gerustgesteld kunnen worden. Deze posities worden tegen- over elkaar gesteld: de ouders wel of niet informeren. De kunst is echter ze te combineren. Hoe kan de psycholoog dit doen? Het
allerbelangrijkste is het vertrouwen van het meisje niet te beschamen. Dit bete- kent dat zij – tenzij er een noodsituatie optreedt – dus niets aan de ouders moet vertellen waarvan de cliënt niet wil dat zij dat weten. En de cliënt ook duidelijk laten weten dat zij dat niet zal doen. Dat lijkt in
Casus
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108
