Fotografie: privébeeld
033
als een infuus naar meer bezieling en ontwikke- ling? Weg uit de collectieve overlevingsmodus en terug naar autonomie en creativiteit. Want ja, er is echt leven naast de zorg. En juist dát houdt mensen ín de zorg.
Het lijkt wel alsof er geen ruimte mag zijn voor
moeheid, twijfel of
een verlangen naar iets anders
Ik spreek regelmatig collega’s die ideeën hebben voor creatieve projecten, workshops en andere initiatieven. Of de wens om een dag minder te werken, of een opleiding buiten de zorg te volgen. Vaak blijft het bij dromen, want er is te weinig tijd, energie of financiële ruimte. En vaker ontbreekt simpelweg het gevoel dat het mág, want ‘we zijn zorgverleners’ en die rol lijkt wel levenslang. Zorgprofessionals houden van
hun vak maar ze willen het wel kunnen blijven doen op een manier die past bij wie ze zijn. Niet als opofferende helden, maar als mensen van vlees en bloed. Het lijkt wel alsof er geen ruimte mag zijn voor moeheid, twijfel of een verlangen naar iets anders. Het moet altijd leuk, positief, educatief en inspirerend zijn. Niemand zegt op social media dat hij of zij een dag geen zin heeft in werken, terwijl ik dat juist heel verfrissend zou vinden.
Geen uitgestippeld pad Hoog tijd dus voor een cultuuromslag. Waarin zelfzorg normaal is. Waarin we met onze medische kennis via een andere weg ons geld kunnen verdienen. Waarin we mogen zeggen: ‘Ik ben werkzaam als zorgverlener én ik heb een leven dat groter is dan mijn werk.’ Ik stel voor vaker te zeggen dat we geen zin hebben in het werk. En laten we daarbij eens deze ongebaande paden van zelfzorg onderzoeken en ervaren. Het liefste met dezelfde compassie als die we dagelijks aan onze patiënten geven. Zorgverleners verdienen een eigen koers.
Geen vooraf uitgestippeld pad waarin elke stap al vastligt, maar ruimte om richting te kiezen en af te wijken waar dat nodig is. De nieuwe vorm van zelfzorg is daarin geen luxe, maar een voorwaarde voor goede zorg – óók voor de ander. Het voorkomt uitval, verlaagt ziekteverzuim en verhoogt de kwaliteit. Zorg kan pas gezond zijn als de zorgverlener dat ook is. Dáár begint echte duurzaamheid in de sector.
<
Opinie insturen
Wilt u uw mening of inzicht rond een zorggerelateerd onderwerp delen? Stuur dan uw opinie stuk van maximaal 650 woorden naar
redactie@artsenauto.nl o.v.v. ‘Opinie’. Na ontvangst zal de redactie uw bijdrage binnen twee weken beoor- delen en u laten weten of het voor publicatie in aanmer- king komt.
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108