COLUMN VARKENSHOUDERIJ
Inseminatiestop I
k kom regelmatig met een bos ruikers thuis de laatste tijd. Ook nu ben ik weer onderweg naar een bestuursvergadering waar ik voor de laatste keer aanschuif. Als LTO-bestuurder heb je zitting in allerlei werkgroepen en commissies, die ik nu alle- maal aan het overdragen ben aan mijn opvolger. Soms best jammer, maar aan de andere kant ben ik blij dat ik er vanaf ben. Door het bestuurswerk heb ik enorm veel leuke gedreven collega’s leren kennen. Feit is wel dat ik meer vrije tijd ga krijgen. Ik kan eindelijk de hobby’s uitbouwen of af en toe eens gewoon niks doen. Ik zal de lange ritten, waardoor je veel tijd voor nadenken hebt, misschien ook wel eens gaan missen. Als boer ben je eigenlijk zeven dagen per week in touw, ik deed het 45 jaar. Het is nu wel een keer goed geweest. Gelukkig zijn mijn vrouw en ik nog gezond. We zijn bijna zestig, hebben kleinkinderen, het genie- ten kan beginnen. Natuurlijk hebben wij een prachtig werkzaam leven gehad en dat hebben we nog steeds. Eigenlijk ben ik nooit met tegenzin de stal ingegaan en heb zeker van het boerenwerk genoten. Maar je kunt de tijd niet stilzetten. Het is zoals het is. Wat is Nederland toch mooi, af en toe word je weer eens met je neus op de feiten gedrukt. Gisteren heb ik op ganzen gejaagd in de polder Arkenheem. Een schitterend gebied, en boeren maken in het grootste gedeelte ervan nog steeds de dienst uit. Sommige delen
VANAF OKTOBER VERDWIJNEN DE VARKENS Dirk Dekker, varkenshouder in Nijkerk (Gld.)
worden door terreinbeherende instanties beheerd en je kunt op de streep af zien waar dat is. Boeren kunnen dat beheer veel efficiënter. Vooral op het boerenland zie je enorm veel weidevogels die om je heen buitelen, roofvogels die in de lucht staan te bidden en een vlucht eenden die een plek om te overnachten hebben. En natuurlijk ook ganzen, ja die zitten er genoeg. Als er in- eens een groep van misschien wel driehonderd ganzen overkomt, word je wel even stil. Vandaag staat er dus weer gans bij ons op tafel. We hebben een stagiair, die goed bij ons in het systeem past, als vakantiewerker aangenomen. Dat is ideaal, iedereen kan op zijn of haar tijd met vakantie zonder dat ik me driemaal in de rondte hoef te ren- nen zonder hun hulp. Verder zijn we het bedrijf aan het afbouwen. De stallen komen een voor een leeg de komende maanden. Zo kan ik er ook geleidelijk aan wennen om minder dieren te hebben en dus ook min- der werk, alhoewel we al die leegkomende stallen wel schoon moeten opleveren natuurlijk. Eind september stoppen we met insemineren, en vanaf dan worden alle gespeende zeugen verkocht en kan de dekstal schoongemaakt worden. Eind januari werpen dan de laatste zeugen, een week of tien daarna gaan de laatste gespeende biggen naar de vleesvarkensstal. Een half jaar daarna kan ik het bedrijf netjes en schoon overdra- gen aan de nieuwe eigenaar.
BOERDERIJ 104 — no. 49 (3 september 2019)
57
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
