098 Afscheid
Op 6 april jl. overleed op 63-jarige leeftijd plotseling dierenarts Johan de Vos uit Terneuzen. De Vos was een expert op het gebied van kanker bij dieren, met name katten en honden. “Hij bracht behandelmogelijkheden dichterbij voor zijn cliënten.”
Johan de Vos 1953-2017
Johan de Vos groeide op in Geldrop. Hij ging naar de HBS in Eindhoven, maar maakte zijn school niet af, omdat hij (destijds nog) geen serieuze student was. Later, toen hij besloot toch wel verder te willen leren, bestond de HBS niet meer. Hij moest, naast zijn werk overdag bij een manege, een avond- opleiding volgen. Geïnspireerd door de manege en zijn liefde voor dieren, wilde Johan de Vos paardenarts worden. Die keuze veran- derde hij later in dierenarts. Hij maakte de avondopleiding af en deed dierge- neeskunde in Utrecht. In 1978 studeer- de hij cum laude af.
Datzelfde jaar nog begon De Vos in
Terneuzen voor zichzelf, na een kor- te tijd in loondienst op een praktijk in Pijnacker. Zijn praktijk, De Otten- horst, ‘Kliniek voor Gezelschapsdieren & Diergeneeskundig Centrum voor Kankerbehandeling’ groeide uit tot het huidige AniCura Dierenziekenhuis Zeeuws-Vlaanderen.
“Johan ontwikkelde speciale aan- dacht voor kanker bij dieren, met name bij katten en honden”, zegt collega Annette Burm, die als dierenarts bij
Overleden
H.D. Bakker, Abcoude, arts met specialisatie K. Betten, Heerenveen, dierenarts J.C. Breek, Paterswolde, chirurg J.H. Bromelow, Oegstgeest, arts M.N.B.M. Driessen, Cadier en Keer, kinderarts M. Fazili, Huis ter Heide, kaakchirurg J.C.H. Friederich, Zwolle, internist J.J. van Goch, Heemstede, chirurg
F.G.M. Van der Helm, Heerlen, oogarts H. v.d. Heuvel, Schiedam, tandarts F.J.M. Heijnens, Welsum, tandarts A.G. Hulsman, Abcoude, apotheek- houdend huisarts R.F.H.J. Hulsmans, Maastricht, dermatoloog Th.J. Jaarsma, Leek, huisarts E.A. Loeliger, Oegstgeest, arts J.C.T. Motke, Lunteren, gynaecoloog
W.J. Muller, Ulvenhout, uroloog J.H. Nieuwenhuys, Woerden, chirurg J.B. Pelle, Arnhem, cardioloog A. Prins, Krimpen aan den IJssel, huisarts A.J.G. Reinders, Oldenzaal, jurist W.J.M. Rosenberg, Nieuwegein, tandarts J.P. van der Sluijs, Den Haag, intensivist
B.G.H. Suermondt, Den Haag, tandarts W. ten Thije-van der Zant, Enschede, consultatiebureauarts S.K. Tio, Zaandam, tandarts M.L.J. Torringa, Almelo, kinderarts D. Vos, Grou, apotheekhoudend huisarts T.J. de Vries, Luttenberg, dierenarts R.N. Zeven, Wassenaar, zenuwarts G.J. Zwanikken, Den Bosch, zenuwarts
De Ottenhorst bijna 31 jaar met De Vos samenwerkte. “Als ik het me goed her- inner, werd zijn interesse in oncologie bij dieren getriggerd door een cliënt die hem vroeg waarom er voor zijn hond met een tumor zo weinig behandelingen waren vergeleken met alle mogelijk- heden bij menselijke kankerpatiënten. Johan is toen van alles gaan uitzoeken
‘Hij was een
motivator voor jonge dierenartsen uit
binnen- en buitenland’
en heeft de hond ook met humane medicijnen behandeld.” Volgens Burm heeft haar collega als autodidact bijzon- der veel bijgestudeerd en gelezen over oncologie bij dieren. “Het onderwerp was natuurlijk niet nieuw of uniek, maar hij bracht het wel dichterbij en maakte het bereikbaar voor zijn cliënten, dier- eigenaren in Zeeland.”
De Vos werd een autoriteit op het ge- bied van kanker bij katten en honden en werd regelmatig uitgenodigd om in binnen- en buitenland presentaties te geven. Hij publiceerde in internationale vakbladen en was lid van internationale beroepsverenigingen, waarvan bij enke- le als bestuurder. Johan de Vos richtte in 2002 het Nederlandse KankerFonds voor Dieren (NKFD) op en hij was medeoprichter van de Samenwerkende Diergeneeskundige Kankercentra (SDK) – tien praktijken in Nederland en België die onderling veel contact hebben en dezelfde behande- lingen kunnen uitvoeren. Het jaarlijkse congres van de SDK groeide uit tot een internationaal bekend evenement. Dierenarts De Vos was dol op dieren – “hij hield zelfs kippen achter de prak- tijk” – maar hij blonk volgens Burm ook uit in zijn goede contacten met de dier- eigenaren en met collega’s. “Hij was een steun en toeverlaat en een motivator voor jonge dierenartsen uit binnen- en buitenland. Johan was zeer geliefd.” Dat bleek ook uit de vele reacties toen hij dit voorjaar plotseling overleed aan complicaties na een hartaanval.
Tekst: Wout de Bruijne
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108 |
Page 109
