32


Thuis op de voorgrond


#voorspoedig #vlucht #eenzaam #tegengewerkt


Patty Rij ckaert (60) is getrouwd met een Libanonveteraan. Samen hebben ze twee zonen (30 en 23). Ze is kunstenaar; ze maakt vrij e grafiek en geeft workshops. Tekst Eline Lubberts Fotografie Niels Blekemolen


#eenzaam Inzicht ‘Daar heeft hij geleerd hoe hij met zijn PTSS moet omgaan, al zit werken er niet meer in. Ik heb me al die jaren best wel eenzaam gevoeld. Altijd draaide het om hem, altijd maakte ik me zorgen dat hij zichzelf wat zou aandoen, altijd moest ik het gezin draaiend houden. Een partner met PTSS betekent het einde van het gewone leven. Ik heb ge- leerd in te zien wat van hem is, wat van mij en wat van ons. Zonder dat inzicht had ik het niet gered.’


#voorspoedig Verliefd ‘Ik leerde hem kennen tijdens het uitgaan, hij was toen zo’n anderhalf jaar terug uit Libanon. Hij trok snel bij me in. Hij was een gevoelige jongen en over zijn tijd daar spraken we niet. Ik vroeg weleens wat, maar hij wilde het er niet over hebben. Wij waren verliefd en alles leek voorspoedig te gaan. Na de geboorte van onze oudste begonnen de klachten duidelijk te worden. Hij kon de extra prikkels niet verdragen, was met zijn gedachten vaak afwezig en trok zich terug.’


checkpoint


#vlucht Afzondering ‘Als je de man van wie je houdt zoveel jaar ziet worstelen, dan weet je wel dat er meer aan de hand is. Hij vluchtte in werk, in drank en koos voor afzonde- ring, had een kort lontje en sliep erg slecht. Al vrij snel had ik door dat het PTSS was, maar als ik dat voorzichtig opperde, schoof hij zijn gedrag af op andere zaken. Tot het echt niet meer kon. Na 25 jaar heeft hij aangeklopt bij de instelling Reinier van Arkel.’


#tegengewerkt Onmenselij k ‘Ik heb geen goed woord over voor de nazorg. Ik heb continu het gevoel dat we worden tegengewerkt in plaats van dat er wordt meegedacht. Ook nu nog: we zitten midden in het traject van rest- schadevergoeding. Ik vind het bijna on- menselijk hoe ze blijven porren in zo’n trauma. Keer op keer hetzelfde verhaal. En wij worden weer geconfronteerd met de gevolgen van chronische PTSS. Een keuringsarts van Defensie zei zelfs: “Als u een been miste, dan was mijn werk een stuk makkelijker.” Als zo’n man al niet inziet hoe ontwrichtend PTSS is, hoe moet je dan uitleggen hoe wij er dag in dag uit inzitten?’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76