Door Marleen Purmer
I
n 2018 maakte
RVO.nl bekend dat dijken voor de bepaling van de mestafzetruimte niet meer moch- ten worden opgegeven als landbouwgrond maar als natuurlijk grasland. Hierdoor kunnen schapenhou- ders, die veel dijken pachten, de schapenmest mogelijk niet meer kwijt. Daardoor zou het pachten van dijken minder aantrekkelijk zijn en kunnen de kosten voor het dijkbeheer voor de waterschappen fl ink stijgen.
Onderhoud van dijken Waterschappen zijn verantwoordelijk voor het onder- houd van dijken. Dat onderhoud betreft vooral het maai- en van de grasmat. De grasmat is als het ware de regen- jas van een dijk, legt waterschap Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier (HHNK) uit. Het gras moet in goede conditie zijn en blijven. Een hecht gesloten en goed gewortelde grasmat zonder open plekken is het best. Overslagwater en regenwater zakken dan niet in de dijk, maar stromen door de meebuigende grassprieten naar beneden, zonder gronddeeltjes mee te voeren. Of een dijk geschikt is voor schapen of machines
hangt onder meer af van de kwaliteit van de grasmat, de sterkte van de dijk en hoe steil de dijk is (kunnen er machines op). Als het waterschap de dijken zelf maait, doen zij dat twee keer per jaar. Waterschappen controleren regelmatig of de bewei- ding van de schapen nog steeds het gewenste ‘maai- resultaat’ heeft. De intensiteit van de beweiding moet in overeenstemming zijn met de groeisnelheid van de grasmat. Een dijk mag niet kaal gegeten worden. Een dijk heeft naast begrazing meestal geen extra maaiwerk nodig, omdat in de herfst/winter het gras niet groeit.
Landbouw- of natuurgrond
Een dijk is een bijzonder stukje land. Het valt als het ware tussen natuurgrond en agrarische grond in. Voor het GLB telt een dijk mee als landbouwgrond. Voor de berekening van de hectaretoeslag rekent
RVO.nl met de oppervlakte in het horizontale vlak, net als bij hellingen in Limburg. Voor de gebruiksnormen tellen dijken mee als natuur- grond. Het verschil zit hem in de beschikkingsmacht.
Dijken in Nederland
Nederland heeft nogal wat dijken. Volgens het Cultureel Erfgoed zijn er drie soorten, namelijk waterkeringen, dijkrelicten en verdwenen dijken. In totaal telt Nederland 23.100 kilometer aan dijken. De belang- rijkste zijn de primaire waterkeringen. Die beslaan 14.600 kilometer. Deze dijken bieden bescherming tegen overstromingen bij hoogwater vanuit de Noordzee, de Waddenzee en de grote rivieren en meren. De primaire rol van dijken is het beschermen tegen water. Dijken zijn eigendom van individuele beheer- ders. Vaak zijn dit waterschappen. Zij verpachten een aantal dijken aan boe- ren. Boeren laten hun schapen hierop grazen. Waterschappen of Rijkswater- staat monitoren de staat van dijken.
FOTO: ANP
BOERDERIJ 104 — no. 49 (3 september 2019)
7
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
