search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
Reacties 079


ZorgkaartNederland In Arts en Fiets 04 was een achtergrond- verhaal te lezen over ZorgkaartNederland. Hoofdredacteur Martijn Reinink wijdde ook zijn redactioneel hieraan.


Erg leuk stuk van Martijn Reinink. En goed dat dit weer onder de aandacht wordt gebracht. Toen ik 2 dagen cardioloog was, was


ik al te vinden op ZorgkaartNederland. Ik heb geen idee hoe, want het duurde vervolgens nog een maand of vier totdat ik mijn eerste beoordeling te pakken had: een 5,3. De toelichting vermeldde: “Medisch gezien kan ik zijn kwaliteiten niet beoordelen, maar hij weigerde me een hand te geven, wat erg onpersoonlijk overkwam.” Desalniettemin scoorde ik op alle vlakken een 5 of een 6. Het beleid van ons ziekenhuis is, zoals


ook op grote affiches bij de ingangen staat aangegeven, dat wij nog steeds geen handen geven. Meestal maak ik een beleefd gebaar (hand op mijn hart, een buiginkje, een Thaise ‘wai’, verzin het maar) en een enkele keer geeft een patiënt mij een boks. Wat ik bij deze specifieke patiënt heb


gedaan weet ik niet, want ik heb geen idee wie hij of zij is. Maar de beoordeling gaf me wel een rotgevoel, een gevoel van onrecht: ál die patiënten die ik naar tevredenheid had geholpen lieten niets van zich horen, maar één patiënt die gekrenkt was omdat hij of zij niet op de hoogte was van het geen- handen- geven-beleid, had een onvoldoen de achtergelaten, en nu was mijn algehele score (die gewoon voor iedereen te zien was) een 5,3. De verleiding om met een nep-mail-


adres een ‘compensatoire’ beoordeling achter te laten was groot. Maar in plaats daarvan besloot ik contact op te nemen met ZorgkaartNederland. In mijn be- zwaar schrift verwees ik naar de website van het ziekenhuis, waarop duidelijk vermeld staat dat we geen handen geven aan patiënten. En ik verzocht Zorgkaart- Nederland om deze onterechte en onge- fundeerde 5,3 te verwijderen. De reactie was dat de door mij opgegeven redenen


onvoldoende waren om verwijdering van de beoordeling te rechtvaardigen. Uiteindelijk heeft de pr-afdeling van


het ziekenhuis een reactie onder de beoordeling geplaatst (want zelf reageren kunnen artsen niet, en het ziekenhuis moet een betaald pakket afnemen om te kunnen reageren!), waarin werd uitgelegd dat het ‘geen-handen-geven’ ziekenhuisbeleid is (en dat we het zeer betreuren dat de patiënt daardoor een slechte ervaring heeft gehad). Een week later was de beoordeling verwijderd, wat bij navraag op verzoek van patiënt zelf bleek te zijn gedaan! Tot op de dag van vandaag weet ik nog steeds niet wie deze patiënt was. In algemene zin kan gesteld worden


dat beoordelingen op Zorgkaart een wassen neus zijn. Het zijn ongenuanceerde uitlatingen van, zoals gezegd, meestal exclusief de patiënten die een dusdanig slechte (of goede) ervaring hadden dat het de moeite rechtvaardigt om daarvoor uit frustratie (of uit dankbaarheid) naar een website te gaan en een beoordeling achter te laten. Er wordt niet geverifieerd of een patiënt ook daadwerkelijk behandeld is door de zorgverlener die is beoordeeld. Ook kan, hoewel recente toevoeging van verificatie van het telefoonnummer dit iets lastiger heeft gemaakt, nog steeds vrij gemakkelijk een neppe beoordeling worden achtergelaten. Het argument van de rechtbank in


Zwolle uit 2019 dat “het belang van de patiënt om een goede zorgverlener uit te kunnen kiezen zwaarder weegt dan het recht op privacy (AVG) van de zorgverle- ner” komt daarmee op zeer wankele poten te staan, want uit recent onder- zoek van Nivel blijkt dat er maar bij een zéér klein deel van de zorgverleners voldoende beoordelingen zijn om een ‘betrouwbaar’ beeld te creëren van de kwaliteit van deze zorgverlener. Als Zorgkaart de juiste artsenkeuze niet kan faciliteren ten gevolge van onvoldoende verificatie en kwaliteit van de recensies, vervalt ook haar recht tot het publiceren van namen van zorgverleners of het negeren van beroepen op het recht om vergeten te worden.


Reacties op artikelen in Arts en Auto of op de website zijn welkom. De redactie behoudt zich het recht voor brieven te weigeren of brieven langer dan 150 woorden in te korten. U kunt uw brieven sturen naar: Redactie Arts en Auto, Postbus 8153, 3503 RD Utrecht of: brieven@artsenauto.nl


Wel moet ik zeggen dat ik, sinds het invullen van een geldig telefoonnummer verplicht is gemaakt, géén beoordeling op Zorgkaart meer heb gehad. Nu er om herleidbare contactgegevens gevraagd wordt (want alleen een e-mailadres was dat nadrukkelijk niet!), lijken de anonieme azijnpissers ineens hun plasje in te houden. Laurens Swart, cardioloog


ZorgkaartNederland (2) Tweemaal heb ik als zorgverlener een zeer slechte Google-recensie gekregen. Op advies van de jurist van mijn beroeps- vereniging heb ik niet gereageerd, omdat ik beroepsgeheim heb. Bij werkzaam- heden in de ggz word je dagelijks geconfronteerd met mensen met psy- chiatrische problematiek, die soms ook emotieregulatieproblematiek hebben. Dergelijke reviews vallen in die context niet altijd te voorkomen. Het voelt heel kwetsbaar dat je dan niet voor jezelf kan opkomen als zorgverlener. Omdat Google-recensies niet anoniem zijn, is het moeilijk om aan tevreden patiënten te vragen een goede recensie achter te laten. Immers, zij willen niet open en bloot aan de buitenwereld laten zien dat zij ggz-zorg hebben ingeschakeld. Daar- naast moet de vertrouwelijke behandel- relatie niet op het spel gezet worden om een praktijk te promoten, dat geeft een onethisch gevoel. In feite kun je je dus niet verweren, en daar heb ik weleens van wakker gelegen. Of het nu anonieme recensies op Zorgkaart zijn, of met naam erbij op bijvoorbeeld Google, het zet de zorgverlener flink onder druk. Rinske Frima, GZ-psycholoog BIG


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92