search.noResults

search.searching

dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
52


Wielerkoers voor veteranen


Gewond maar niet verslagen


Een wielerevenement voor gewonde veteranen gelijktijdig met de Amstel Gold Race komt er dankzij wethouder Claudia Bisschops en Edwin ‘kampioen op één been’ de Wolf.


Tekst Bram de Graaf Fotografi e Vincent van den Hoogen


Hoe koppelen we 75 jaar bevrijding aan onze gewonde veteranen? En hoe kunnen we tegelijkertijd aandacht genereren voor de Invictus Games, die in mei 2020 in het Haagse Zuiderpark worden gehouden? Die vraag stelde Claudia Bisschops (1977) van de ge- meente Valkenburg aan de Geul zich begin 2019. Het antwoord: een wielerevenement met gewonde vetera- nen tijdens de Amstel Gold Race (AGR). Bisschops is zelf veteraan. Na haar


H


studie theologie werd ze in 2004 pastor. Omdat ze voornamelijk met oude men- sen werkte, maakte ze de overstap naar Defensie. In 2009 werd ze als geestelijk verzorger uitgezonden naar Deh Rawod in Afghanistan. ‘Ik was de eerste vrou- welijke aalmoezenier in Camp Hadrian’, vertelt ze. ‘Maar na de eerste ontmoe- ting met de Afghaanse tolken was dat geen issue meer. Ik was dé moellah, in hun ogen een soort afgeleide man.’ Tijdens haar uitzending was het er rela- tief rustig. ‘Veel collega’s waren echter voor het eerst ver van huis en haard, in een andere cultuur met veel armoede. Dat had impact.’ In Afghanistan viel haar de enorme kameraadschap op tussen de soldaten. ‘Je hoeft geen vrienden te zijn, maar


je weet dat je op elkaar kunt bouwen als het erop aankomt. Ik bewonderde ook de professionaliteit. Tijdens oud en nieuw zat een groep op een vooruitge- schoven post op een berg. We hadden geen vuurwerk, maar wel lichtkogels. Daarmee hadden we vanuit het basis- kamp toch contact met hen. Dat vond ik typerend.’ Na haar diensttijd werd ze ondernemer. Samen met haar man runde ze een hotel. ‘We hadden met veel overregu- lering te maken. Ik wilde daar iets aan veranderen en ben daarom politiek actief geworden. Ik ben niet iemand die aan de zijkant blijft mopperen.’ Als wethouder is ze nu in haar gemeente onder meer verantwoordelijk voor eve- nementen en veteranenzaken.


Klassieker Valkenburg aan de Geul werd al in 1944 bevrijd en heeft de viering van 75 jaar bevrijding al achter de rug.


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60  |  Page 61  |  Page 62  |  Page 63  |  Page 64  |  Page 65  |  Page 66  |  Page 67  |  Page 68  |  Page 69  |  Page 70  |  Page 71  |  Page 72  |  Page 73  |  Page 74  |  Page 75  |  Page 76