Praktijk De teede helf


Na 25 jaar gaat Reinanke Hovens nog steeds met veel plezier naar haar werk. Ze is tandarts bij het centrum voor bijzondere tandheelkunde in het Frisius MC in Leeuwarden, waar ze met name extreem angstige kinderen en patiënten met een lichamelijke en/of geestelijke beperking behandelt. “Eigenlijk is het gewone tandheelkunde voor bijzondere mensen!”


TEKST: ANITA ZIJLSTRA / BEELD: MARTIN RIJPSTRA


“Soms lukt het niet om onze patiënten de stoel in te krijgen en wordt met de ouders/verzor- gers de keuze voor narcose gemaakt. Op de ok leer je trouwens wel extraheren, hoor!”


B


ij een behandeling in het centrum, waar hulp wordt geboden aan pati- enten die niet goed bij een algeme- ne tandartspraktijk terecht kunnen,


komt veel meer kijken dan louter tandheel- kunde. “Vertrouwen winnen, geruststellen, met collega’s uit andere disciplines zoeken naar een passende oplossing. En daar gaat tijd in zitten, veel tijd. Want het gaat in al deze ge- vallen om mondzorg op maat. En juist dát maakt het werk zo uitdagend.“


Ze wilde niet per se tandarts worden. Maar studeren, iets in de medische hoek, dat leek Hovens wel iets. Mavo, havo, vwo, ze hield vol. Toen een vriend haar vertelde over zijn studie Tandheelkunde, of eigenlijk daar over klaagde, begon het bij Hovens, die Geneeskunde deed, te kriebelen. “Meteen met patiënten aan de slag in plaats van uren boven de theorieboe- ken hangen, wow!” Ze liep een dag mee bij haar eigen tandarts en was meteen verkocht.


In 2000 studeerde zij af aan ACTA en ging zij werken bij Jeugd Tandzorg in Den Haag, waar ook kinderen met tandartsangst, gedragspro-


blemen of een beperking worden behandeld. “Ik heb daar zo veel geleerd. Maar ook al tij- dens mijn studie was ik eigenlijk altijd op zoek naar de mens achter die tanden. Het is na- tuurlijk niet voor iedereen vanzelfsprekend om twee keer per dag twee minuten te poet- sen en regelmatig naar de tandarts te gaan, om welke reden dan ook. Toen er een vacatu- re kwam bij het cbt in Leeuwarden, dat toen nog onder het Medisch Centrum Leeuwarden viel, twijfelde ik geen moment, ook al was het toen nog maar voor een dag in de week.”


Hovens verhuisde terug naar Friesland, waar ze oorspronkelijk vandaan komt, en ging daar ook als waarnemer bij algemene praktijken aan de slag. “Ik voelde me op m’n plek. Zeker toen ik uiteindelijk in 2006 helemaal voor de bijzondere tandheelkunde koos. Dit werk heeft mij een betere tandarts gemaakt.”


Want, hoe krijg je dat autistische ventje, dat amper al het ziekenhuis in durfde, de stoel in? Of dat meisje dat enorme angsten uitstaat en zich meteen verstopt onder het bureau? “Je wordt vanzelf inventief”, vertelt Hovens. “Zelf


Er wordt altijd samengewerkt met andere specialisten, zoals de kinderarts, medisch psycholoog, kno-arts, kaakchirurg en anes- thesioloog. “De lijntjes zijn kort. Dat is heel prettig werken. We willen het beste voor de patiënt. Zo hebben we wel eens een pedicure bij een tandheelkundige narcosebehandeling geregeld. Of een moeder, die meteen van de gelegenheid gebruikmaakte om de haren van haar verstandelijk gehandicapte dochter te knippen toen ze net weer bijkwam. Maar ook omgekeerd, hoor: als een patiënt van onze af- deling onder narcose moet voor iets anders, schuiven wij bijvoorbeeld aan voor het verwij- deren van tandsteen. Het is echt teamwork, waarbij de patiënt altijd centraal blijft staan.”


Ze is in al die jaren één keer gebeten. En een keer heeft ze een fikse klap gekregen. Maar dat neemt de gedreven vakgroepcoördinator graag voor lief. “Het is heel mooi en meer dan dankbaar werk!” Z


In de rubriek ‘De tweede helft’ worden tandartsen en tandarts-specialisten ge- portretteerd die 25 jaar in het vak zitten.


FEBRUARI 2025 NT DENTZ 21


in de behandelstoel gaan zitten, spelen met knuffels; je bouwt alles stapje voor stapje op. Blijven vertellen en blijven uitleggen. Echt, ik ben hier geduldiger dan thuis”, lacht ze. “Door die zogenoemde exposure wordt langzaam toegewerkt naar het einddoel: de uiteindelijke behandeling.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68