AKKERBOUW REPORTAGE
‘Rendabel rentmeesterschap is moeilijk in de akkerbouw’
Evan Miles in de VS teelt biologische gewassen, genetisch gemodificeerde (GMO)-gewassen en non-GMO-gewassen. “Ik spreid mijn risico.”
Door Jan Engwerda D
e akkerranden van de Ameri- kaanse akkerbouwer Evan Miles zijn eigenlijk geen randen. Voor Nederlandse begrippen hebben
ze de omvang van hele percelen. Waar het in Nederland vaak een strook van 3 meter breed betreft, zijn de akkerranden van Miles 30 tot soms meer dan 100 meter breed. Zijn bedrijf heeft nog een bijzonderheid. Miles verbouwt gangbare genetisch gemodificeer- de (GMO-)gewassen, gangbare gewassen die niet-GMO zijn en ook nog biologische groen- ten op een apart gedeelte van zijn bedrijf. Het akkerbouwbedrijf van Miles staat in Chestertown in de staat Maryland aan de oostkust van de Verenigde Staten. Hij heeft een bedrijf van 1.430 hectare en teelt tarwe, mais, soja, zoete mais en diverse soorten bonen. De Double Creek stroomt door zijn land. Miles wil voorkomen dat grond en mineralen van zijn hellingen afstromen naar de rivierbedding. Daarom heeft hij
Evan Miles, Chestertown (Verenigde Staten)
Evan Miles is akkerbouwer in Chestertown aan de Amerikaan- se oostkust. Op zijn bedrijf van 1.430 hectare heeft hij 154 hecta- re akkerranden.
50 BOERDERIJ 104 — no. 15 (8 januari 2019)
De niet-genetisch gemodificeerde sojabonen hebben veel last van vreterij door insecten. Dat kost opbrengst.
natuurranden aangelegd als buffer tussen zijn akkers en de rivier. “Het is moeilijk om rendabel te boeren en ook een goed rentmeester te zijn van de grond die aan je zorg is toevertrouwd. De stroken land langs de rivier zijn de minst productieve percelen van mijn bedrijf. Ik teelde daar vroeger
alleen gewassen als de prijzen goed waren. Nu gaat de natuur haar gang daar.” Miles riep de hulp in van de afdeling Natural Resources Conservation Service (het duurzaamheidsprogramma NRCS) van het Amerikaanse ministerie van landbouw (USDA) om vorm te geven aan de natuurstro- ken. Het ministerie geeft die hulp in de vorm van advies en subsidies. De boer moet dan wel een contract tekenen voor minstens tien jaar. Als hij in die tussentijd toch gewassen teelt op de natuurgrond, moet hij alle sub- sidie terugbetalen. Miles heeft 154 hectare ondergebracht in het NRCS-duurzaamheids- programma. “Ik ga nog eens 115 hectare aanmelden. Na de oogst had ik altijd kale akkers, nu kunnen dieren en planten zich handhaven in de natuurranden.”
Rendabel blijven door risicospreiding De natuurranden brengen geen geld op, behalve wat subsidie. Om zijn akkerbouw- bedrijf rendabel te houden, doet Miles aan risicospreiding. Op zijn bedrijf van
Bedrijfsgegevens
1.430 hectare
486 hectare mais
729 hectare sojabonen, waarvan 600 hectare non-GMO
FOTO’S: JAN ENGWERDA
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
