COLUMN RUNDVEEHOUDERIJ
Overleven I
k ben er helemaal klaar mee, met die corona. We zaten tien dagen in quarantaine omdat een van onze kinderen het heeft gehad, gelukkig zonder er ook maar iets van te merken. Onze medewerker moest ook tien dagen thuis blijven na een positieve test. Het spotje van de overheid luidt niet voor niets ‘corona is nog niet klaar met ons’. Vorige week dinsdag zijn weer strenge eisen en een bijna complete lockdown afgekondigd voor de duur van minstens vier weken. We hadden gehoopt en gedacht dat tegen oktober, novem- ber de prijzen van de kalveren weer op een normaal niveau zouden zitten. De tweede golf met weer een lockdown kan echter voor veel kalverbedrijven de nekslag zijn. Sinds maart worden de variabele kosten (kalf, voer, water, elektriciteit) niet vergoed, laat staan de vaste kosten. Elk kalf dat richting slachterij gaat, neemt veel geld mee.
Het past totaal niet bij me om zo negatief te zijn, maar de zorgen zijn erg groot op veel kalverbedrijven. Als je voor deze prijzen door moet, houdt het vanzelf op; vooral omdat het perspectief op betere prijzen weer vooruitgeschoven is. Van de overheid hoeven we niet veel te verwachten. Die heeft tot nu toe nog geen hand uitgestoken naar de kalver- houders. Gezien hoeveel stress en verdriet het op veel be- drijven teweegbrengt, dan had ik van linkse en christelijke partijen meer steun verwacht. ‘We laten niemand vallen’, zo begon het in de coronacrisis toch? In Zomergasten zei minister Schouten dat de Nederland-
ALS DE MARKT JE MURW SLAAT, LEG JE REGELS NAAST JE NEER Hans Luijerink, rosékalverhouder in Overdinkel (Ov.)
se landbouw naar kringloop moet en zich bij aankoop van grondstoffen en verkoop van producten moet richten op Europa. En laat nu juist onze sector daarin hoog scoren. De grondstoffen komen bijna allemaal uit Noordwest-Eu- ropa en 90% van ons kalfsvlees wordt ook weer in Europa gegeten. We hebben net de maisoogst binnen. De helft van onze snijmais wordt ‘geïmporteerd’ uit Duitsland, maar de wagens rijden hier om de kerktoren net over de grens. Ook onze Duitse nuchtere kalveren worden verzameld op een uur rijden van ons bedrijf. Een regionale kringloop, kleiner kan bijna niet. Het woord import past hier niet eens bij. Ik denk dat het goed is dat de beleidsbepalers eens op een kalverbedrijf komen en boerengezinnen onder ogen komen waar op dit moment veel verdriet en frustratie is. Dat ze zien hoe de kalverhouderij in elkaar steekt, hoe relatief importen zijn, wat we doen aan duurzaamheid, hoe vooruitstrevend we zijn in dierenwelzijn en antibioticareductie en hoe ont- zettend veel reststromen we wegwerken in het voer. Als be- leidsbepalers en een paar nuchtere kalverboeren de koppen eens bij elkaar steken, moet er voldoende perspectief te bie- den zijn. Want we staan er als kalverhouderij gewoon goed op, aan die kringloop voldoen we. Er zal her en der wat bijge- schaafd moeten worden en daar is elke kalverhouder wel toe bereid. Maar als de markt je murw slaat en je probeert als kalverhouder je gezinsbedrijf in de benen te houden, dan is het heel begrijpelijk dat je de stortvloed van Haagse regels naast je neer legt. Eerst maar eens zien te overleven.
BOERDERIJ 106 — no. 4 (20 oktober 2020)
37
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
