006 Ontregel de zorg
zorgbrede Denktank (Ont)regel de zorg, ingesteld door HRMO en VvAA, helpt daarbij en gaat de (overbodige) regels inventariseren en met concrete voorstel- len komen. Hoe groot is de administratieve lasten-
druk eigenlijk? Vaststaat dat de aantallen regels, protocollen en administratieve handelingen in de afgelopen jaren een indrukwekkende groei hebben beleefd. Zorgverleners zijn tot 30 procent meer tijd kwijt aan administratie, melden ze. Dat werkt demotiverend en beperkt de tijd die beschikbaar is voor waar het echt om draait: zorg voor de patiënt. Het is de optelsom van politieke keuzes, wetge- ving, regels van zorgverzekeraars, pro- tocollen en normen van eigen beroeps- verenigingen en van toezichthouders die hebben geleid tot een disbalans. De Denktank (Ont)regel de zorg onderzoekt hoe groot die druk feitelijk is. De negen denktankers zijn inmiddels
gestart met hun opgave. Die luidt: een antwoord vinden op de vragen ‘hoeveel tijd zijn zorgverleners precies kwijt aan administratie’, ‘welke impact heeft dat op de tijd en op de werkmotivatie van zorgverleners’ en ‘welke mogelijkheden zijn er om de administratiedruk te ver- minderen’. De jonge (pas afgestudeerde) denkers en doeners zijn geselecteerd uit de talenten die reageerden op de adver- tentie ‘Gezocht [Ont]regelaars’. Over vier maanden presenteren de leden van de denktank hun resultaten. Dan is het aan de zorgprofessionals, toezichthouders, zorgverzekeraars en politici om de resul- taten en aanbevelingen van de denktank zodanig te vertalen naar de zorgpraktijk dat de aandacht voor de patiënt en de professionaliteit van de zorgverleners het weer winnen van regels, protocollen en administratie.
Horendol Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Dat vraag je je af na lezing van alle reacties van VvAA-leden. Zorgprofessio- nals worden horendol van de eindeloze aantallen schermen, vinkjes, protocollen, doorverwijzingen, formulieren en andere administratieve lasten. Bezielde zorg- professionals brengen hun lunchpauzes, avonden en andere vrije tijd door achter hun computer om te voldoen aan de eisen die het zorgsysteem stelt. Eisen die vaak als volkomen onnodig worden ervaren en die de professionaliteit en motivatie aantasten. Sommige zorgprofessionals gooien de handdoek in de ring, anderen
zeggen hun contracten met zorgverzekeraars op, weer anderen vinken door, hopend op betere tijden, blij met het initiatief van HRMO. Hoe ingrijpend en ook gelaagd de
administratieve lastendruk is, illustreert oud-fysiotherapeut en praktijkadviseur Irma Woudenberg met het voorbeeld van de Pluspraktijk fysiotherapie. Een predi- caat dat een praktijk verwerft wanneer de werkzame fysiotherapeuten zich spe- cialiseren, tevredenheidsonderzoek doen en een standaardprocedure hanteren voor het vastleggen en in kaart brengen van klachten en het aantal behandelingen. Daarnaast zijn er nog eisen met betrekking tot wachttijden en bereik- baarheid. Een aantrekkelijk perspectief, zeker in het licht van de wens van Achmea om 80 procent van de fysiotherapiezorg met 20 procent van de praktijken uit te voeren. Maar wel een keuze die vraagt om een stevige investering van tijd en geld in opleiding en die resulteert in minder behandeltijd voor de patiënt door de grote hoeveelheid gegevens die de fysiotherapeut moet invoeren. Bovendien groeit de vergoeding niet mee.
Administratiemaffia Ook in ziekenhuizen kijken dokters noodgedwongen meer naar hun scher- men dan naar hun patiënten. Omwille van de patiëntveiligheid zijn nu 15 kliks in het EVS (elektronisch voorschrijfsys- teem) nodig voordat er een recept is. Wanneer daar de administratie voor de DBC’s en andere systemen (een lid noemt Surpass, WGBO, complicatieregistratie) bij opgeteld wordt, blijft er alweer minder tijd over voor de patiënt. ‘Administratie- maffia’, verzucht een arts. Tandartsen krijgen te maken met
de verplichting om ook hun techniek- kosten te publiceren. Dat kan voor een frameprothese oplopen tot een lijst met 80 verschillende bedragen en ruim 300 verschillende tarieven, afhankelijk van welk laboratorium ingeschakeld wordt. En dan de huisartsen. Als regisseur
van de eerstelijnszorg zien zij steeds meer werk op zich afkomen, dat slechts indirect met zorg voor hun patiënten te maken heeft. Een paar voorbeelden, ontleend aan reacties van leden. Me- dicatiewijzigingen voor bewoners van verzorgingshuizen moeten ook aangepast
worden op de TDL, de dagelijkse-toedie- ningenlijst die door de apotheek wordt beheerd. ‘De huisarts geeft een veran- dering door bij bezoek aan de patiënt... verzorging geeft door aan apotheek... apotheek moet toestemming van huisarts hebben... lijst veranderen en die weer terugsturen naar verzorgingshuis.’ Een complexe cyclus die ontstaat doordat de Inspectie overal de handtekening van de huisarts wil zien. Andere voorbeelden van wat de artsen als ‘overlast’ omschrij- ven: thuiszorgorganisaties die ieder op hun eigen manier verzoeken voorleggen voor ‘voorbehouden en risicovolle behan- delingen’. De ene partij heeft alleen een handtekening nodig, de andere vraagt de huisarts om het complete formulier in te vullen en te ondertekenen. In de ggz signaleren de huisartsen een ‘tekort aan zorg’ of zelfs ‘afbraak’. Doorverwijzingen moeten opnieuw doordat de zorg niet passend of beschikbaar blijkt te zijn of komen terug omdat er niet alleen een persoonlijke AGB-code vermeld moet worden maar ook die van de praktijk. Ggz-professionals zien een tsunami aan informatie-uitvragen op zich afkomen sinds de invoering van de Jeugdwet.
Over een paar maanden ligt de feitelijke onderbouwing van de zorgbrede klacht dat de administratieve lasten ten koste gaan van de tijd voor de patiënt en de motivatie van zorgprofessionals op tafel. Een basis om mee aan de slag te gaan en de zorg duurzaam te (ont)regelen.
<
<
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108 |
Page 109
