search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
015


Zo doen we bijvoorbeeld al jaren onderzoek naar het meten van pijn bij baby’s en tot nu toe moeten we het echt hebben van het observeren van het gedrag voor en na de pijnbestrijding. Allerlei fysiologische maten zijn de revue gepas- seerd; er wordt gestreefd naar een objectieve gouden standaard. Dat streven is terecht, maar in pijnbeleving bestaan grote, individuele verschillen, zelfs al op jonge leeftijd. Evidence based-werken is nodig, maar we moeten er niet in doorslaan.” Ze illustreert het met een voorbeeld uit het


Red Cross War Memorial Children’s Hospital in Kaapstad, waar ze in 2005 voor het eerst naartoe ging om onderzoek te doen. Sindsdien gaan er elk jaar twee tot vier studenten genees- kunde heen voor onderzoek – Van Dijk helpt ze allemaal ter plaatse op weg. In 2007 leert ze in Kaapstad een vrouw kennen die kinderen met brandwonden met speciale oliën masseert. “Per jaar worden er 1300 kinderen met brand- wonden opgenomen in dat ziekenhuis”, schetst ze de situatie. “We hebben samen onderzoek gedaan om anderen te overtuigen van het nut van massage. Dat is gelukt. Inmiddels wordt het werk van de vrouw al jaren erkend. Als men zich op de ic geen raad weet met verbrande kin- deren, dan bellen ze haar. Je kunt je afvragen of zo’n onderzoek nodig is. Als je ziet hoe die kinderen, die veel pijn hebben waartegen niets helpt, door een massage ontspannen, dan is dat toch genoeg bewijs?”


Anti-klagen Van Dijk beschouwt haar tijd in Zuid-Afrika als bijzonder waardevol. De eerste keer dat ze er verbleef, was in de ergste hiv- en aidsperiode. “Ik heb vreselijke dingen gezien. Het is cliché, maar je leert daardoor echt relativeren. En je leert roeien met de riemen die je hebt. Want het is, zacht uitgedrukt, allemaal niet zo georgani- seerd als bij ons.” Dat was twaalf jaar geleden niet het geval en dat is nog steeds niet zo. Ook de studenten die Van Dijk begeleidt, lopen daar tegenaan. “Gisteren heb ik nog geskypet met een student in Kaapstad. Zij wilde voor haar on- derzoek formulieren printen, maar dat mocht niet. Kostte te veel geld. Zoiets is in Nederland natuurlijk geen issue. Als hier iets niet werkt, dan bel je iemand en dan wordt het meteen geregeld. Door een tijd in Kaapstad door te brengen, word je heel erg anti-klagen.” Van Dijk hoopt dat ze in haar nieuwe functie als hoog- leraar Verplegingswetenschap jaarlijks naar Zuid-Afrika kan blijven gaan om studenten te helpen hun onderzoek op te starten. Ook dicht bij huis breekt er trouwens een ‘in-


teressante onderzoeksperiode’ aan. In mei 2018 gaat het Erasmus MC verhuizen. Om de kans op infecties te verkleinen en de rust en privacy van


‘Ik merk het bij de studenten geneeskunde: families zijn apetrots, ‘we hebben een arts in de familie.’ Als je verpleegkunde gaat doen, kijkt niemand daarvan op’


patiënten te bevorderen, gaat het ziekenhuis over op 100 procent eenpersoonskamers. Van Dijk: “Welke invloed zal dat hebben op patiën- ten en op het werk van professionals? Wat loopt goed en wat niet? In een Brits ziekenhuis, waar ze dezelfde stap hebben gezet, bleek dat een op de vier patiënten zich geïsoleerd voelde en dat het aantal valincidenten toenam. Maar daar zijn ze van zalen met dertig patiënten naar een- persoonskamers gegaan; het is dus zeker niet gezegd dat het hier ook zal gebeuren. Maar de verhuizing biedt wel uitgelezen kansen om on- derzoek te doen. Oók voor verpleegkundigen.”


<


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92  |  Page 93  |  Page 94  |  Page 95  |  Page 96  |  Page 97  |  Page 98  |  Page 99  |  Page 100  |  Page 101  |  Page 102  |  Page 103  |  Page 104  |  Page 105  |  Page 106  |  Page 107  |  Page 108  |  Page 109