COLUMN ONDERNEMEN
BoerBurgerBeweging Dirk Strijker, Mansholtleerstoel Rijksuniversiteit Groningen Z
o’n 50 jaar na de Boerenpartij komt er een opvolger: de BoerBurgerBeweging. De nieuwe partij wordt opgezet door Caroline van der Plas. Ze is oprichtster van BoerBurgerTweet en ze wil nu de politiek in. Dat tweetgebeuren speelt zich af op Twitter. Ik heb er nooit naar gekeken, want ik doe niet aan Twitter,
Facebook en andere sociale media. Dat komt omdat mijn vrouw mij ooit een keer liet zien wat er over mij wordt gezegd op het inter- net. Alleen maar scheldkanonnades van azijnpissers, dus blijf ik er ver bij vandaan om mijn humeur niet te laten bederven. Het is me nog onduidelijk wat de nieuwe partij wil. Ja, aandacht voor voedsel en voor de producenten ervan, maar dat is vaag. Van der Plas wijst naar de Partij voor de Dieren, die het gelukt is het dierenwelzijn via de politiek op de kaart te zetten. Of je het ermee eens bent of niet, beter dierenwelzijn is heel concreet, en gemakkelijk te communiceren. Voedsel is dat niet. Om voedsel concreet te maken moet er nog wat bij: beter voedsel, goedkoper (of juist duurder) voedsel, Nederlands voedsel, biologisch voedsel, gezonder (of juist lekkerder) voedsel, zoiets. Zo’n toevoeging heb ik nog niet ontdekt in de nieuwe partij, en zolang die er niet is, schiet het niet op. Je kunt immers moeilijk vóór alles zijn dat in de landbouw en rond voeding gebeurt. Je kunt niet vóór kleinschalig en grootschalig zijn, of vóór bulk en streekproduct en biologisch- dynamisch, om maar eens wat te noemen. Kortom, er is meer focus nodig, en zodra die er is, valt er iets te communiceren. In de berichten over de nieuwe partij wordt verwezen naar de Boerenpartij. Die had een duidelijk streven: weg met het Land- bouwschap (is uiteindelijk gebeurd, maar om heel andere rede- nen) en weg met de overheidsbemoeienis met de landbouw (is niet gebeurd). Heldere punten, net als bij de Partij voor de Dieren. Ik heb samen met collega’s een paar jaar geleden de Boerenpartij, en vergelijkbare partijen elders in de wereld, nader bestudeerd. De conclusie was dat het aantal boeren en mensen verbonden met de landbouw zo klein geworden is, dat dergelijke partijen nooit meer dan een enkele zetel kunnen winnen. Dan is de invloed in het parlement minimaal. Het is veel effectiever de wensen van de landbouw en alles dat daar bij hoort via bestaande grote politieke partijen in te brengen. Helma Lodders, Tjeerd de Groot en Jaco Geurts zijn succesvolle voorbeelden, net als een poosje geleden Harm Evert Waalkens, Janneke Snijder en Wien van den Brink, en nog langer geleden Piet Blauw en Pieter ter Veer, om er maar eens een paar te noemen. Een landbouwwoordvoerder uit een grote partij kan voor de landbouw veel meer bereiken dan een enkel Kamerlid van een splinterpartij. U ziet het, ik zie er niets in.
MEER INVLOED VIA GROTE PARTIJEN DAN MET SPLINTERPARTIJTJE
BOERDERIJ 104 — no. 49 (3 september 2019)
21
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76
