COLUMN AKKERBOUW
Zinkend schip E
lke dag stoppen er ongeveer vijf boeren met hun bedrijf. Het aankomende jaar zal wellicht de helft van de varkensboeren ermee stoppen; ook vele andere boeren zullen het bijltje erbij neergooien. In Brabant en Limburg raast een tsunami over de boerenbedrijven. Veelal de kleinere gezinsbe- drijven worden zwaar getroffen. Wat is er aan de hand en wat moet eraan gedaan worden om dit te stoppen? Gisteren heb ik een aflevering van 4 april van het pro- gramma Nieuwslicht van de EO bekeken. Het ging over het woud aan regels waaraan boeren moeten voldoen en dat deze regelgeving zo vaak verandert en ook nog te complex wordt. Over dat regels vaak tegenstrijdig zijn en over de verplichte investeringen die deze regels met zich meebrengen. Die tasten de rendabiliteit zwaar aan.
Door deze stapeling aan regels is Nederland koploper als het om regelgeving gaat. Wat goed is voor het één, is weer slecht voor het ander. Het lijkt er wel op dat boe- ren het nooit goed kunnen doen en zo wordt de Neder- landse boer letterlijk Nederland uitgepest! Steeds meer boeren voelen zich dan ook met de nek aangekeken. Doordat de overheid nu een opkoopregeling heeft voor veehouderijbedrijven rondom Natura 2000-ge- bieden en varkensboeren mee konden doen met een vrijwillige sanering voor de varkenshouderij, is er veel animo onder de boeren om te stoppen. Velen zien dit als een manier om het zinkende schip te verlaten. Want
GEZINSBEDRIJVEN GOOIEN HET BIJLTJE ERBIJ NEER Door Mat Smeets, akkerbouwer in Maasbree (L.)
velen zien de toekomst in de agrarische sector zeer ne- gatief en zijn alle rompslomp meer dan zat. Ze voelen zich het zwarte schaap in deze samenleving, gecreëerd door de overheid en de vele milieuactivisten, die het leven van vele boeren zeer zwaar maken. De politiek is momenteel kleur aan het bekennen.
Voor mijn gevoel zijn ze ons liever kwijt dan rijk. Boe- renbedrijven worden ten opzichte van andere bedrijven niet gelijk behandeld en moeten aan extra veel regels voldoen. Momenteel is discriminatie een hot item bij de overheid. Maar de politiek doet er zelf lustig aan mee. Mede hierdoor hebben veel boeren het idee dat ze in de huidige samenleving dan ook niet volledig meetellen. Vaak wordt de negatieve sfeer aangewakkerd door slechte journalistiek en worden boeren al door de media beschuldigd, voordat bekend is wat er precies gebeurd is. Ook worden rapportjes en cijfers vaak zo gepresenteerd dat wij boeren weer de dupe zijn. Achteraf blijkt vaak dat deze rapportjes vaak alleen op aannames gebaseerd waren en feitelijk niet klopten. Maar het kwaad is dan wel al geschied. En de boer is weer de boeman.
Het wordt tijd dat er een andere wind gaat waaien vanuit Den Haag, want als het zo doorgaat zullen vooral de gezinsbedrijven het bijltje erbij neergooien. Wellicht zullen vooral de managers onder de boeren overblijven (megabedrijven).
BOERDERIJ 105 — no. 41 (7 juli 2020)
57
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84
