Tekst: Liesbeth Starmans Illustratie: Marcel Leuning


Onvergetelijk 045


Veerkracht “


Als fysiotherapeut krijgt Liesbeth Starmans (59) vaak een inkijkje in het leven van haar patiënten. Eén vrouw in het bijzonder maakte een onuitwisbare indruk.


Mevrouw R. was een kleine, erudiete dame met onderzoekende, heldere ogen die zowel kracht als warmte uitstraalden. Altij d kwam haar man met haar mee; een kleine, rustige man met een hoed. Bij zonder aan mevrouw R. was dat zij


bij ieder bezoek ook altij d vroeg hoe het met míj ging. Als patiënten dat doen, geeft dat het gevoel dat je niet alleen als hulpverlener, maar ook als mens gezien wordt. Dat raakt mij altij d. Telkens als ze kwam, vertelde ze iets


over haar leven, en iedere keer weer had ik dan moeite mij n emoties in bedwang te houden. Mevrouw R. was als kind van een jaar


of tien, twaalf, met haar hele familie naar Auschwitz gedeporteerd. In het kamp kreeg ze een vriendje, ze vonden steun bij elkaar. Zowel haar als zij n hele familie werden in Auschwitz vermoord. Zij overleefden het kamp echter; aan het


eind van de oorlog werden ze bevrij d. Ze bleven samen, trouwden en kregen kin- deren die uitvlogen over de wereld, onder meer naar Israël. Mevrouw R. kwam nooit over als een


slachtoff er, ze was wij s, lief, geïnteres- seerd, en had haar leven duidelij k vorm gegeven. Ik zag geen getraumatiseerde vrouw, en heb dat altij d heel bij zonder gevonden. Eén keer vroeg ik mevrouw R. of zij


ooit terug was geweest naar Auschwitz. Ze antwoordde dat ze dan niet aankon. Inmiddels waren er ook kleinkinderen, even oud als zij destij ds was in het kamp. Tij dens een van onze afspraken vertelde ze dat zij en haar man een brief hadden gekregen van een kleinzoon die schreef dat hij binnenkort met zij n klas naar Auschwitz zou gaan. Mevrouw R. vertel- de dat ze daar geëmotioneerd over was, maar het heel lief vond dat deze klein- zoon haar en haar man zo voor bereidde op iets wat hen zwaar zou vallen. Een aantal weken later zag ik haar


weer, en ik informeerde haar hoe haar kleinzoon het bezoek aan Auschwitz ervaren had. Mevrouw R. antwoordde dat ze een uitgebreide brief van hem hadden gekregen met een verslag over het bezoek.


“Hij heeft ook foto’s gemaakt van het monument met de namen van onze families erop”, vertelde ze, en vervolgde: “Toen brak ik. Maar de cirkel is nu rond.” Ik weet niet meer wat er daarna precies


gebeurde, maar ik geloof dat ik in tranen ben uitgebarsten. Ook toen haar man daarna vrij plotseling overleed, bleef ze komen. En bleef de open, lieve, geïnteres- seerde vrouw die ze was. Inmiddels is ook mevrouw R. overleden.


Ik weet zeker dat zij en haar man boven front-row zitten. Ik zal haar nooit verge- ten, ze staat op mij n netvlies gebrand, ze is voor mij hét voorbeeld van veerkracht.


Bijzonder was dat ze ook altijd vroeg hoe het met míj ging


Iedere zorgprofessional heeft wel een patiënt of cliënt (gehad) die hij of zij nooit vergeet. Heeft u ook een ontroerend of grappig verhaal? Stuur het dan in 330 tot 500 woorden naar redactie@artsenauto.nl (o.v.v. Onvergetelijk).


”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92