COLUMN VARKENSHOUDERIJ
Varkenshouder blijven B
ij toeval kreeg ik mijn visie die ik tien jaar geleden op papier zette opnieuw onder ogen. Ik moet bekennen dat ik niet meer wist dat ik dit destijds op papier heb gezet. Nu is er in die tien jaar ook heel veel gebeurd. We zijn van 100 subfok- zeugen in een weeksysteem op onze thuislocatie naar een geheel nieuwe locatie in een LOG-gebied gegaan. We hebben nu een bedrijf met 500 vermeerderingszeu- gen in een vierwekensysteem. Deze veranderingen gaan natuurlijk niet helemaal vanzelf. Het doet wel wat met je. Van een bedrijf aan huis, stap ik nu elke dag in de auto en rij naar ons bedrijf toe. Dat vergt aanpassings- vermogen, maar in het algemeen loopt het nu goed. Bij het herlezen van mijn eigen visie bedacht ik me dat het ontzettend belangrijk is om een visie te hebben en daar ook aan vast te houden. Mijn visie was des- tijds een gezond en lekker stukje vlees produceren in een diervriendelijke en mensvriendelijke stal, op een maatschappelijk verantwoorde economisch, efficiënte en duurzame wijze. Met als kernwoorden: gesloten gezinsbedrijf, groepshuisvesting, mestverwerking, niet castreren en een zo laag mogelijk antibioticagebruik. Ik besef dat al die punten met uitzondering van die mestverwerking een heel eind waarheid zijn geworden. Ik schreef destijds dat ik graag varkenshouder wil blijven omdat ik het een mooi vak vind en het een uitdaging is om alles soepel te laten verlopen. Verder
had ik toen al veel passie voor ons vak en was ik trots om varkenshouder te mogen zijn. Nu, tien jaar later, is mijn visie wat dat betreft niet veel veranderd. Kijken we als varkenshouders niet te weinig vooruit en leven we niet te veel in de waan van de dag? Zijn we niet te veel bezig om het bedrijf vandaag goed te laten verlopen en onze dagelijkse brandjes te blussen? We hebben de mond vol van samenwerken, maar komt daar in de praktijk wel genoeg van terecht? Ik betrap me erop dat er weinig tijd en energie over- blijft om je met allerlei randvoorwaarden bezig te hou- den als je elke dag met de de zeugen en biggen verzorgt. Voor mij is het al een hele kunst om elke vier weken de targets die wij onszelf als doel stellen, te halen. Ik hou me vooral bezig met de dagelijkse gang van zaken op het bedrijf. Mijn man springt bij waar nodig, verzorgt de vleesvarkens en hij zet de grote lijnen uit. Ik denk dat het goed is om te weten waar je staat met je bedrijf. Ook moet je jezelf steeds de vraag blijven stellen waar je over vijf à tien jaar wilt staan en wat daarvoor nodig is. Als je dat weet, kun je bewust keuzes maken en ga je niet met iedere hype mee. Ik ga mijn eigen visie voor de komende jaren maar weer eens op papier zetten. Kernwoorden die hierin naar voren zullen komen zijn: toekomstbestendig, nieuwe verbindingen maken en het welzijn van dieren en mensen. Maar één ding blijft voor mij te allen tijde vooropstaan: varkenshouder blijven.
DE VISIE VAN TIEN JAAR TERUG LEEST ALS DIE VAN VANDAAG Door Carolien Hendrikx, varkenshouder in Lottum (L.)
BOERDERIJ 104 — no. 15 (8 januari 2019)
33
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
