Dossier Wtza Ongehoord
D
e verkiezingen liggen al weer ruim 7 maanden achter ons en sinds januari van dit jaar is het kabinet demissionair. De varianten voor het vormen van een nieuw kabinet volgen elkaar sneller op
dan de depressies die in het najaar vanuit de Atlantische Oceaan over ons land trekken. Een associatie die velen zal aanspreken. Niet in de laatste plaats de slachtoffers van de Toeslagenaffaire, maar ook de vele overbelaste en ondergewaardeerde medewerkers in de zorgsector, om maar wat dichter bij huis te blijven. Het centrale politieke thema dit jaar is, afgezien van Covid en klimaat, de bestuurscultuur in Den Haag die volgens menigeen – en niet de eerste de besten – verregaande verrottingsverschijnselen vertoont en aan een stevige revisie toe is. De hoop was na de verkiezings- uitslag gevestigd op een nieuw politiek elan met een verfrissend politiek geluid. Tijdens het schrijven van dit artikel lijkt een doorstart van het bestaande kabinet met de huidige 4 coalitiepartijen wederom een realistische optie. Verbijsterd zal men zich dus afvragen hoe die nieu- we en noodzakelijke bestuurscultuur gestalte moet gaan krijgen als de doorstart een kwestie wordt van oude wijn in nieuwe zakken.
Y Hoe is het mogelijk? Is het toeval dat juist nu de minister van VWS aan- kondigt dat de Wet toetreding zorgaanbieders (Wtza) defi nitief en volledig ingevuld vanaf 1 januari 2023 met volle kracht zal gaan worden gehandhaafd? Een demissionaire minister, in het zicht van een nieuw kabinet; de Tweede Kamer die bijna unaniem een motie heeft aangenomen tegen de voorgestelde invulling van de wet; Kamerleden van coa- litiepartijen die op hoge toon verkondigen er niet van gediend te zijn genegeerd te worden; de partijen in de eer- stelijns zorgsector die el- kaar eindelijk gevonden
hebben in het eensgezind bekritiseren van de maatregel. Hoe is het mogelijk dat deze demissionaire minister zich Oost-Indisch doof toont en de wet er simpelweg doorheen drukt? Bij de Hoge Colleges van Staat (Raad van State, Rekenkamer, Nationale Ombudsman) rinkelen de alarm- bellen al jaren. Zij merken dat hun adviezen steeds minder serieus worden genomen, dat hun kritiek hoog over waait. Met name ook de Raad van State, het orgaan bij uitstek om nieuwe wetgeving kritisch te begeleiden, waarschuwt tegen het steeds vaker aannemen van onvoldragen wetten. De Wtza lijkt het zoveelste schoolvoorbeeld. In een interview in NRC Handelblad stortte Nationale Om- budsman Reinier van Zutphen zijn hart uit: "Het mensbeeld bij de overheid van de burger als fraudeur is nog intact ondanks de Toeslagenaffaire... ik heb inmiddels geleerd om na te denken over de vraag wat effectief is, het is niet langer voldoende te denken dat ik mijn werk goed gedaan heb door een deugdelijk rapport af te leveren zodat iedereen kan lezen hoe het beter kan... we zullen een stap verder moeten gaan en vragen waarom er niets met een rapport gedaan wordt." Opmerkelijke uitspraken en een dito inzicht, temeer daar Van Zutphen destijds bij zijn aan- treden in 2015 als een van de eerste dossiers de klacht van de ANT tegen de NZa afhandelde en zich toen opmerkelijk mild en optimistisch toonde richting de overheid.
Y Superkort leven beschoren Even terug in de tijd: het experiment met de vrije tarie- ven was in 2012 een superkort leven beschoren nadat de zorgverzekeraars binnen enkele weken al alarm sloegen over (vermeende) uit de pan rijzende declaraties. De minister had toen niet de politieke moed het experiment een serieuze kans te geven. Met haar aanwijzing werden de tarieven per 1 januari 2013 weer vastgesteld door de NZa. Deze kreeg ook de opdracht per direct een marktscan uit te voeren om te onderbouwen en te rechtvaardigen dat het experiment terecht een halt werd toegeroepen. Hieruit kwam de politiek zeer welkome conclusie dat de tarieven met 9.6 procent waren gestegen. Een cijfer dat volkomen haaks stond op eigen ervaringen binnen de branche.
OKTOBER 2021 NT DENTZ 31
Page 1 |
Page 2 |
Page 3 |
Page 4 |
Page 5 |
Page 6 |
Page 7 |
Page 8 |
Page 9 |
Page 10 |
Page 11 |
Page 12 |
Page 13 |
Page 14 |
Page 15 |
Page 16 |
Page 17 |
Page 18 |
Page 19 |
Page 20 |
Page 21 |
Page 22 |
Page 23 |
Page 24 |
Page 25 |
Page 26 |
Page 27 |
Page 28 |
Page 29 |
Page 30 |
Page 31 |
Page 32 |
Page 33 |
Page 34 |
Page 35 |
Page 36 |
Page 37 |
Page 38 |
Page 39 |
Page 40 |
Page 41 |
Page 42 |
Page 43 |
Page 44 |
Page 45 |
Page 46 |
Page 47 |
Page 48 |
Page 49 |
Page 50 |
Page 51 |
Page 52 |
Page 53 |
Page 54 |
Page 55 |
Page 56 |
Page 57 |
Page 58 |
Page 59 |
Page 60 |
Page 61 |
Page 62 |
Page 63 |
Page 64 |
Page 65 |
Page 66 |
Page 67 |
Page 68 |
Page 69 |
Page 70 |
Page 71 |
Page 72 |
Page 73 |
Page 74 |
Page 75 |
Page 76 |
Page 77 |
Page 78 |
Page 79 |
Page 80 |
Page 81 |
Page 82 |
Page 83 |
Page 84 |
Page 85 |
Page 86 |
Page 87 |
Page 88