868 | WEEK 38-39 20SEPTEMBER 2017


Provi ncie Groningen kiest voor een batterij-aangedreven inspectieschip


GRONINGEN De provincie Groningen krijgt een duurzaam inspectieschip. Het nieu- we vaartuig wordt het eerste door batte- rij-energie aangedreven inspectieschip van Nederland. Het schip zal worden ingezet voor toezicht, handhaving en begeleiding van de scheepvaart, alsmede voor evene- menten in de provincie Groningen.


Het huidige schip, de Aquarius, is gebouwd in 1973 en is aan vervanging toe. De provincie streeſt naar een zo schoon mogelijke vervan- ger, die naar eigen zeggen past bij haar am- bities op het gebied van duurzaamheid. Het groene inspectieschip gaat ongeveer 1,6 mil- joen euro kosten en moet eind 2018 klaar zijn.


Met het nieuwe elektrische schip is door de in- zet van elektromotoren geen fossiele brand- stof meer nodig. De batterijen in het vaartuig worden met groene stroom geladen op de ligplaats. Alleen in noodsituaties kan er een (klein) dieselaggregaat worden ingezet om de batterijen bij te laden. Naar verwachting kan het aggregaat op termijn worden vervangen


door een waterstofcel, waardoor altijd nul procent uitstoot CO2 in zicht komt.


Uit berekeningen is gebleken dat de bouw van het duurzame schip in eerste instantie duur- der is maar dat op de lange termijn de onder- houdskosten lager uitvallen. Elektromotoren hebben minder onderhoud nodig en er wordt flink bespaard op brandstofkosten. Dat maakt het ook economisch een goede keuze. Het in- spectievaartuig wordt circa negentien meter lang en vijf meter breed. Op normale achturi- ge werkdagen is honderd procent schoon va- ren mogelijk. Verder stoot het nieuwe schip minder uitlaatgassen uit en maakt minder en lawaai. Zo wordt het een voorbeeld van scho- ne energie, een echt duurzaam ‘vlaggenschip’. De provincie Groningen heeſt ongeveer 143 ki- lometer vaarweg in beheer. Het inspectievaar- tuig wordt gebruikt voor toezicht en handha- ving op de vaarwegen die in beheer zijn bij de provincie Groningen. Ook wordt het schip in- gezet bij de begeleiding van speciale transpor- ten over water en voor het toezicht bij evene- menten op het water.


Eerste ‘hybride’ vakdocent voor de STC Group


WAAR LIG JE?


Termunterzijl (1): verloren rijkdom


GÉ VAN DE ZON


Als je vanuit het Groningse Delfzijl naar ‘bui- ten’ gaat, vaar je via de Eems langs de Dollard. En hoewel Delfzijl en Emden hemelsbreed slechts 10 kilometer van elkaar verwijderd lig- gen, is het een oversteek waarop je goed voor- bereid moet zijn. Het kan er behoorlijk spoken. Aanliggende dorpjes, zoals Termunterzijl, wer- den natuurlijk ook beïnvloed door deze om- standigheden. Nu is het nauwelijks voor te stellen dat het 400 jaar oude pittoreske dorp- je Termunterzijl met zo’n 250 inwoners ooit - dankzij de ligging - een belangrijke zeehan- delshaven was. Wel is de sfeer nog aanwezig van het vissers- dorp dat het werd, nadat vanaf 1900 de koop- vaardij (door concurrentie van andere steden) weer plaats maakte voor de visserij. Deze vis- serij begon eenvoudig door paalnetten op het wad te gebruiken die bij laag water wer- den leeggehaald met roeiboten en sliksleeën. Een slikslee is een platte houten vlonder met een handgreep die vastgepakt wordt, waarna de gebruiker met één been op de slee knielt en zich met het andere been afzet op het slik. Door de vlakke onderkant zakt men niet weg en kan er een behoorlijke snelheid worden ontwikkeld. Nog steeds worden bij het nabij- gelegen Delfzijl wedstrijden gehouden voor eenpersoons sliksledes (kraiten genoemd). In de loop der tijd werd de (garnalen-) visvangst professioneler, men ging met


In het midden Bram Servaas, links Arjen van Tilborg van het havenbedrijf en rechts Jan Kweekel.


ROTTERDAM De 44-jarige Bram Servaas is de eerste hybride vakdocent op het Scheepvaart en Transport College in Rotterdam. Hij tekende donderdag 7 sep- tember een arbeidscontract met de overkoe- pelende STC Group.


Servaas werkt sinds 1994 bij het Havenbedrijf Rotterdam, de laatste jaren als inspecteur Gevaarlijke Stoff en. De schat aan kennis en ervaring die hij heeſt opgedaan als inspec- teur zal hij met ingang van dit schooljaar twee dagen in de week overbrengen op mbo- studenten Havenlogistiek van het mbo col- lege STC. De overige dagen blijſt Servaas in dienst van het Havenbedrijf en volgt hij een PDG-opleiding.


“Dit is een perfect voorbeeld van wat kan wor- den bereikt, als scholen en bedrijfsleven de


handen ineenslaan”, aldus Jan Kweekel, lid CvB STC Group. Hybride vakdocenten hebben een verbindende functie tussen school en de branche. Ze staan letterlijk met het ene been in de school en met het andere been in het bedrijfsleven.


De achtergrond van deze ontwikkeling is dat het aantal mbo’ers en hbo’ers dat kiest voor een nautische beroepsopleiding de afgelopen jaren sterk stijgt. Als gevolg hiervan is er bij vakinstellingen zoals de STC Group een tekort aan ervaren vakdocenten ontstaan. Het op- lossen van dit probleem is een van de belang- rijkste doelen van het project Blue Careers. In Blue Careers werken STC Group, diverse be- drijven en belangenbehartigers samen aan het werven en opleiden van zogenaamde hy- bride vakdocenten.


Primeur uitstootvrije haven


AMSTERDAM De meest duurzame haven (uitsluitend voor elektrisch aangedreven boten) van Nederland is op 14 september geopend in de nieuwe Amsterdamse stadswijk Amstelkwartier. Deze zogenoemde E-Harbour is een uniek project in de (jacht-)havenwereld en biedt plek aan 65 elektrisch aangedreven passagiersvaartuigen. E-Harbour is voorzien van Smart Charging elektra-infrastructuur en draait volledig op Hollandse windenergie.


E-Harbour voorziet in een grootschalige op- laadbehoeſt e en is off icieel als ligplaatsha- ven voor passagiersvaartuigen bestemd. Het gelijktijdig en snel opladen van een groot aantal elektrisch aangedreven vaartuigen vraagt om een zeer krachtige elektra-infra- structuur. “Het is de bedoeling om met deze


voorbeeldhaven de transitie naar elektrisch varen in Amsterdam een verdere impuls te ge- ven. Een E-Harbour van deze omvang biedt ook de gemeente een oplossing voor de lan- ge wachtlijsten van de vele ondernemers die er nu zijn”, zegt Jaap Schippers, oprichter van E-Harbour.


Beide foto’s zijn genomen vanaf de sluis, richting het Termunterzijldiep.


sleepnetten op de Eems en de Noordzee vis- sen, waarbij afgedankte beurtscheepjes wer- den gebruikt. Zo zag de haven er wat romme- lig uit, met al die verschillende scheepstypen die één overeenkomst hadden: de letters TM (TerMunterzijl) op het schip. Vooral de gar- nalenvisserij, zowel voor consumptie als voor veevoer bestemd, speelde een rol om- dat het veel werk opleverde aan de wal, zo- als garnalendrogerijen en huispellerijen. Rond 1970 kreeg Termunterzijl, met 30 visserssche- pen, zelfs een eigen visafslag. Het plaatselijk museum toont ook de andere kant van het water. De krantenberichten over vissers die door storm in de problemen kwa- men, gered werden door een ander schip wat uiteindelijk zelf ook de storm niet de baas kon, waardoor alle (ook de zojuist geredde) opva- renden omkwamen, die spreken voor zich. Er is nog meer verloren gegaan: doordat het Eems-estuarium symptomen van verval ver- toont, is de visvangst als inkomstenbron ver- dwenen. Een estuarium is een verbrede mon- ding van een rivier waar zoet rivierwater en zout zeewater vermengd worden, waardo or brak water ontstaat en waar getijverschil aan- wezig is. Een zeldzaam fenomeen dat ook zeldzaam leven voortbrengt. Helaas is de stroming van deze open verbin- ding tussen het zoute water van de zee en het zoete water van de rivieren te sterk gekanali- seerd. De vloed loopt hoog op, het water is ex- treem troebel. Daar waar van oudsher estuaria visrijke gebieden zijn en de gronden rondom altijd een bron van voedsel zijn geweest, is nu de rivier te nauw opgesloten geraakt door landwinning en is de waterkwaliteit slecht. Inmiddels zijn er verschillende initiatieven gestart vanuit overheid, natuurorganisaties, bedrijven en belanghebbenden om de Eems weer een rustiger ‘ademhaling’ (getijverloop) te krijgen met grote gevarieerde en gezonde leefgebieden. Laten we hopen dat de mens het water zijn rijkdom en daarmee zichzelf een mooie toekomst terug kan geven...


31


Eén loket voor beroepsvaart van Amsterdam en Zaanstad


AMSTERDAM De samenwerking tussen Havenbedrijf Amsterdam en gemeente Zaanstad wordt verder uitgebreid. Met in- gang van 1 januari 2018 betaalt de beroeps- vaart via één loket het binnenhavengeld voor de hele regio Amsterdam-Zaanstad, waarbij één tariefstelsel en -hoogte geldt in het gezamenlijke exploitatiegebied.


De partijen werken al langdurig succesvol sa- men op verschillende terreinen, waaronder in het nautische sector. Ook riviercruisesche- pen kunnen in het nieuwe jaar een ligplaats in het hele gebied Amsterdam-Zaanstad re- serveren via één loket. Op deze manier wil- len het havenbedrijf en gemeente Zaanstad de dienstverlening voor bezoekende schepen


harmoniseren en optimaliseren. Bijkomend voordeel voor de klanten; zij hoeven nog maar één keer binnenhavengeld te betalen voor een bezoek aan het gezamenlijke havenwater en bovendien gelden dezelfde ontheff ingen, vrij- stellingen en kortingen in het gebied.


Spreiding Havenbedrijf Amsterdam gaat namens Zaanstad de heff ing en inning van binnen- havengeld beroepsvaart en passagiersvaart in het samenwerkingsgebied verrichten. Gezamenlijk regelen zij ook het plannen van ligplaatsen voor riviercruise. Het voordeel hiervan is dat het plannen van reserveringen en de spreiding voor riviercruiseschepen een- voudiger is te realiseren.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88