COLUMN BOERENLEVEN
Op vakantie Conny Hop-Schiere, boerin in de Kop van Overijssel E
en weekje vakantie met boerderijkinderen is een hele uitdaging. Ze zijn dusdanig veel ruimte, vrijheid en beweging gewend dat we bewust op zoek gingen naar een vakantiehuis met een afgesloten tuin. Ik weet dat die twee van ons eropuit gaan alsof alles een boerenerf is. Ze fi etsen als een malle en als ze een skelter vinden, zijn ze helemaal vertrokken. En natuurlijk is er nog het schreeuwen naar elkaar, 100 meter kunnen ze zo overbrug- gen.
Onze zoektocht naar een geschikte accommodatie leidde uitein- delijk naar Zuid-Zweden. We reden erheen via een tussenstop in Denemarken. Een overnachting had twee duidelijke voordelen: ten eerste hoefden we niet zo lang in de auto en ten tweede konden we mooi een dagje Legoland meepakken. We logeerden op een om- gebouwde boerderij op het platteland van Billund. Werkelijk een prachtige plek! De voormalige boer ontving ons hartelijk, alles was heel netjes en goed georganiseerd. Het was voorheen een melkvee- bedrijf, maar blijkbaar paste het deze boer beter om met toeristen te werken. “Een toerist is een goede melkkoe”, dachten Henk en ik toen we de gemiddelde prijs per nacht en de hoeveelheid kamers en studio’s zagen.
Hoe dan ook, FJ was een minuut nadat we uit de auto waren gestapt al op pad met een gave skelter. Hij verkende het enorme erf met zijn nieuwe vriendin die naast ons logeerde. Het meisje was duidelijk groter en meer dan een jaar ouder, maar FJ skelterde haar er qua behendigheid en snelheid helemaal uit. De volgende dag reisden we door naar Legoland. Dankzij de regen en het feit dat zaterdag voor veel mensen een reisdag is, was het er heerlijk rustig. Daarna reden we door naar Zweden. Ik heb daar een paar jaar op melkveebedrijven gewerkt, dus het voelde echt als thuiskomen, met als verschil dat we nu in een akkerbouw- gebied zaten waar bijna geen koe te zien was.
Ons huisje was fantastisch en stond in een typisch Zweeds buur- tje; een ruim opgezette straat met bewoonde huizen. We waren de enige vakantiegangers en dat hebben ze denk ik wel geweten. Regende het: dan gingen de kinderen buiten dansen en zingen in hun onderbroek, scheen de zon, dan gingen de kinderen ook buiten spelen in hun onderbroek. Of het nou vroeg in de ochtend was of laat in de avond: onze kinderen speelden buiten. Met de bijbehorende herrie, want ze hebben geen benul van buren. En ook niet van tuinen. Zo kwamen we erachter dat Charlotte niet goed onderscheid kan maken tussen de straat en de voortuin. Alles is betreedbaar in haar ogen.
Het was onze laatste vakantie als boerengezin want ons bedrijf staat te koop. Ondanks dat, of misschien wel juist daardoor, had- den we een heerlijke, ontspannen zomervakantie.
KINDEREN VAN DE BOERDERIJ ZIJN AAN VEEL RUIMTE GEWEND
BOERDERIJ 104 — no. 49 (3 september 2019)
61
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
