search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
SENIOREN IN CORONATIJD TEKST: ANNEMIEKE LENSSINCK FOTO’S: ARJEN JAN STADA, ALDO ALLESSIE


HOE GAAT HET MET U?


Wat een rare tijd, hoor je overal sinds de


maatregelen tegen verspreiding van coro- na zijn doorgevoerd. Anderhalve meter


afstand, zo veel mogelijk thuisblijven. Dat levert bij ouderen veel vragen op. Wat mag nou wel en niet? En er is behoefte aan


D 22


een praatje. Juist omdat niet alle senioren even vaardig zijn met internet, stelde KBO- PCOB op 16 maart al een Ouderen- Infolijn in. Die staat roodgloeiend.


De collega’s op het verenigingsbureau werken nog steeds met man en macht om alle telefoontjes van bezorgde ouderen te beantwoorden. Een van hen is Edward Niessen (62), regionaal consulent bij KBO-PCOB. ‘Natuurlijk spring ik nu bij op de Ouderen-Infolijn. Het is alle hens aan dek, de telefoon staat al weken roodgloeiend en zo kunnen we meer mensen te woord staan. Iedereen werkt vanuit huis; de telefoontjes worden doorgeschakeld.’


‘Corona voelt als een onzichtbare vijand die overal kan toeslaan’, vertelt Edward. ‘Mensen zitten vol vragen. Of ze de kleinkinderen nog kunnen zien, of die graad verhoging of dat hoestje misschien corona is, wat veilig is en wat niet, hoe dit allemaal verdergaat. Maar ook angst, onzekerheid, paniek en boosheid over de maatregelen van het kabinet – het komt allemaal voorbij. Ik spreek veel senioren die nu een geïsoleerd bestaan leiden. Ze zien weinig of geen mensen en komen amper buiten.’


Veel indruk ‘Een gesprek kan een paar minuten duren, soms zit ik een kwartier of langer aan de telefoon. Aan wat mensen


Magazine van KBO-PCOB mei 2020


Edward Niessen, Ouderen-Infolijn KBO-PCOB


vertellen, maar ook hoe ze dat doen, merk ik vaak dat ze uit balans zijn. Nuchter advies helpt, iedereen de ruimte geven om zijn verhaal te doen misschien nog wel meer. Een luiste- rend oor brengt gewoon wat rust en stabiliteit.’


‘De gesprekken maken veel indruk op me. Ik had een 86-jarige man aan de lijn die zijn broer met beginnende dementie elke dag een maaltijd brengt. Kon dat nog wel, vroeg hij me, mocht hij de straat nog op? Hij maak- te zich vreselijke zorgen, zijn stem trilde helemaal. ‘Ik ben maar aan het bidden’, zei hij. Gaande het gesprek werd hij rustiger. Dat deed me goed.’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73