Kennis Casus
1
Afbeelding 1: 64-jarige vrouw, roker met parodontaal verhoogd risico, heeft pijn. Huilend smeekt ze om alles er maar uit te trekken. Ze heeft een karakteristiek gebit en is tevreden over de esthetiek.
Het doel van elke reconstructieve tandheelkundige behande- ling is herstel van functie en esthetiek of behoud ervan. Aan de hand van bijgaande casus worden de voorwaarden waaraan een behandelconcept idealiter moet voldoen systematisch beschre- ven. Deze casus kan beschouwd worden als uitwerking van het concept ‘healthy aging in dentistry’, of levensloopbestendige mondzorg. De casus die hier beschreven wordt, betreft een 64-jarige vrouw met hevige pijn in haar mond. Ze heeft het verzoek om “nu toch alles maar te laten trekken”. De vrouw is al vele jaren bekend in onze praktijk, heeft een verhoogd paro-risicoprofiel en een dreigend functieprobleem, omdat de 15 en 24 ontbreken en de gemaakte composiet-etsbruggen niet beschouwd kunnen wor- den als ‘permanente’ oplossing. Ze rookt en de mondhygiënist heeft elke 3 maanden geprobeerd haar te motiveren om deze schadelijke gewoonte te staken, echter zonder succes.
2
Afbeelding 2: Op aanvullend röntgenonderzoek (OPT) is te zien dat 15 en 24 ontbreken en er veel horizontaal botverlies is bij de 16. De 12 is endodontisch behandeld. De 37 is afunctioneel.
B 3a 3b
Afbeelding 3a en 3b: Solo-opname van 1e en 2e kwadrant van een paar maan- den eerder toont wortelcariës in de 16. Een forse composietpontic ter plaatse van de 25 om defect in de alveole op te vullen. 13, 23 en 25 zijn geschikt als pijler.
64 NT DENTZ OKTOBER 2021
ij het verlies van tandweefsel en volledige gebitsele- menten spelen vele factoren een rol. De risico’s op verlies van glazuur en dentine worden bepaald door enerzijds de levensstijl van de persoon en anderzijds het krachtenspel tussen tanden en kiezen. Bij de
kauwactiviteit moet er een optimaal contact zijn (orthofunctie) en geen overbelasting (parafunctie). Om tot een behandelplan te komen dient rekening gehouden te worden met een aantal risicofactoren. Deze zijn onder te verdelen in een persoonsgebonden, parodontaal, biologisch, structureel en functioneel risico.
Door het op een gestructureerde wijze doorlopen van deze risicofac- toren (= diagnostiek) worden ook complexe casussen gemakkelijker te doorgronden en wordt de kans kleiner dat zaken over het hoofd worden gezien. (Kooij en Smeekens, 2020). Immers: geen prognose zonder diagnose en dat vraagt om een toekomstgericht behandel- concept.
Y Toekomstgericht behandelconcept Naarmate mensen ouder worden, neemt de kwetsbaarheid toe (Slaets 2006). Kalenderleeftijd zegt echter steeds minder over de vitaliteit of kwetsbaarheid van ouderen. De chronologische leeftijd en de biologische leeftijd gaan vanaf een jaar of 60 steeds verder uit el-
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88
