COLUMN ONDERNEMEN
De olifant Dirk Strijker, Mansholtleerstoel Rijksuniversiteit Groningen I
mindering, natuurinclusief en kringlooplandbouw, maar dat niemand het over de gevolgen heeft. De olifant in de kamer, zo noemde ik het. Mijn inschatting was toen dat de landbouwproductie fors zou kunnen dalen, met gevolgen voor toeleverende en verwerkende industrie en voor de export. En dat je het daar wel over moet hebben voor je besluiten neemt.
n januari schreef ik dat er veel gepraat wordt over CO2
terug willen, zullen we in die gebieden moeten ophouden met onderbemaling. Ik was een week eerder op de fi ets in het Groene Hart, van Vreeswijk naar Rotterdam, via Benschop en Polsbroeker- dam. Het land kon maar net het hoofd boven water houden. Als je daar de onderbemaling stopt, ben je misschien wel twee derde van de productie kwijt, wat er overblijft is extensief melkvee en vleesvee.
Het leek me goed de waarschuwing van januari wat concreter te maken, en vorige week heb ik de uitkomsten gepresenteerd op de Agri Duurzaamheidsdag van Boerderij, in Klarenbeek. Ik dacht dat dat bij Nijmegen lag, maar het bleek vlakbij Apeldoorn te liggen. Ik was dus een beetje vroeg aanwezig. Op tijd om de buurman in Klarenbeek met een grote trekker met een frontmaaier en twee zijmaaiers zijn gras te zien maaien. Het was duidelijk dat er geen enkel bloemetje in de wei stond, en dat een eventueel vogelnest geen schijn van kans had. Dit was vast niet natuurinclusief. Mijn rekensom is als volgt. De veenweidegebieden maken onge- veer 9% van het Nederlandse landbouwareaal uit. Als we stevig met CO2
-ver-
NATUURLIJKE LANDBOUW KAN PRODUCTIE MET DERDE LATEN DALEN
Maar ook op de overige 91% Nederlandse landbouwgrond zal het productiesysteem dan moeten veranderen. Als we meer ruimte willen voor wilde planten en dieren kan de supermaaier niet meer half april het land op, en het plantenmengsel zal fors anders worden. Pas op, ik zeg niet dat het van mij moet, maar als we een beetje natuurinclusief en kringloop willen, dan zal het wel moeten. De productieomvang komt dan ergens tussen de huidige reguliere productie en die van de biologische teelt te liggen. Misschien wel heel dicht bij die biologische teelt, maar dan zonder de biologi- sche prijzen. Biologische melkveebedrijven produceren per hecta- re, in kilo’s, ongeveer de helft minder dan reguliere bedrijven. Voor de melkveehouderij komt de totale productiedaling, in- clusief de vermindering op de veenweiden, dan op ergens tussen de 29% en 52% te liggen. Ik vrees dat we voor de akkerbouw op vergelijkbare productiedalingen gaan uitkomen. Bij een eerdere presentatie waren er boeren die mijn rekensom niet geloofden. Als ze een deel van hun bedrijf natuurinclusief in zouden richten en de rest intensief, dan viel het wel mee. Ik geloof niet dat dat bedoeld wordt door degenen die een meer natuurlijke landbouw willen. Ik hoor graag waarom ik ongelijk heb.
BOERDERIJ 104 — no. 31 (30 april 2019)
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84
