Ontregel de zorg 007 Schrappen & verbeteren
Uit alle reactie die VvAA en Arts en Auto ontvingen op de oproep om ervaringen te delen, waren twee zorgprofessionals bereid dieper op de problematiek in te gaan.
‘STOP MET
AMERIKAANSE AUDITS’
‘PATIËNTEN HEBBEN
GENOEG VAN ENQUÊTES’
Intensivist-klinisch farmacoloog Armand Girbes:
Armand Girbes, intensivist-klinisch farmacoloog en hoofd afdeling ICV VUmc, windt er geen doekjes om: “Protocollen, administratieve regelzucht en proces- managers tasten de unieke relatie tussen dokter en patiënt aan.” Uitingen van ‘gestold wantrouwen’ noemt Girbes de eindeloze reeks formulieren en regels. Zoals de Time-Out-procedure die opnieuw doorlopen moet worden wanneer de chirurg even de OK verlaat, ‘want hij of zij zou eens de verkeerde binnen kunnen lopen’. “Ik pleit voor duidelijke handleidingen, checklists voor basale zaken,
éducation permanente en een cultuur waarin we elkaar aanspreken op wat we doen. Veel van wat belangrijk is, kun je niet meten. Je ziet nu een pseudo- werkelijkheid ontstaan waarin het meten op zich belangrijk wordt. Dat werkt belemmerend voor mensen met een grote intrinsieke motivatie.” Girbes pakt het boek Stop de Amerikanen! erbij. “We vliegen Amerikanen in om Amerikaanse audits uit te voeren. Dat moet je niet willen, dan haal je nog meer wantrouwen je zorgsysteem binnen. En een claimcultuur die de kosten van de zorg nog verder opjaagt.” Gevraagd naar wat hij zou doen, mocht hij de volgende minister van VWS zijn, antwoordt Girbes: “Ik roep allereerst zorgverzekeraars, patiënten- organisaties en gezondheidswerkers bij elkaar om andere oplossingen te bedenken. En afdelingen en ziekenhuizen moeten drie punten noemen die volgend jaar zijn verbeterd. Een jaar later presenteert iedereen de resultaten en benoemt weer drie nieuwe verbeterpunten. En ik zou per direct ophouden met Amerikaanse audits.”
Fysiotherapeut Monique van Schriek:
Monique van Schriek is samen met een maat eigenaar van een fysiotherapieprak- tijk in Arnhem: “Ik snap dat verzekeraars transparantie belangrijk vinden, zodat kwaliteit en doelmatigheid van de zorg zichtbaar wordt en er controle is. Maar dat we nu per half uur zeker vijf minuten kwijt zijn op de computer, komt de zorg niet ten goede. In de afgelopen tien jaar is de tijd zelfs verdubbeld die we nodig hebben om alle EPD-velden in te vullen en de verslaglegging, behandelplannen, doelen, subdoelen en meetinstrumenten bij te werken. Naast de administratie in behandeltijd, besteden mijn collega’s en ik dagelijks nog eens één tot twee uur extra om te voldoen aan alle administratieve eisen. Tijd die niet wordt vergoed. Het verplichte tevredenheidsonderzoek? Patiënten hebben genoeg van enquêtes, dus wordt het lastig om je percentagerespons te halen, nog los van de eigenlijke beoordeling. En wanneer je daar de ontwikkeling van de tarieven bij betrekt, snap je dat het lastig is om er vol voor te blijven gaan. We vinden het belangrijk om expertise te verwerven en specialismen aan de
praktijk toe te voegen, zoals bekkenfysiotherapie, maar de vergoeding van de verzekeraars voor deze behandelingen is in de afgelopen jaren verlaagd. Terwijl het opleidingen op masterniveau zijn, waar we tijd en geld voor moeten vrijmaken. Dat geldt ook voor de netwerken rondom aandachtsgebieden als Parkinson, Claudicatio en schouderzorg. Daar wordt de fysiotherapeut beslist beter van en de patiënt ook. Kortom: we zien steeds meer eisen en administratie op ons afkomen, maar het moet allemaal in dezelfde beschikbare tijd en de vergoeding blijft achter: dat kan dus niet.”
FOTO: DE BEELDREDAKTIE/DIEDERIK VAN DER LAAN
FOTO: DE BEELDREDAKTIE/MARCO VELLINGA
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88 |
Page 89 |
Page 90 |
Page 91 |
Page 92 |
Page 93 |
Page 94 |
Page 95 |
Page 96 |
Page 97 |
Page 98 |
Page 99 |
Page 100 |
Page 101 |
Page 102 |
Page 103 |
Page 104 |
Page 105 |
Page 106 |
Page 107 |
Page 108 |
Page 109
