46
burgerkleding, dan leek het alsof we op een cruiseschip zaten. Dat vonden wij uitermate lachwekkend. Een cruiseschip met 865 kerels?
Overlij den Hans Breek Ik deelde een kajuit met de andere drie pelotonscommandanten van de Charliecompagnie. Een van hen was vaandrig Hans Breek van het 3e peloton. Zestien dagen na onze aankomst in Nieuw-Guinea overleed hij door een ongeval met zij n jeep. Het ministerie wilde zij n stoffelij k overschot niet overbrengen naar Nederland. Uiteindelij k heeft de familie Breek dit op eigen kosten gedaan. Toen dit bekend werd in Nederland, werden er vragen over gesteld in de Tweede Kamer. Men vond het niet eerlij k dat mensen met geld hun dierbaren wel konden laten overkomen. Er is toen besloten dat omgekomen militairen voortaan op kosten van Defensie teruggehaald zouden worden. Bovendien werden de kosten vergoed voor herbegravingen. Zo’n achttien families hebben gebruik- gemaakt van deze nieuwe regeling.
In de zes weken durende reis kregen we gaandeweg meer informatie. We zouden als compagnie niet bij elkaar blij ven. Met mij n peloton werd ik, na aankomst in Hollandia, de eerste zes weken geplaatst op marinekazerne De Kloofkamp. Dat was een aangename verrassing, want we dachten dat we in een tentenkamp zouden moeten slapen. Het was een luxe manier om aan het land te wennen. We hadden een zwembad, een keurige eetzaal en een bar. Het was onze taak om de woning van gouverneur Platteel en gewonde Indonesische parachutisten, krij gsgevangenen, te bewaken. In het ziekenhuis waar de parachutisten lagen, werden we voor het eerst
checkpoint
geconfronteerd met soldaten met ernstig letsel. We moesten voorkomen dat doodzieke soldaten zouden ont- snappen. Dan denk je wel even: ‘waar ben ik in terechtgekomen?’
Kleine zelfstandige Begin juli 1962 kwam ik met mij n peloton terecht op een kampement dicht bij vliegveld Sentani, ongeveer 35 kilometer van Hollandia. Ik had mij n peloton aangemeld voor het bewaken van het vliegveld. De omstandigheden daar leken mij ideaal en dat bleek ook zo te zij n. Als peloton waren we daar volledig zelfvoorzienend. We kregen extra hospikken en bloed mee voor het geval wij afgescheiden van de rest werden. Ik wilde graag mij n eigen boontjes doppen, zelf de
‘De wereld stond in brand, maar wij deden plichtsgetrouw onze taken, zonder dat we wisten wat er speelde’
13 Lichte Brigade
bestaat 70 jaar 13 Lichte Brigade is een van de drie brigades die de Koninklij ke Landmacht telt. De brigade is ontstaan in een tij d dat de landmacht werd omgevormd tot een legermacht die een bij drage moest leveren aan de NAVO, om een mogelij ke aanval van de Sovjet-Unie te weerstaan. Op 1 februari 1953 werd de 4e Divisie (de Klaverbladdivisie) opgericht, waartoe de 13e Infanteriebrigade (voorloper van de 13e Lichte Brigade) vanaf 1960 behoorde. Op dit moment bevindt 13 Lichte Brigade zich opnieuw in een transitieproces. De brigade wordt omgevormd tot een Medium Infantry Brigade met eigen logistieke eenheden, luchtdoelartillerie en veldartillerie. Ook zal de infanterie zwaardere bewapening op hun pantserwagen krij gen. De brigade moet zo zelfstandiger kunnen opereren en meer slagkracht krij gen.
baas zij n over mij n peloton. Op die plek was ik een kleine zelfstandige en mij n peloton vond dat ook prettig. We waren een hechte club. Bij dat vliegveld moesten we onder andere het afweergeschut bedienen. In die tij d namen de spanningen tussen Nederland en Indonesië toe en ook elders in de wereld was er van alles gaande, zoals de Cubacrisis. Zelf hadden we daar niet zoveel weet van. De wereld stond in brand, maar wij volbrachten gewoon plichtsgetrouw onze taken, zonder dat we wisten wat er speelde.
Verraden We hebben nog een spannend moment meegemaakt toen we vlieg- tuigen hoorden naderen waarvan we niet wisten of die van de vij and of van onszelf waren. Uiteindelij k bleken het onze toestellen te zij n die probeerden te voorkomen dat de vij and Hollandia kon bereiken. Die informatie had ons niet bereikt. Het was al donker. Als we zouden schieten, dan zouden we onze positie verraden, met alle gevolgen van dien. We hebben niet geschoten, maar achteraf besef je wel dat we geluk hebben gehad. Wat als we wel hadden gevuurd?
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76