Ooggetuige


47


WIM VERHOEVEN (84) Van eind 1960 tot en met 1965 diende Wim Verhoeven als vaandrig bij 17 Pantserinfanteriebataljon Chassé, in Oirschot. Van 19 april tot 19 oktober 1962 ging Verhoeven op missie naar Nieuw-Guinea. In 1966 diende Verhoeven verder als reservist, tot hij op 1 augustus 1988 eervol ontslagen werd, in de rang van reserve-majoor. Vanaf 2011 geeft Verhoeven gastlessen in het kader van het programma Veteraan in de Klas van het Nederlands Veteraneninstituut.


‘Dat er extra troepen naar Nieuw-Guinea gingen lag internationaal erg gevoelig, dus was ons transport quasigeheim’


In de internationale politiek was Nederland geen partij en op aan- dringen van de Verenigde Staten werd op 17 augustus 1962 Nieuw-Guinea overdragen aan de VN en later aan Indonesië. Zelf keerde ik op 19 oktober 1962 terug in Nederland, dit keer met het vliegtuig. Met mij n verkering Carla heb ik al die tij d briefcontact gehouden en toen ik terugkwam bleek de liefde er nog te zij n. Ik was wel een totaal andere Wim geworden. Dat was voor haar moeilij k te begrij pen. Door het verblij f in een mannengemeen- schap communiceerde ik heel anders. Dan sprak ik tegen haar ook met een stemverheffing, wat hard bij haar overkwam. Na een paar maanden raak je dit wel weer kwij t en inmiddels ben ik 58 jaar gelukkig getrouwd met Carla. Eenmaal terug ben ik nog bij de ouders van Hans Breek langsgegaan. Ik vond dat spannend, maar zij n moeder vroeg honderduit over onze


belevenissen met Hans en over de afscheidsceremonie in Nieuw-Guinea.


Onrecht Ik kij k terug op een goede missie. De onderlinge verbondenheid was perfect en regelmatig organiseerden we op de legerplaats in Oirschot een reünie. Vorig jaar hebben we dit voor het laatst gedaan, omdat er nog te weinig van ons in leven zij n. Ik vind het wel erg hoe we de Papoea’s hebben behandeld. Ondanks diverse toezeggingen van Nederland, door premier Jan de Quay, dat we de Papoea’s zouden blij ven steunen in hun onafhankelij kheidsstreven, is van alle plannen voor zelfbeschikking van de Papoea’s niets terechtgekomen. Mij n wrange conclusie is dan ook dat de Papoea’s nog steeds de rekening betalen. Ondanks onze missie en met 103 omgekomen militairen. Dat geeft, ook na 61 jaar, nog altij d een gevoel dat de Papoea’s onrecht is aangedaan.’


checkpoint


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76