EIGEN WEG


In de serie Eigen weg vertellen zorgprofessionals over de afslagen op hun levenspad. Deze keer: verpleegkundige Eric Fijten (60), die na ruim 30 jaar op de SEH door ziekte een andere weg moest inslaan. Nu regelt hij de verzorging en het vervoer voor een uitvaartonderneming.


Tekst: Marte van Santen Fotografie: De Beeldredaktie/Bart van Overbeeke


Bepalend in mijn jeugd was … “de ziekte van mijn jongere broertje. Hij had een zware vorm van astma- tische bronchitis, met taaislijm. Als mijn ouders even weg moesten, paste ik op hem. Ik herinner me nog goed dat we samen op de bank zaten, ik superalert dat hij niet zou braken of vallen. Dat zorgzame en het verant- woordelijkheidsgevoel zaten er dus al vroeg in. ‘Je moet wat meer aan jezelf denken’, zeiden mensen tegen


‘Ik vind nee zeggen nog


steeds moeilijk’


me toen ik tiener was. Maar nee zeggen bestond voor mij niet. Eerlijk gezegd vind ik dat 50 jaar later nog steeds moeilijk.”


Ik belandde in de zorg doordat … “de vrouw van een collega van mijn vader opperde om in het ziekenhuis in Sittard te gaan werken. Zij was daar zelf verpleeg- kundige. Het ziekenhuis kreeg de inserviceopleiding niet vol, vertelde ze. Nadat ik op mijn 17e was aangenomen, moest ik als minderjarige aan de burgemeester toestemming vragen om nacht- diensten te mogen draaien. Op mijn allereerste ochtend kreeg ik de opdracht om een oudere patiënt aan te kleden. Hij zit er wel heel vreemd bij, dacht ik toen ik binnenkwam. Bleek de man te zijn overleden.”


Ik twijfelde of ik de juiste keus had gemaakt toen … “ik voor mijn tweede stage op de kraamafdeling kwam. De afdeling werd gerund door nonnen, die niets van een mannelijke verpleeg- kundige moesten hebben. Ik kon niets goed doen en kreeg een onvoldoende beoordeling. Gedesillusioneerd stapte ik over naar de opleiding verzorgende IG. Na mijn militaire dienst besloot ik tóch verpleegkunde af te maken. Uiteindelijk heb ik meer dan dertig jaar op de SEH in het ziekenhuis gewerkt. De spoed paste mij perfect: het werk is er breed en afwisselend en je ziet direct resultaat van wat je doet.”


28 aena • september 2026


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84