search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
40


‘Het land is zo mooi en de mensen zij n zo aardig’


Derk de Vries (66) vertrok in november 1979 voor een halfjaar naar Libanon. In 2020 maakte hij een terugkeerreis. ‘In 1979 hoorde ik dat ik naar Libanon ging. Ik was echt niet blij dat ik moest gaan, ondanks dat het werd voorge- schoteld als vakantiemissie. Al bij aankomst op de luchthaven hoorde ik het schieten van gevechten verderop. Het was direct duidelijk dat het geen in- cident was. De gebouwen om me heen waren kapotgeschoten. Wat ook indruk maakte: de lichting die we afl osten, kwam aangesloft. Dat straalde geen energie uit. Ik heb veel last gehad van mijn missie. Direct bij terugkomst heb ik gezegd dat het niet goed ging met me. Dat werd weggewuifd. Jarenlang heb ik aangemodderd tot het in 2010 echt niet meer ging. Toen heb ik bij het NLVi aangeklopt voor hulp. Ik werd behan- deld bij het Centrum Militair Hospitaal en daarna bij Centrum 45. De PTSS is chronisch, maar er is inmiddels mee te leven. Sinds een paar jaar woon ik in Spanje. Daar ervaar ik minder stress. Toen ik in 2020 een vergoeding kreeg vanuit Ereschuld, heb ik een terugkeer- reis gemaakt. Dat wilde ik erg graag. Ik wilde per se in groepsverband, vanwege de begeleiding maar ook omdat je met mensen bent die weten hoe het er was. Vooraf heb ik de groep laten weten hoe ik in de wedstrijd stond. De reis was prachtig. Het land is zo mooi en de mensen zijn zo aardig.


De dankbaarheid van de inwoners voor ons werk als veteranen deed me goed. De Nederlandse blauwhelmen stonden goed bekend. De Fransen in het gebied waren streng en hard, terwijl wij juist een band wilden opbouwen en bij de mensen thuis thee gingen drinken. Het nieuws volg ik niet. Moedeloos word je ervan. Je kan denken dat het allemaal voor niets is geweest. Ik ben ook nooit meer de oude geworden. Maar zo zit het leven niet in elkaar. Ik heb geaccepteerd hoe het gaat en heb er vrede mee.’


De Nederlandse inzet bestond in eerste instantie uit:


• een staf- en stafverzorgings- compagnie;


• een pantserondersteunings- compagnie;


• twee infanteriecompagnieën; • een aanvullingsdetachemen- tencompagnie (genie, genees- kundig personeel en Kmar);


• bewapening: 120 mm mortieren, TOW-antitankraketten.


Individuele onderscheidingen die zij n uitgereikt:


• Nederlandse Herinnerings- medaille VN-Vredesoperaties


• Medaille voor Vredesmissies van de Verenigde Naties


• Draaginsigne Nobelprij s VN-militairen (2015)


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76