search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
38


904 | WEEK 06-07 6 FEBRUARI 2019


Binnenvaartschippers reizen per bus door Afrika voor goede doel


De bus van Team Superlekker, geparkeerd onder de sterrenhemel van Afrika.


ROTTERDAM Benjamin Verboom, binnen- vaartschipper, reist samen met collega-bin- nenvaartschipper Ivan Stavorinus en een groep vrienden dwars door Afrika met een eigenhandig opgeknapte touringcar. Onder de naam ‘Team Superlekker’ rijden zij door onder meer Senegal, Nigeria en Mauritanië om geld op te halen voor SOS Kinderdorpen. Deze maand keert het team reizigers weer terug naar Nederland.


NOELIA ROMERO CABRERA


Benjamin is 26 jaar oud en werkt als kapitein op binnenvaartschepen en in de pleziervaart over de hele wereld. Bijna alle soorten schepen heeſt hij wel al op gevaren, alleen een chemi- caliëntanker ontbreekt nog. Hij is de grondleg- ger geweest van het hele idee. Waar hij eer- der met een groepje al meedeed met rally’s door Europa, besloot hij nu het avontuur op te zoeken in Afrika. “Ik heb wel vaker ideeën, niet alles wordt waarheid, maar dit wel. Ik had Europa zelf al wel gezien, ik wilde iets nieuws doen, wilde iets grensverleggend doen, dus werd het Afrika”. Diverse anderen sloten vol enthousiasme bij hem aan. Het team bestond oorspronkelijk uit zeven personen. “Het was een leuke groep, maar wel een soort bijeenge- raapt zooitje van mensen die elkaar lang niet even goed kennen”, vertelt hij. “Er zat bijvoor- beeld een dame bij uit Hongarije, die ik vorig jaar heb leren kennen in april. Ivan ken ik om- dat ik samen met hem op een koppelverband heb gevaren en hij wilde ook wel mee. Het is een mix van huisgenoten, oud-huisgenoten, vrienden en collega’s geworden”.


Twee personen in de groep hadden al gepland niet de gehele reis mee te gaan: zij stapten uit de bus in Marokko. Momenteel is Benjamin nog samen met Ivan Stavorinus en Eszter Szabó.


“Het is lastig, het is niet echt een plezierreisje of een traditionele vakantie. Er komt van alles op je af en iedereen verwerkt al die indrukken op een eigen manier. Dat veroorzaakte soms spanningen in de groep, je zit toch met elkaar in één bus. En ik kan me ook goed voorstellen dat je onderschat hoe avontuurlijk het precies is. Dat neemt niet weg dat het geweldig is om te doen natuurlijk!”


De reis gaat door twintig landen, over ongeveer 20.000 kilometer. Gedurende de reis maakt het team diverse stops, onder meer bij locaties van SOS Kinderdorpen, om daar te helpen en wat goederen uit te reiken die vanuit Nederland waren meegenomen.


De reis is in november 2018 begonnen van- uit Rotterdam, via België, Frankrijk en Spanje voor de oversteek naar Marokko. “De over- tocht alleen al, daar begon het al mee”, vertelt Benjamin. “We hadden zeven uur nodig om van die boot af te komen, we kwamen in zo’n mallemolen terecht: ze wisten gewoon niet wat ze met ons aan moesten!” Het is de eerste ken- nismaking met Afrika. Op de ferry waren de eerste onderdelen al van de bus afgebroken, ze hadden de eerste liſter al aan boord gehad en dat was nog maar dag één in Afrika.


De hoeveelheid vuilnis en afval in Afrika is ook iets dat Benjamin is opgevallen. Overal langs de weg liggen de hopen afval. “Die hoe- veelheid is bizar”, zegt hij. Wat ook indruk op hem heeſt gemaakt, zijn de bezoeken aan de locaties van SOS Kinderdorpen. “Wij hebben vóór deze reis meegedaan aan diverse auto- rally’s voor goede doelen, maar we wilden graag laten zien en zelf zien waar het geld naartoe gaat. Ikzelf heb wel wat binding met SOS Kinderdorpen: ik heb diverse zeilreizen voor hen gedaan en dan zie je hoeveel dat


Benjamin achter het stuur van de bus.


voor de kinderen betekent. Net zoals met elk goed doel verdwijnt ook hier wel wat geld in de bureaucratie, maar je ziet dat de men- sen hier alles met hun hele hart doen, zich de volle honderd procent inzetten voor de men- sen en kinderen hier. Zij leren jong én oud hoe zij een goed leven kunnen opbouwen”. Opvallend vond Benjamin wel de afhanke- lijkheid van de ‘wit- te mensen’. “Als een waterpomp kapot is, bellen ze voor hulp: zelf repareren doen ze niet en als het een- maal weer werkt, kij- ken ze er verder ook niet meer naar om. En overal, wie dan ook, vraagt iedereen om geld of cadeaus als we er zijn. Ik denk dat de manier van SOS Kinderdorpen, waarbij ze mensen echt helpen om zelf iets van hun leven te maken, wel de betere vorm van ontwikkelingshulp is”.


Aan de andere kant is Benjamin ook onder de indruk geraakt van de vriendelijkheid en hulpvaardigheid van de mensen die hij is te- gengekomen. De bus heeſt meerdere malen vastgezeten – het voertuig is officieel niet erg geschikt voor offroad-rijden – en een van die keren is een compleet dorp uitgelopen om hen uit te graven en weer verder op weg te helpen.


Tegelijkertijd is hij zich er samen met de an- deren altijd van bewust dat ze door Afrika rijden, een land dat niet altijd even veilig is. Gewapende militairen op straat tegenkomen is geen uitzondering bijvoorbeeld. De eerste


Elke vorm van reizen, of dat nu over land of over water is, heeſt zo z’n charme


twee grensovergangen zijn Benjamin bijge- bleven. “Dat is ronduit gevaarlijk. Het kan je ook heel veel geld kosten, en heel veel rui- ten van je auto. Als je niet voorbereid bent, kan dat flink mis gaan”. Het is een van de re- denen dat de route van Team Superlekker is gewijzigd. Het doel van de reis was Kaapstad in Zuid-Afrika, maar onder meer vanwege de toenemende ri- sico’s en gevaren in Nigeria, heeſt het team besloten de plannen te wijzin- gen. “Er waren vei- ligheidsproblemen in Nigeria”, vertelt Benjamin. “We had- den wat proble- men met het krijgen van een visum. Dat kon wel, maar dat zou misschien een


maand gaan duren. Dat paste niet in ons tijd- schema en eigenlijk hadden we er ook niet zo’n zin in om een maand lang bij ambassa- des aan een bureau te zitten wachten tot we door mochten”, zegt hij met een lachje.


Daarom is de route via Ghana, Togo Benin naar Burkina Faso gegaan en is de bus daar- na naar Ivoorkust, Liberia, Sierra Leone, Guinea en uiteindelijk via Senegal en Mauritanië terug naar Marokko gegaan. In totaal is er nu al meer dan 4.000 euro opge- haald voor het goede doel en heeſt het team ook diverse goederen afgeleverd bij de loca- ties van SOS Kinderdorpen. Bij terugkeer in Nederland zal er een cheque worden uitge- reikt aan SOS Kinderdorpen met de totale eindopbrengst.


Of er nog een dergelijke reis zal volgen, weet Benjamin nog niet. Mogelijk volgt er nog een reis naar Vladivostok of naar India met de bus. “Ik was met Afrika begonnen, om- dat dat het moeilijkste reizen van de we- reld schijnt te zijn. Als je dat goed kan afleg- gen, ook mentaal, dan zou je de rest ook aan moeten kunnen. Zo hebben wij in ieder geval geredeneerd. Afrika is niet alleen heel mooi, de mensen zijn ook heel vriendelijk. Ik heb me nergens echt onveilig gevoeld en als je goed voorbereid op pad gaat, is er niks aan de hand. Het is super interessant, er gebeurt elke dag zoveel. Dit is geweldig”.


De dorpelingen helpen de bus uitgraven als deze vastzit in het zand.


Voor nu reist het team in ieder geval weer te- rug naar Nederland, waar Benjamin weer te- rug aan het werk zal gaan op het water. “Mijn vader had altijd al een droom om de wereld rond te zeilen, dat lijkt mij ook wel wat, maar misschien op latere leeſtijd. Ik werk nu als af- loskapitein. Het kriebelt nu, na vijf maanden over land reizen, om weer het water op te gaan. Maar eigenlijk heeſt elke vorm van rei- zen, of dat nu over land of over water is, wel z’n charme. Zo nu en dan wat afwisseling is wel leuk, maar ik zal in ieder geval nooit het water achter me laten!”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42