COLUMN ONDERNEMEN
Voerperikelen
Willem Bruil, hoogleraar Agrarisch Recht RU Groningen en directeur Instituut Agrarisch Recht
E
r is verschil van mening ontstaan over het koeien- voer. Om een of andere reden is de regering van mening dat de uitstoot van stikstof door vee moet worden verlaagd. En daarvoor wil men voermaatre- gelen nemen. De boeren hebben daarover ideeën – op rantsoenniveau – de minister wil in de desbe- treffende regeling een maximum vastleggen voor het krachtvoer dat aan koeien verstrekt mag worden.
Melkveehouders vinden dat een verlaging van de stikstofuitstoot aan hun vakmanschap kan worden overgelaten, als de regering een reductiedoel vaststelt. Ik vind dat al een heel mooi aanbod, maar de minister wil een striktere regeling en wil daarom de eiwitbrokken maximeren. Technisch gezien snap ik niet heel veel van de discussie, maar ik hoor veevoermensen verzuchten dat er in de plannen van de minister geen voerrantsoen meer valt vast te stellen, waarbij diergezondheid, welzijn en melkproductie van de koeien op peil blijven. Nou moet je aan de ene kant dat soort hartenkreten altijd met een korreltje zout nemen – immers al te vaak begint men met te roepen ‘dat kan niet, is onwerkbaar’, ter- wijl het dan later best blijkt mee te vallen. Aan de andere kant heb ik ook niet erg veel vertrouwen in het voedertechnisch inzicht van minister Schouten. Zou zij werkelijk weten hoeveel krachtvoer een koe precies nodig heeft?
Wie gelijk heeft in deze discussie kan ik dus niet goed beoor- delen. Maar het gaat principieel veel te ver als de regering zou besluiten om op detailniveau in te gaan grijpen in de agrarische bedrijfsvoering. Dit is wel wat anders dan eisen stellen aan stallen en installaties. Het komt nog eens zover dat de minister gaat vast- stellen hoe laat koeien gemolken moeten worden, of wanneer het licht uit kan. En wat nu, als toch zou blijken dat de koeien op het voorgeschreven voer sterk achteruit gaan? Ziek worden, zich slecht voelen, veel minder melk produceren? Krijgt men dan de mogelijk- heid om een ontheffi ng aan te vragen voor reparatievoedering? Of gaat Schouten de schade vergoeden?
Het moet, kortom, niet gekker worden. Daar komt nog bij dat het allemaal nergens over gaat. In de krant stond ‘Koeiendieet maakt bouwen mogelijk’. Daarbij wordt een rekensom gegeven: van de stikstofreductie door het koeienrantsoen wordt 30% ‘weg- gestreept’ voor de natuur en 70% kan worden ingezet voor wo- ningbouw en infrastructuur. Deze gedachtegang in de stikstofdis- cussie is hardnekkig, maar zij klopt nog steeds gewoon niet. Het is eenvoudigweg niet zo dat tweehonderd hongerende koeien in Heerenveen de bouw van een woonwijk in Roermond mogelijk ma- ken. De vergunning voor de Roermondse woonwijk zal – met deze onderbouwing – zeker door de Raad van State worden vernietigd. De arme koeien hebben dan voor niets geleden. En hun bazen ook.
WEET SCHOUTEN HOEVEEL KRACHTVOER EEN KOE PRECIES NODIG HEEFT?
BOERDERIJ 105 — no. 41 (7 juli 2020)
21
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84
