search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
INTERVIEW


zeggen wie ze is. “Ja, ik ben ook echtge- note, en moeder van vijf kinderen. Maar als ik me voorstel, zal ik nooit dáármee beginnen. Dan zeg ik eerst wat ik doe.” Toen ze in 1992 haar eerste kind kreeg, was het verre van vanzelfsprekend om voltijd te blijven werken. Dat deed ze toch. Oók toen er nog vier volgden. “Ik heb zo vaak gehoord dat ik een ontaarde moeder was. Daar heb ik me nooit iets


‘Onderaan de streep gaat het om identiteit en zingeving. De mens en zijn werk staan immers niet los van elkaar’


van aangetrokken. Ik geloof niet dat ik een betere ouder was geworden als ik thuis was gebleven. Mijn kinderen beamen dat trouwens.” Ten tijde van de geboorte van haar


VEELEISEND HELPEN De methode past uitstekend bij Schaap- veld, als mens én als arts. “Ik ben geen dokter van zorgen en pamperen. Wat ik wel doe, is medeleven tonen, en mede- werkers stimuleren om zelf de regie te nemen. Ik zal daarom bijvoorbeeld eerder naar een oefentherapeut door- verwijzen dan naar een fysiotherapeut. Veeleisend helpen, noem ik dat.” Toen ze 26 jaar geleden bij BuZa kwam


werken, was ze één van twee bedrijfsart- sen. Nu leidt ze een afdeling met veertien arboprofessionals, waaronder bedrijfs- artsen, bedrijfsmaatschappelijk werkers, een re-integratieadviseur en een veilig- heidskundige. “Het laat zien hoe ons vak de afgelopen jaren is geëvolueerd”, zegt ze. “En ook hoeveel meer belang er wordt gehecht aan goede arbozorg.” Nu is het wat haar betreft tijd voor een volgende stap. “Sinds de invoering


van de Wet verbetering poortwachter in 2002 is de focus in de bedrijfsgenees- kunde steeds meer komen te liggen op verzuimbegeleiding en re-integratie. Dat heeft voor onnodige medicalisering gezorgd. In het werk, maar óók in de opleiding gaat het mijns inziens te veel over behandeling. Daarmee doen we mensen tekort, maar ook de organisaties waarvoor ze werken. Om mensen duur- zaam inzetbaar te maken, moet je de gezondheid van medewerkers bevorderen. Dat vraagt om een andere manier van werken. Om verder kijken dan ziekte, en zelfs verder dan de werkomgeving. Onderaan de streep gaat het om identi- teit en zingeving. De mens en zijn werk staan immers niet los van elkaar.”


ONTAARDE MOEDER Dat laatste geldt zeker voor Schaapveld zelf. Haar baan definieert naar eigen


eerste kind werkte ze als militair arts en duikerarts bij de Koninklijke Marine. In die rol werd ze onder andere uit- gezonden tijdens de Irakoorlog. “Een uitzending duurde toen nog minimaal zes maanden. Met een baby vond ik dat wel erg lang. Op de vraag of ik niet drie maanden mocht gaan, was het antwoord een stellig nee. Dat was voor mij reden om wat anders te gaan doen.” Ze besloot een nieuwe weg in te


slaan en bedrijfsarts te worden. Bij de politie, dat dan weer wel, want ‘daar was lekker veel actie’. “In die tijd deed een korpsarts de forensische geneeskunde erbij. Stond ik ineens op een plaats delict waar net een moord was gepleegd. Maar ik moest bijvoorbeeld ook mis- bruikte kinderen onderzoeken. Op een gegeven moment kwam dat gevoelsmatig te dichtbij – ik kon werk en privé niet meer goed scheiden. Toen ben ik over- gestapt naar Buitenlandse Zaken.”


> aena • september 2026 15


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76  |  Page 77  |  Page 78  |  Page 79  |  Page 80  |  Page 81  |  Page 82  |  Page 83  |  Page 84