COLUMN BOERENLEVEN
Vieze handen? Door Margreet Welink, redacteur boerenleven C
omputerbedrijf IBM liet in 1983 de eerste perso- nal computer in Nederland zien. Een ietwat lomp apparaat dat bestond uit een beeldscherm met een toetsenbord eraan vast. Computers bestonden al wel, maar het waren enorme dingen zonder beeldscherm. Ze stonden veelal bij grote bedrijven en fungeerden als datacentra. Banken, laboratoria, ze hadden allemaal al computers, maar bij de boeren thuis stond er niets. Tot 1983 dus en toen ging het snel. De personal computer kwam, zag en overwon. In een oude Boerderij uit 1984 kom ik een bedrijfsreportage tegen gemaakt bij een akkerbouwer die juist zo’n ding had aan- geschaft. Hij spreekt over micro-elektronica en een minicomputer en omdat er destijds nog geen programma’s bestonden gericht op de akkerbouw, ging hij zelf met een programmeur aan de slag. Zijn verlanglijstje loog er niet om. Op die minicomputer wilde hij zijn perceelsregistratie kunnen doen, hij wilde gekoppeld worden aan het BLGG in Oosterbeek zodat de pc gerichte bemestingsadviezen kon geven. Ook wilde hij alle kosten inzichtelijk kunnen maken, tot op gewasniveau. Op de wensenlijst stond ook een programma dat de bewaring van de aardappelen zou kunnen regelen en een programma dat kon bepalen wanneer het beste moment was om de aardappelen te verkopen. Ik moest het verhaal twee keer lezen. Dit was dus eind 1983! “We kunnen straks niet meer zonder computer”, zei hij ook nog. En toen moest het internet nog komen. Ik herinner me een journaaluitzending waarin verteld werd dat je daarmee vanuit je luie stoel kon rondsnuffelen in de bibliotheek van Amerika. Ik geloof dat ik thee ben gaan zetten, want ik kon me er helemaal niets bij voorstellen. En inmiddels kan ik me niet meer voorstellen hoe ik ooit zonder pc en internet kon. De huidige computers zijn vooral dienstverlenende appara- ten. Handig en onmisbaar, maar ooit zullen ze – net als die pc’s uit 1983 – in een museum staan, verdrongen zijn door robots en kunstmatige intelligentie. Je hoeft straks niet meer de veearts te bellen, de koe of het varken staat zelf in verbinding met de praktijk of het lab. Krachtvoer op? De silo geeft zelf een seintje naar de voerfabriek. Onkruiddruk te hoog? Pleksgewijs te weinig mest? Aardappelen klaar om te rooien? Check, wordt geregeld. Fascinerend maar het heeft ook iets griezeligs. Ik spreek regel- matig boeren die zich afvragen wat hun rol nog is bij dit alles. Krijgen ze zelf nog wel vieze handen? En er is nog iets: de maat- schappij. Die is nu al niet erg gecharmeerd van de toenemende grootschaligheid, de menselijke maat moet terug. Maar rijmt dat wel met de kilheid van kunstmatige intelligentie? Eerlijk gezegd heb ik geen idee. Misschien is er een boer(in) in de zaal die wel een idee heeft, net zoals die akkerbouwer uit 1984?
COMPUTERS SCHUREN MET BEHOEFTE AAN MENSELIJKE MAAT
BOERDERIJ 105 — no. 8 (19 november 2019)
69
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84
