search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
54 Interview


Toch wil Bisschops ook een evene- ment organiseren met het oog op de nationale herdenking in mei 2020. In eerste instantie dacht ze aan een EK wielrennen voor gewonde veteranen. Dat idee legde ze voor aan Mart de Kruif, voormalig C-LAS en voorzitter van de Invictus Games. ‘Hij vond het een goed initiatief maar plaatste wel een kanttekening, omdat er veel categorieën zijn. Sommigen fi etsen met een been, anderen zijn blind aan een oog. Dat zou lastig worden. Toen dacht Bisschops aan de Amstel Gold Race, de wielerklassieker die elk voorjaar in Limburg wordt gehouden en steevast eindigt op de Cauberg. Zou ze hierom- heen iets kunnen organiseren? En zo kwam Edwin de Wolf in beeld.


Nieuwe kans Eind 1994 had het leven voor De Wolf (1969) alle zin verloren. De militair uit Apeldoorn was na de Koninklijke Militaire School groepscommandant geworden en in juli 1994 met Dutchbat II uitgezonden naar de enclave Srebrenica. ‘Op 18 augustus dat jaar leidde ik een patrouille’, vertelt hij. ‘Bij een loopgraaf stapte ik op een anti- personeelsmijn. Na de explosie zag en hoorde ik niets meer. Overal had ik pijn. Toen mijn gezichtsvermogen terug- kwam, zag ik dat mijn linkerbeen aan


fl arden lag. Uit mijn arm spoot bloed. Dit was het, dacht ik. Maar de wil om te leven was sterker.’ Pas na drie uur lag De Wolf op de ope- ratietafel. Toen hij uren later bijkwam, was zijn been geamputeerd. Zijn arm was behouden. Terug in Nederland kwam de klap. ‘Ik was de regie over mijn leven kwijt. Natuurlijk was ik blij om bij mijn familie te zijn, maar ik miste mijn andere familie: mijn maten. Ik kreeg een enorm schuldgevoel, want ik had ze in de steek gelaten. Ik had geen idee hoe ik verder moest. Mijn opa, een Tweede Wereldoorlog-veteraan, belde. Ik beloofde hem dat alles goed zou komen.’ Dat vergde veel moed, toewijding en veerkracht. ‘Ook van de mensen om me heen. Alleen ben je kansloos. Ik kreeg alle hulp van Defensie, maar uiteinde- lijk moet je het zelf doen. Het zwaarst was de acceptatie dat het voortaan allemaal anders zou zijn. Dat lukte. Ik besefte: ik heb het overleefd, en ik heb een nieuwe kans gekregen. Die ga ik benutten.’


Structuur Belangrijk was dat hij weer aan het werk kon bij Defensie; er kwam weer structuur in zijn leven. Hij is nu mana- ger bij het Militair Revalidatie Centrum in Doorn. Maar de echte acceptatie kwam toen hij het fi etsen herontdekte, een sport die hij voor zijn ongeluk beoefende. ‘Met hulp van een fi etsfa- brikant probeerde ik met mijn prothese te fi etsen. Maar die zat in de weg en mijn stomp ontstak. Ik dacht: zoek het uit, ik probeer het met één been. Het voelde alsof ik in mijn blote reet op de fi ets zat, maar ik genoot en wilde niet meer anders. Langzaam bouwde ik dat op. In 2016 ben ik de Passo dello Stelvio (Dolomieten) opgefi etst: een van de


‘ We kunnen nog steeds met veel plezier sporten en meedoen in deze maatschappij’


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76