search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
904 | WEEK 06-07 6 FEBRUARI 2019


HOUTEN BOTEN LEREN BOUWEN BIJ HET AMBACHTELIJK BOTENBOUW CENTRUM “Als je geleerd hebt boten te bouwen, is alles mogelijk”


ik drie keer een instroom per jaar, in januari, april en september. Telkens twee of drie leer- lingen. Tegenwoordig werk ik in vier modules. Iemand kan Module 1 alleen doen om het uit te proberen. Dat is eigenlijk een opleiding tot meubelmaker. Na de eerste drie maanden kan iedereen een kist maken. Een vierkant voor- werp, alles in de haak. Alle zwaluwstaarten, alle halfhoutverbindingen heb je in de vin- gers. De meeste bootverbindingen hebben ze ook al op de werkbank gedaan. En daarna gaan we schakelen naar de bootjes. Uit de haak gaat het naar rond, naar mallen maken, naar kielleggen. Ik zeg altijd: als je geleerd hebt boten te bouwen, is alles mogelijk. Want daar zitten de moeilijkste vormen in. Alles is in zweien en rondingen”.


Het Ambachtelijk Botenbouw Centrum aan de Eem in Amersfoort. “Mensen zoeken een nieuw doel: iets met hout, iets met bootjes”.


AMERSFOORT Frank Brouwer is oprichter en directeur van het Ambachtelijk Botenbouw Centrum in Amersfoort. Leerlingen worden er in een jaar opgeleid tot ambachtelijk bou- wer van houten schepen. Ook kun je er on- der begeleiding van Brouwer je eigen boot bouwen of repareren.


HEERE HEERESMA JR.


Na de middelbare school heeſt Frank Brouwer (1965) acht jaar gestudeerd. “Werktuigbouw, industrieel ontwerper, bouwkunde… alles ge- probeerd. Ik kwam erachter dat ik geen zit- vlees had. Tijdens het doen van tentamens verbouwde ik het huis om wat te doen te heb- ben. Na acht jaar had ik nog niet eens de helſt van een studiejaar binnen en dacht: dit is niet voor mij, misschien moet ik iets anders gaan doen. Ondertussen was ik op een zeilschool les gaan geven met houten zestien kwadraten, daar is de liefde voor het hout begonnen. Ik kon naar Engeland of Duitsland om een gildeopleiding te doen. Ik wilde niet naar het Hout en Meubileringscollege om vier jaar in de schoolbanken te zitten, want ja, ik had er al acht jaar opzitten”. Brouwer koos voor het International Boatbuilding Training Centre (IBTC) in Oulton Broad.


“In de tijd dat ik hem ging doen moesten we wel een toelatingsexamen afleggen om te kij- ken of je het Engels machtig was en een beetje iets met wiskunde kon, maar dat was zo sim- pel. En daar heb ik in een jaar het hele vak- verhaal geleerd. Daarna ben ik bij Claasen Jachtbouw in Zaandam gaan werken. Daar heb ik mijn snelheid en machine-handling in de vingers gekregen. Na vier jaar ben ik met


Verdwenen gilde Terug in Nederland werkte Brouwer als zelf- standige en richtte in 2012 het Ambachtelijk Botenbouw Centrum op omdat hij de kennis en kunde in de houtbouw met pensioen zag gaan. “De jongens die ervoor in de plaats kwa- men, kwamen uit de bouw. Elektrische scha- ven, prima. Maar geef ze een handschaaf om- dat ze in het schip iets kleins moeten doen en ze weten niet eens hoe ze hem moeten instel- len. Ik dacht: waar gaat dit heen? Waar is het ambacht? In Nederland is er geen gilde meer. In Engeland en Duitsland nog wel. Ik ben in Duitse gildekleding getrouwd. De houtbouw is in Nederland in een hoek te- rechtgekomen waarbij de gildes niet van be- lang waren. Je kreeg je opleiding in het bedrijf van pa of van vrienden. Het overkoepelende orgaan waar je als jongeling in de leer ging en je gildediploma kon halen, is stiekem verdwe- nen. Ik heb als zelfstandige meegemaakt dat bedrijven zeggen: ‘We weten niet wat je kan, we nemen je niet aan’. Ik kreeg het idee dat daar markt in zat. Er zijn mensen die dat vak willen leren. De recessie was net begonnen toen ik met een meubelmakersopleiding ging praten. Ze zeiden: ‘Onze beste periode is altijd recessie, want dan zijn mensen toe aan veran- dering omdat ze worden ontslagen’. Ze moe- ten een stap maken. De meeste mensen die


Damen bouwt nieuw duikerklokschip


GORINCHEMWSA Koblenz (Wasser- und Shifffarhrtsambt) heeſt Damen Shipyards Group een contract gegund voor de bouw van een nieuw duikerklokschip. Het vaar- tuig wordt de opvolger van een bestaand schip - de Carl Straat, dat sinds 1963 in be- drijf is. Het nieuwe werkschip wordt net als zijn voorganger ingezet op de Rijn en haar zijrivieren.


Prof. dr. ing. Hans-Heinrich Witte, presi- dent van het directoraat-generaal van WSA Koblenz, zegt: “Het nieuwe moderne duik- schip wordt een uniek exemplaar. Het zal ge- bruikt worden voor belangrijk werk op de ri- vierbedding bij bouwinspecties”. Het schip kan daarnaast worden gebruikt om een grind- of rotsachtige bodem te bewerken en daar monsters te nemen door middel van boringen.


Het moderne duikerkloksysteem inclusief het hefmechanisme maken het mogelijk om op de rivierbodem actief te zijn zonder het waterni- veau te hoeven verlagen.


Marius van Wijngaarden van Damen: “Dit is een speciaal vaartuig. Echt een unicum in de wereld en omdat de Carl Straat bijna 60 jaar oud is, wordt dit een once-in-a-lifetime werk- ervaring”. Het nieuwe schip krijgt een krach- tige dieselelektrische voortstuwing die zal voldoen aan de EU Stage V-norm en met een constante kruissnelheid van 13 kilometer per uur. Met een lengte van 69 meter is het schip 17 meter langer dan de Carl Straat.


Damen bouwt het schip bij Damen Shipyards Hardinxveld, met als planning om het schip in 2020 op te leveren.


De Carl Straat krijgt een opvolger. Foto Damen


mijn vrouw naar Australië verhuisd en heb- ben we daar ruim een jaar gewoond en ge- werkt. Toen ik daar als zelfstandige mijn ding mocht doen heb ik de beslissing genomen om nooit meer voor een baas te werken”. Brouwer werkte aan replica’s van de Enterprise en de Duyfken en omarmde de Australische mentali- teit van ‘no worries’.


bij mij rondlopen zijn job changers. Mensen zoeken een nieuw doel: iets met hout, iets met bootjes”.


Voor zijn lespakket besloot Brouwer terug te vallen op zijn ervaringen in Engeland. “Ik kon wel proberen het wiel opnieuw uit te vin- den, maar dat zit zó strak in elkaar”. Hij vroeg aan de directeur van het IBTC of hij het basis- pakket voor de eerste drie maanden naar het Nederlands mocht vertalen. Deze ging direct akkoord. In 2012 begon Brouwer met avond- cursussen en de restauratie van een kleine boot om wat reuring te maken. In 2013 kreeg hij zijn eerste leerling voor de jaaropleiding, een jongen van 17. De volgende lichting waren twee leerlingen, die daarna drie. “En nu heb


Stageplekken gezocht Brouwer legt de nadruk op de praktijk. “Ik heb een privéopleiding gestart om vooral niet in het stramien van het onderwijs te moeten. Ik doe iets wat alleen maar handvaardigheid is. De schoolbank is hier niet. We doen af en toe klasjes om te leren tekenen. Dan komt de syl- labus erbij. Van de zes leerlingen zijn er met- een twee die afhaken omdat ze moeten lezen. Dan ga ik ze dingen laten maken en moeten ze op een gegeven moment gaan tekenen. Dan zijn ze opeens wel geïnteresseerd en pakken ze zelf de boeken erbij”.


Brouwer zoekt nog stageplekken voor zijn leerlingen. “De mensen die hier klaar zijn met de jaaropleiding hebben de technieken ge- leerd, maar weten nog niet precies hoe het in het echte werfleven gaat. Dat is een hele an- dere werkomgeving, want daar moet je gaan produceren in plaats van leren. Ik wil ze dus heel graag stageplekken aanbieden binnen de bestaande werven, of dat nou een staalbou- wer is die intimmerwerk heeſt of een volledige houtbouwer”.


39


Frank Brouwer in zijn element. “Ik doe iets wat alleen maar handvaardigheid is. De schoolbank is hier niet”.


Foto’s Heere Heeresma jr.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42