AFSCHEID


Aziz Al Cheikh 1962 – 2026


Huisarts en praktijkeigenaar Aziz Al Cheikh uit het Drentse Schoonebeek was een levens- genieter, rasoptimist, moedig man en altijd op zoek naar verbinding. Hoewel hij zich in hart en nieren Nederlander voelde, vergat hij zijn Syrische afkomst niet.


Tekst: Annemarie Bergfeld Fotografi e: privébeeld


Vanaf de dag dat ze elkaar bij een na- scholing ontmoetten, was Carmichael Edgar – huisarts in Emmer-Compascuum – bevriend met Aziz Al Cheikh, collega- huisarts en praktijkeigenaar van Medisch Centrum Schoonebeek. “Aziz was een moedig man, zeer aimabel en iemand die breed naar problemen keek. Hij vestigde


Overleden leden


S. Beenen, Barendrecht, tandarts • B. Stapel, Haarlem, huisarts • E.H. Stomps, ’s-Gravenhage, kno-arts • G.M. de Jong, Houten, kinderarts • B.B.R. Kroon, Nigtevecht, chirurg • A. Venema, Emmen, anesthesioloog • P.G.A. Marincic, Rosmalen, huisarts • C. van der Hem, Akkrum, dierenarts • O.G. Sap, Krommenie, huisarts • B.R. van der Meulen, Zandvoort, huisarts • D.N. Tap, Rhenen, dierenarts • E. Muller, Scharmer, SEH-arts • C.C.A. de Nooyer, Heemstede, gynaecoloog • D.E. Israel, Amstelveen, patholoog-anatoom • R. de Planque, Doetinchem, huisarts • E.P.M. Lohman, Sevenum, huisarts • T.Y. Rosier, Hellevoetsluis, tandarts • R. Pasman, Uden, tandarts • F. Slabbekoorn, Leiden, huisarts • M.G. Charbon-Rosier, Amsterdam, neuroloog • H.A.A.J. van Griensven, Eindhoven, tandarts • S.B. Gelders, Deventer, tandarts • Chr.J. Sleeboom- van Raaij, ’s-Gravenhage, arts • H.R. de Vries, Zeist, internist • L.J. Paz Soldan, Eindhoven, tandarts • A. Heyl, Geldrop, chirurg • H.C.G. de Ruijter, Rotterdam, tandarts • S.A.M. Le Poole, Hoeven, fysiotherapeut • M.H. Tissing-Verhoeven, Velsen-Zuid, jeugdarts


82 aena • september 2026


zijn praktijk in een oud kerkgebouw dat geen functie meer had, zodat het gebouw, inclusief toren, preekstoel en orgel, behouden kon blijven. In het ook functieloos geworden jeugdgebouw van de kerk wilde hij een kortdurende opvang opzetten, voor patiënten die na een ziekenhuisopname nog niet naar huis konden. Helaas heeft de dood, door kanker, hem ingehaald voor hij dit kon realiseren.” Aziz Al Cheikh groeide op in het Syrië


van het regime van Hafi z al-Assad en zag zijn vader naar de militaire gevangenis afgevoerd worden. Na zijn studie genees- kunde in Kroatië besloot hij in 1988 met de Nederlandse Lieneke, op wie hij in het Balkanland verliefd was geworden, naar Nederland te vluchten. In Groningen bekostigde hij zijn vervolgstudie door in een kebabzaak te werken. Hoewel hij zich in hart en nieren Neder-


lander voelde, vergat hij zijn afkomst niet. Praktijkmanager Wilma Geerlinks: “Na de aardbeving van februari 2023 in Syrië en Turkije bracht hij twee ambulances vol medische hulpgoederen bij elkaar en reed die zelf, samen met twee bevriende ambulancebroeders, naar het ramp- gebied. Vorig jaar was hij wóest toen Syrische jongeren knuff els stalen van de herdenkingsplek voor de omgebrachte Jeff rey en Emma uit Beerta. Aziz kocht nieuwe knuff els en bracht die naar Beerta, mét excuses namens de hele Syrische


‘Hij kon niet tegen onrecht en zocht altijd de verbinding’


gemeenschap. Hij kon niet tegen onrecht en zocht altijd de verbinding. Hij had een hart van goud.” In de laatste periode van zijn ziekte


kwam Geerlinks veel bij Al Cheikh en zijn tweede vrouw Rana thuis. “Zijn eerste vraag was altijd: heb je al gegeten? Hij was gek op eten en koken.” Dat weet ook Carmichael Edgar. “Hij kon geweldig koken. Ook in de keuken merkte je dat alles wel precies moest zoals hij het wilde, ook een kenmerkende eigenschap van hem. Toen ik de uien sneed, deed ik dat helemaal verkeerd. Die moesten absoluut niet in de lengte, maar dwars gesneden worden. Geen ringen, maar slierten, want ‘anders past het niet goed bij de salade’.” Al Cheikh was een levensgenieter en een optimist – lang ging hij ervan uit dat hij zijn ziekte achter zich zou laten. “Kort voor zijn overlijden”, zegt Wilma Geerlinks, “vroeg hij mij heel emotio- neel of ik alsjeblieft het team bij elkaar wilde houden. Hij was reuzetrots op zijn praktijk en de medewerkers. Ik hoop dat we in de toekomst de ruimte vinden om, in de geest van Aziz, ook de kortdurende opvang alsnog van de grond te tillen.”


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84