BOERENLEVEN MAN & VROUW
Samen wonen en werken op hetzelfde erf, wat doet dat met de relatie tussen man en vrouw? Stefan en Marlies Schreur vertellen wat het voor hen betekent.
Stefan T
Door Marjan Tulp
ijdens een van de eerste dates zei ik tegen Marlies: er is één zekerheid, namelijk dat wij op de boerderij gaan wonen. Wij hebben een klassiek gezin. Marlies is thuis en ik zorg voor het inkomen. Wij vinden dat belangrijk voor de kinde- ren. Ik verwacht niet dat ze fulltime meewerkt, maar als ze ruimte en tijd heeft, vind ik het fijn als ze helpt. Omdat ik wel eens een weekendje weg ben voor de stu- dieclub of ploegwedstrijden, wat kan omdat mijn vader fulltime in het bedrijf meewerkt, is zij ook vijf dagen met haar moeder naar Polen geweest. Ik neem haar taken over als ze er niet is en dan kook ik ook, al wordt het geen haute cuisine. Ik weet dat ze veel werk verzet, maar als ze er niet is, dan besef ik dat des te meer. Sowieso is er alle avonden wel een kind dat ergens naartoe moet. Het is belangrijk dat we ervoor zorgen ook samen nog wat tijd door te brengen. Ik geniet ervan om hele dagen met de kinderen op het erf te zijn en te zien hoe ze pro- beren te helpen.
Als ze weg is, besef ik des te meer hoeveel werk ze verzet
2016 was voor ons een moeilijk jaar, door de melk- prijzen. Wij zijn in zo’n periode om de beurt positief en halen elkaar uit de dip. Ik ben nog wel eens wat perfec- tionistisch, heb een hekel aan half werk. Marlies is zorg- zaam, en echt een bezige bij. Ze kan niet stilzitten. Soms moet ik zeggen dat ze eens rustig aan moet doen. Ze heeft geen goede rug en blijft dan te lang doorwer- ken in de tuin. Ik moet haar daarin afremmen. Voordat we op de boerderij woon- den, hadden we een rijtjeswoning in Deventer. Ik ging ’s ochtends naar mijn werk en kwam ’s avonds weer thuis. In 2012 bouwden we een nieuwe stal en in 2014 gin- gen we hier wonen. In Deventer was het makkelijk om zo naar de supermarkt en de peuterspeelzaal te kunnen lopen, maar in zo’n stad
woon je dicht op elkaars lip en je kent er niemand. Hier doe je alles met de auto, maar is de buurt veel hechter. In ons huis staat het nooit stil, we zijn altijd bezig en ook de wasmachine draait voortdurend. Als Marlies ’s ochtends de oudsten naar school brengt, kom ik in huis voor koffie en eet een hapje met de kleine man. De kinderen vinden het heerlijk op de boerderij. Nu we hier wonen, zie ik de kinderen veel meer, en dat vind ik fijn.
56
Marlies I
Hij leidt me op tot boerin, ik heb net leren bloten
k ben plattelander en dankzij de bloemenwin- kel van mijn ouders wist ik wat het inhoudt om ondernemer te zijn. Het boerenbedrijf kende ik niet, ik was bang voor koeien. Stefan moest mijn hand vasthouden als ik bij ze langs moest lopen. Na de geboorte van de eerste werkte ik flexibel als verzorgende IG, maar toen de tweeling werd geboren en ik een hernia kreeg, ging dat, en het werken in de bloemenzaak, niet meer. Als Lenn straks naar school gaat, wil ik mijn eigen taak op de boerderij, maar kalfjes voeren lukt fysiek niet.
Als Lenn bij mijn moeder is, krijg ik mijn opleiding tot boerin. Stefan neemt de tijd om me alles uit te leg- gen. We vinden het allebei leuk dat hij me dingen leert, ik heb net leren bloten. Daarnaast volg ik een cursus insemineren.
Het nadeel van samen op een erf wonen en werken is dat je nooit klaar bent, maar het voordeel is dat we er juist meer een team door zijn gaan vormen. Ik kan mijn eigen gang gaan. Een groot gezin vind
ik heerlijk en ik vind het fijn om er voor de kinderen te kunnen zijn. Met het huis, de tuin, een paar uur buiten- schoolse opvang, sportende kinderen en bestuursfunc- ties en clubjes erbij, is dat druk genoeg. Ik kan geen enkel nadeel verzinnen aan het altijd samen zijn. Het is wel eens lekker als Stefan een dag bij de buurman helpt, maar ik ben ook blij als hij ’s avonds weer thuis is.
Natuurlijk is het niet leuk als we een barbecue moeten afzeggen omdat er gekuild moet worden, maar de melk- robot scheelt wel weer veel tijd. Stefan is lief, zorgzaam en een tikje eigenwijs. Hij neemt niet snel wat van me aan en als er schilderwerk is waar ik tijd voor heb, dan vindt hij dat ik niet netjes genoeg schilder. Ruzie hebben we weinig, maar hij is wel eens zo gefocust in zijn werk dat hij de tijd vergeet en te laat is voor het eten. Zég dan even dat je later komt, denk ik dan. De eerste vijf jaar van onze relatie hadden we grote uitjes, nu we vier kinderen hebben zijn dat kleine uitjes geworden: uit eten of een filmpje, maar we dóen dat wel. Samen een weekendje weg, dat moeten we vaker doen. We hebben een caravan gekocht, waar we deze zomer tien dagen mee weg waren. Telefoon uit, lekker.
BOERDERIJ 104 — no. 4 (23 oktober 2018)
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
