INTERVIEW Hoe huisarts Pim Achterberg omgaat met MS


‘Steeds denk ik: wat kan ik wél?’


Drie jaar geleden kreeg huisarts Pim Achterberg te horen dat hij multiple sclerose heeft. Die diagnose dwong hem bewuste keuzes te maken én bracht hem in beweging. Afgelopen mei deed hij mee aan The May 50K. “Wandelen zet me in de flow.” Tekst: Robert Heukels Fotografie: De Beeldredaktie/Dingena Mol


‘I


k ben huisarts. En ik heb MS. Deze combinatie geeft me een dubbel perspectief — als arts én als patiënt weet ik hoe hard nieuw onderzoek nodig is. Daarom doe ik mee aan The May 50K: leg 50 km af (lopend in mijn geval) in mei, voor een wereld zonder MS.’


Pim Achterberg (41) plaatste dit bericht begin dit jaar op LinkedIn en had het zich nog zo voorgenomen: hij zou die 50 km in één dag wandelen. “Maar ik kreeg last van een peesirritatie. Uiteindelijk heb ik het in tweeën gesplitst. Maar ik heb in mei in totaal toch wel 250 km gewandeld en heb ontzettend veel mensen met de actie bereikt. Ik ben er trots op: van de € 655.000,- die The May 50K heeft opgebracht, heb


42 aena • september 2026


ik € 7.000,- bijgedragen. Dat is toch meer dan één procent, terwijl er 2.783 mensen meededen. Heel tof.”


Zegeningen Het verhaal van Pim is het verhaal van een man die, als hij in zijn eentje loopt, met de nodige gedachten in zijn hoofd zit. Aan de ene kant is er die altijd aanwezige ziekte. Maar er is ook pure blijdschap dat hij nog zo veel wandelen kan. Trots, dat ’ie het weer heeft geflikt, al die kilometers in zijn benen. En hij telt zijn zegeningen, in het besef dat hij het geluk heeft gehad niet zoveel schade van zijn ziekte te hebben dat hij niets meer kan. Soms is er simpelweg geluk en niets anders dan dat, want de route van zijn huis in Naarden naar Huizen loopt over de wonderlijk mooie heide, zo langs het water. “Ik wil dat lopen zelfs verslavend noemen. Ik ben dan even in mijn eentje, los van mijn drukke leven als arts en vader. Even alleen die podcast, even enkel de muziek en de natuur. Het geeft me zelfvertrouwen. Zie je wel, ik kan het. Ik zet in vier uur tijd 16.000 stappen. Wandelen zet me in de flow, geeft me cadans. Ik voel me daardoor gezonder.” Soms loopt hij met zijn dochter van twaalf. “Dan vraagt ze: ‘pa, kunnen we even kletsen?’ Als je samen loopt, praat je gemakkelijker. Je droomt met elkaar over de toekomst, de echte verhalen komen. Het is helend.”


bang voor een progressievere variant’


‘Ik ben wel


De diagnose Drie jaar geleden. “Ik werd op een ochtend wakker en voelde het tintelen in mijn onderbeen. Stroomstootjes. Geen pijn, wel


>


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84