search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
ONDERNEMEN INTERVIEW


‘PAS was niet meer dan vergunningenmachine’


Nederland zit op slot vanwege falend stikstofeleid. Johan Vollenbroek is het trotse boegbeeld van drie milieuorgani- saties, die zand in de motor gooide. “De overheid heeft er zelf een potje van gemaakt.”


Door Eric Beukema en Johan Oppewal D


e datum 29 mei 2019 staat in het geheugen gegrift van veel boeren. Het is de dag dat de Raad van State (RvS) een streep zette door het Programma Aanpak Stikstof (PAS). Alle milieu- en natuurvergunningen op basis van het PAS die nog onder de rechter lagen, worden vernietigd. Uitbrei- dingen van veehouderijen, wegen, vliegvelden, hele woonwijken kunnen op slag niet meer doorgaan. Het land zit compleet op slot.


De man die zo ongeveer de verpersoonlijking is van de bestrijding van het PAS is Johan Vollenbroek, de op- richter van de Mobilisation for the Environment (MOB). Samen met Vereniging Leefmilieu en Stichting Werk- groep Behoud de Peel heeft de MOB geprocedeerd tegen het PAS. Hij ziet de uitspraak als een overwinning op een in zijn ogen falende overheid en is er apetrots op. Op de eettafel in zijn Nijmeegse woonkamer staat een papie- ren versie van de uitspraak met een feestelijke strik er omheen. Een cadeautje van een van zijn strijdmakkers, jurist Valentijn Wösten. Tevreden stelt Vollenbroek vast dat een milieuorga- nisatie als MOB nu een factor van belang is. “Dat is wel eens anders geweest. Met de zienswijze die we in 2015 indienden, is helemaal niks gebeurd. Maar nu komen de hoofdlijnen daarvan allemaal terug in de uitspraak.”


Bent u zich bewust van de schade aan de economie door deze zaak?


dat onderwerp klaar. Maar met de stikstofemissie uit de veehouderij zijn we nog lang niet zover. Het PAS deugde


10


“Het enige dat wij doen is zorgen dat de overheid zich aan de afspraken houdt. De schade aan de natuur door stikstof is enorm. We hadden al lang ver onder het emis- sieplafond moeten zitten. We hebben ons jarenlang suf geprocedeerd tegen Shell, Esso, en BP vanwege hun SO2 en NOx


-emissies. Die zijn fors gedaald en daarmee was


van geen kanten, het was een vergunningenmachine met een krediet op de toekomst.”


U vertelt met zichtbaar genoegen over de overwin- ning in de PAS-procedure. In hoeverre is het procede- ren tegen de overheid een spel?


“Dat is het niet, het is heel serieus. De overheid zou zich aan Europese en eigen wetgeving moeten houden. Het PAS is in flagrante strijd met Habitatrichtlijn en Wet Natuurbescherming, hoe is het mogelijk dat dit zo heeft kunnen gebeuren in dit land? Ons doel is dat we iets van de natuur in Nederland overeind houden. Niet om de agrarische sector en zeker niet om individuele boeren te pesten.”


Maar u pakt individuele boeren aan, die hebben toch de wet niet overtreden?


“Dat klopt. Daarom zeg ik ook dat we ons op de wet rich- ten, maar die kun je niet rechtstreeks aanvallen. Het PAS op zich was niet voor bezwaar en beroep ontvankelijk. Dan blijft ons geen andere keuze dan tegen vergunnin- gen van individuele boeren te procederen, met als doel het PAS van tafel te krijgen. En soms pakken we inder- daad individuele ondernemers aan. Bij uitbreidingen bijvoorbeeld. Daar selecteren we specifieke gevallen die substantieel zijn. Zoals die mafkees van Adriaan Straat- hof, die weer opnieuw een varkensbedrijf wilde begin- nen. Omwonenden hebben ons gevraagd hen te helpen dat te voorkomen. Dat doen we natuurlijk.”


U geeft wel steeds aan niet tegen boeren te zijn, maar dat klinkt niet heel geloofwaardig, in de landbouw bent u in ieder geval de boeman.


-


“Moeten we zo’n Straathof dan niet aanpakken? En moeten we niets doen tegen het Nieuw Gemengd Bedrijf met 1 miljoen kippen? We hebben de grote bedrijven eruit gepikt, maar lang niet alle vergunningen gedaan. Daarvoor ontbreekt ons en andere milieuorganisaties de


BOERDERIJ 104 — no. 49 (3 september 2019)


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76