Tekst: Thomas Heerma van Voss Beeld: Lenny Oosterwijk


Spiegel 033


Op deze plek verhalen schrijvers, journalisten en publicisten over een persoonlijke ervaring met de gezondheidszorg en houden ze (para)medici een spiegel voor.


IJdelheid


Een wondermiddel werkt niet zonder slag of stoot, ik moet pijn lijden, dacht ik


Vijftien was ik, en sinds enkele weken bekeek ik iedereen op dezelfde manier. Zaten er pukkels bij zijn of haar slapen? Rode strepen in de nek? Schilfers op het voorhoofd? Het ging vanzelf: steeds weer gleed mijn blik langs onbedekte lichaams- delen – langs de plekken waar ikzelf vanuit het niets jeuk had gekregen. Of nee, jeuk, het was gewoon pijn. Op een ochtend was het ineens begonnen, aan de binnenkant van mijn dijbenen: doordringende steken, die alleen maar erger werden als ik eraan krabde. Toch kon ik daar niet mee ophou- den, en algauw verspreidde de pijn zich over de rest van mijn lichaam. Toen, weer van de ene op de andere dag, werd de pijn prompt zichtbaar. Rode pukkeltjes, klein en dicht op elkaar. In razend tempo verspreidden ze zich over mijn buik, mijn armen, mijn nek. Ik herinner me dat ik de toestand pas op dat moment als een probleem begon te zien. Onzichtbare pijn achtte ik blijkbaar draaglijk; zolang niemand er iets van kon waarnemen, zag ik ook geen reden in te grijpen. Maar nu de pijn samenging met prominente huiduitslag, ja, nu ineens kreeg ik het idee dat ik diende in te grijpen. Geen moment maakte ik me werkelijk zorgen over mijn gesteldheid, ik dacht alleen: o god, wat als anderen dit opmerken? IJdelheid, dat was wat me in beweging zette, niets anders. Ik kwam terecht bij een ‘huidspecialist’, die een vluchtige blik op mijn lichaam wierp en me vervolgens een zalfje voor- schreef dat hij een ‘wondermiddel’ noemde. Thuis, naakt voor de spiegel, smeerde ik mezelf in met dikke plakken witte zalf. Vrijwel direct voelde ik een doordringend, brandend gevoel op de plekken waar de zalf introk, eerlijk gezegd nog pijnlijker dan de eczeem zelf. Maar ik was ervan overtuigd


Thomas Heerma van Voss (1990) schreef onder meer de romans De Allestafel (2009) en Stern (2013) en de verhalenbundel De derde persoon (2014). In augustus 2017 verscheen zijn non-fictie-bundel Plaatsvervangers.


dat het zo hoorde. Ik dacht: een wondermiddel werkt niet zonder slag of stoot, ik moet pijn lijden om gezond te kunnen functioneren. Een gedachte die me nooit meer helemaal heeft verlaten. Het duurde enige tijd voordat ik inzag dat de zalf niet deugde. Vervolgens probeerde ik wat er nog van restte op mijn lichaam af te spoelen, maar het hielp niets. Op mijn huid waren overal dieprode striemen zichtbaar, die zich verhielden tot mijn eczeem als een kleurenfoto tot een potloodstreepje en die aanvoelden alsof ik wekenlang onafgebroken op een Spaans strand had gelegen. De dag erna droeg ik handschoenen en een trui met capuchon, hoewel het dertig graden was. Een klasgenoot vroeg: ‘Jij hebt veel te lang in de zon gelegen, of niet?’ Pas een tergend lange week later werden de striemen eindelijk minder. De eczeem verdween kort daarna, niet door een zalf, maar uit zichzelf. De schaamte van die dagen is echter nooit verdwenen. De schaamte dat anderen het aan me konden zien, mijn zwaktes, mijn pijn. Maar vooral de schaamte dat ik me liet ontregelen door zoiets kleins, iets wat slechts mijn uiterlijk betrof. Dat ik toen niet iets meer stilstond bij mijn bevoorrechte bestaan, geheel buiten de ziekenhuismuren. Een leven waarbij het voornaamste probleem was of de buitenwereld stipjes in mijn nek zag, meer niet.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109