037


Deze twee denkwijzen kunnen botsen. Het lijkt logisch om risico’s zo klein mogelijk te houden en ‘dus’ voor de medische weg te kiezen. Medicalisering betekent echter ook metingen en inter- venties verrichten uit voorzorg, die het baarproces kunnen verstoren. Uit onderzoek van gynaecoloog dr.


Lieke van der Scheer Het lijkt logisch


om risico’s zo klein mogelijk te houden


veelal een groter risico op problemen inhoudt, preventief in het ziekenhuis te laten bevallen.


Martine Hollander blijkt dat veel vrouwen hun vertrouwen verloren in medische professionals in het ziekenhuis omdat ze zich niet gehoord voelden. Dat is een belangrijke reden waarom ze zich min of meer gedwongen voelen om bijvoorbeeld thuis te bevallen. De vrouw in deze casus lijkt me op


zoek naar een combinatie van de twee denkwijzen. Liefst bevallen zonder ingrijpen, in eigen regie, samen met een vertrouwde verloskundige, maar wel gecombineerd met medische zekerheid. De stuitligging vergroot immers enigs- zins het risico voor haar baby.


Haar houding sluit aan bij het ideaal dat er gezocht moet worden naar de meest veilige oplossing waar een zwangere wél mee instemt. Dat kan bereikt worden als haar verloskundige (in het aannemelijke geval dat zij zich niet bekwaam acht om de vaginale bevalling thuis te begelei- den) een ander ziekenhuis kan vinden waar zij de bevalling wél kan begeleiden, of een collega kan vinden die zich wél bekwaam acht een vaginale stuitbeval- ling te begeleiden. In ieder geval moet duidelijk zijn dat


de vrouw wel degelijk iets te kiezen heeft en dat goede communicatie voorwaarde is voor goede zorg, of eigenlijk al goede zorg ís.


Lieke van der Scheer is filosoof/ethicus


onder diens begeleiding rekening te houden met de wensen van de vrouw. Dit gesprek voert de verloskundige in aanwezigheid van de vrouw, als zij hier- mee instemt. Blijft de vrouw erbij dat in geval van


een ziekenhuisbevalling de begeleiding moet plaatsvinden door de eerstelijns- verloskundige (met afspraken over het zetten van een knip), dan zal de verloskundige ook deze optie met de gynaecoloog moeten bespreken. In dit verband is onder meer de invulling van de superviserende rol van de gynaeco- loog van belang. Ook moet de verlos- kundige nagaan of zij zich bekwaam voelt om de baring te begeleiden. Zo niet, dan is de vraag of vervanging door een collega-verloskundige uit de eerste lijn of een klinisch verloskundige moge- lijk is, uiteraard met instemming van de vrouw en de gynaecoloog. Komen de verloskundige en de gynaecoloog met de vrouw tot afspraken over een baring in het ziekenhuis, dan leggen zij deze afspraken in detail vast in hun dossiers. Lukt het niet om overeenstemming te


bereiken over de voorwaarden voor een ziekenhuisbevalling, dan moet de verlos-


Annemarie Smilde Zorgvuldige


communicatie is de rode draad


kundige de in de Leidraad beschreven stappen zetten om de risico’s van een eerstelijnsbevalling zoveel mogelijk te beperken. Zij mag de vervanging door een collega voorstellen. Stemt de vrouw hier niet mee in, dan moet zij haar zorg blijven verlenen. Ook in geval van opzegging van de behande- lingsovereenkomst, gesteld dat hiervoor


een wettelijk vereiste gewichtige reden is, moet de verloskundige zorg blijven verlenen zolang een andere verloskun- dige deze niet heeft overgenomen. Bij een thuisbevalling hoeft de verloskun- dige overigens niet te voldoen aan de bevoegdheidseisen die de Wet BIG stelt aan voorbehouden handelingen, zoals de begeleiding van een bevalling. Er is in de gegeven omstandigheden namelijk sprake van een noodsituatie, waarop de regeling van de voorbehouden handelin- gen niet van toepassing is. Verloskundigen en gynaecologen


hebben bij een klacht, claim of onderzoek door de Inspectie ‘niets te vrezen’ als zij met hun dossiervoering kunnen aan- tonen volgens de Leidraad te hebben gehandeld. Dit neemt niet weg dat het verlenen van minder zorg een grote impact heeft, gezien de risico’s voor vrouw en kind.


Lees meer over deze casus op artsenauto.nl/thuisbevalling.


Annemarie Smilde (voorheen VvAA) is senior consultant gezondheidsrecht bij Rechtvoordezorg rechtvoordezorg.nl


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84  |  Page 85  |  Page 86  |  Page 87  |  Page 88  |  Page 89  |  Page 90  |  Page 91  |  Page 92