search.noResults

search.searching

saml.title
dataCollection.invalidEmail
note.createNoteMessage

search.noResults

search.searching

orderForm.title

orderForm.productCode
orderForm.description
orderForm.quantity
orderForm.itemPrice
orderForm.price
orderForm.totalPrice
orderForm.deliveryDetails.billingAddress
orderForm.deliveryDetails.deliveryAddress
orderForm.noItems
nog een belastingvoordeel. Maar het is nog maar de vraag hoe dat zich zal gaan ontwikkelen. Freelancen brengt altijd een risico met zich mee. Er valt ook zeker iets te zeggen voor het werken in loondienst, hoor. Je hebt een vast sala- ris en bij ziekte word je doorbetaald..” Ubbels heeft absoluut geen spijt van zijn keuze gehad. “Vrijheid is immers ook maar relatief. Het gaat er om dat je met plezier werkt.”


Y Levensbestendige woonruimte In 2016 diende zich weer een andere situatie aan: Grández Rodriguez vertrok naar een andere locatie. Ubbels: “Dat werd ook wel tijd hoor om geen bedrijf meer aan huis te hebben, ook al was het mijn eigen praktijk niet meer. Met oog op de toekomst hebben we de praktijkruimte ver- bouwd tot een levensbestendige woonruimte.” Dus Ubbels ging vanaf toen ’s morgens de deur uit naar zijn werk in plaats van de deur door naar zijn werk. Sinds de lockdown heeft hij overigens nauwelijks meer gewerkt. “Op spoedbehandelingen na was er toch niet veel te doen. Eind vorig jaar ben ik weer 1 dag per week gaan werken, 1 juli aanstaande stop ik er helemaal mee. Dan heb ik er 43 jaar opzitten.” Hij kijkt uit naar zijn welverdiende pensioen. “Vervelen zal ik me zeker niet: wandelen, golfen, reizen, genieten van de kinderen en de kleinkinderen. Ik zit in de besturen van de bridgeclub en van een culturele instelling. En voorlopig ben ik nog klachtenondersteuner bij de KNMT.”


Y Contacten met patiënten “Maar ik zal mijn werk zeker missen”, overdenkt hij. En dan met name het contact met zijn patiënten. “Dat heb ik toch altijd wel het leukste aan mijn vak gevonden. En ze komen nog steeds vanuit het hele land naar me toe. Ik noem mezelf altijd een ‘huistandarts’: na zoveel jaar ken je ook de kinderen en zelfs kleinkinderen van je patiënten. Ik ben al maanden afscheid van ze aan het nemen, want velen zal ik voor 1 juli niet meer zien voor een controle…” Hij heeft door de jaren heen veel mooi werk bij ze verricht. “Toen ik begon was het voornamelijk vullen, trekken en


“ Vervelen zal ik me zeker niet: wandelen, golfen, reizen, genieten van de kinderen en de kleinkinderen”


protheses maken. Veel gebitten verkeerden in deplorabele staat. Gaandeweg groeide mijn belangstelling voor endo’s, kroon- en brugwerk, restauratieve en niet te vergeten de preventieve tandheelkunde. Zo had ik begin jaren 90 al een mondhygiënist in dienst. Ik zag al die behandelin- gen als een uitdaging en dat zijn ze altijd gebleven. Er is tegenwoordig ook zoveel meer mogelijk. Ja, tandarts zijn is gewoon een prachtig vak! Maar of het echt zo’n ‘vríj’ beroep is als ik me vroeger had voorgesteld…?” Z


SPECIAL VRIJHEID NT DENTZ 15


Page 1  |  Page 2  |  Page 3  |  Page 4  |  Page 5  |  Page 6  |  Page 7  |  Page 8  |  Page 9  |  Page 10  |  Page 11  |  Page 12  |  Page 13  |  Page 14  |  Page 15  |  Page 16  |  Page 17  |  Page 18  |  Page 19  |  Page 20  |  Page 21  |  Page 22  |  Page 23  |  Page 24  |  Page 25  |  Page 26  |  Page 27  |  Page 28  |  Page 29  |  Page 30  |  Page 31  |  Page 32  |  Page 33  |  Page 34  |  Page 35  |  Page 36  |  Page 37  |  Page 38  |  Page 39  |  Page 40  |  Page 41  |  Page 42  |  Page 43  |  Page 44  |  Page 45  |  Page 46  |  Page 47  |  Page 48  |  Page 49  |  Page 50  |  Page 51  |  Page 52  |  Page 53  |  Page 54  |  Page 55  |  Page 56  |  Page 57  |  Page 58  |  Page 59  |  Page 60